Tali Al-'urwatul wutsqa adalah tauhid

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَ كُنْتُ بِالْمَدِينَةِ فِي نَاسٍ فِيهِمْ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فِي وَجْهِهِ أَثَرٌ مِنْ خُشُوعٍ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَتَجَوَّزُ فِيهِمَا ثُمَّ خَرَجَ فَاتَّبَعْتُهُ فَدَخَلَ مَنْزِلَهُ وَدَخَلْتُ فَتَحَدَّثْنَا فَلَمَّا اسْتَأْنَسَ قُلْتُ لَهُ إِنَّكَ لَمَّا دَخَلْتَ قَبْلُ قَالَ رَجُلٌ كَذَا وَكَذَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَا لَا يَعْلَمُ وَسَأُحَدِّثُكَ لِمَ ذَاكَ رَأَيْتُ رُؤْيَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُهَا عَلَيْهِ رَأَيْتُنِي فِي رَوْضَةٍ ذَكَرَ سَعَتَهَا وَعُشْبَهَا وَخُضْرَتَهَا وَوَسْطَ الرَّوْضَةِ عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ أَسْفَلُهُ فِي الْأَرْضِ وَأَعْلَاهُ فِي السَّمَاءِ فِي أَعْلَاهُ عُرْوَةٌ فَقِيلَ لِي ارْقَهْ فَقُلْتُ لَهُ لَا أَسْتَطِيعُ فَجَاءَنِي مِنْصَفٌ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَالْمِنْصَفُ الْخَادِمُ فَقَالَ بِثِيَابِي مِنْ خَلْفِي وَصَفَ أَنَّهُ رَفَعَهُ مِنْ خَلْفِهِ بِيَدِهِ فَرَقِيتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى الْعَمُودِ فَأَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقِيلَ لِيَ اسْتَمْسِكْ فَلَقَدْ اسْتَيْقَظْتُ وَإِنَّهَا لَفِي يَدِي فَقَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تِلْكَ الرَّوْضَةُ الْإِسْلَامُ وَذَلِكَ الْعَمُودُ عَمُودُ الْإِسْلَامِ وَتِلْكَ الْعُرْوَةُ عُرْوَةُ الْوُثْقَى وَأَنْتَ عَلَى الْإِسْلَامِ حَتَّى تَمُوتَ قَالَ وَالرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ

আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা আল আনবাৰী] কৈছে; আমাক [মু’আজ বিন মু’আজ] কৈছে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আউন] [মুহাম্মাদ বিন ছিৰিনৰ] পৰা [কাইছ বিন উবাদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এদিন মই মদীনাত আছিলো মানুহৰ লগত যাৰ ভিতৰত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বন্ধু আছিল। তেতিয়া কোনোবা আহিল আৰু তেওঁৰ মুখত গম্ভীৰতাৰ চিন এটা দেখা গ’ল। মানুহে কয়; সেই ব্যক্তিজন স্বৰ্গবাসীৰ ভিতৰত, সেই ব্যক্তিজন স্বৰ্গবাসীৰ মাজত। তাৰ পিছত তেওঁ দুটা লঘু ৰাকাআত নামাজ দিলে। তেওঁ মছজিদৰ পৰা ওলাই আহোঁতে তেওঁ ঘৰত সোমোৱালৈকে তেওঁৰ পিছে পিছে গৈ থাকিলোঁ, মই তেওঁৰ লগত সোমাই গ’লোঁ আৰু আমি কথা পাতিলোঁ৷ যেতিয়া তেওঁ শুনিলে, মই তেওঁক ক’লোঁ; মছজিদত সোমালে মানুহে ইফালে সিটো কথা কয়। ব্যক্তিজনে ক’লে; সুভানাল্লাহ, মানুহে নজনা কথা কোৱা উচিত নহয়। মই তোমাক ক’ম, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সময়ত মোৰ এটা সপোন দেখিছিলোঁ আৰু মই তেওঁক সেই বিষয়ে কৈছিলোঁ। সপোনত দেখিছিলো যে মই এখন বাৰীত আছো। ইবনে আউনে কৈছে: তেওঁ ইয়াৰ বিশালতা, ইয়াৰ সেউজীয়া ঘাঁহৰ বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ মাজত এটা লোহাৰ খুঁটা আছিল, ইয়াৰ তলৰ অংশ পৃথিৱীলৈকে আৰু ইয়াৰ ওপৰৰ অংশ আকাশলৈকে। তাৰ ওপৰত এটা ৰছী আছিল আৰু মোক কোৱা হৈছিল: বগাই যাওক। মই ক’লোঁ: নোৱাৰো। তেতিয়া এজন মিছনহাফ (এজন চাকৰ) আহি মোৰ চাৰ্টটো পিছফালৰ পৰা তুলি লৈ ক’লে: বগাওক। খুঁটাটোৰ ওপৰত নপৰালৈকে উঠি গৈ ৰছীডাল ধৰি ক’লোঁ: ৰছীডালত ধৰি ৰাখক। তাৰ পাছত সাৰ পাই ৰছীডাল মোৰ হাতত। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ এই বিষয়ে কলো। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, গছ ইছলাম, খুঁটা ইছলামৰ স্তম্ভ, আৰু ৰছীডাল টান ৰছী, আৰু মৃত্যুৰ আগলৈকে আপুনি ইছলামত থাকে। ইবনে আউনে কয়: ‘উল্লেখ কৰা ব্যক্তিজন হৈছে [‘আব্দুল্লাহ বিন চালাম]’।