Tali Al-'urwatul wutsqa adalah tauhid
Imam Muslim : 4536حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَ كُنْتُ بِالْمَدِينَةِ فِي نَاسٍ فِيهِمْ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فِي وَجْهِهِ أَثَرٌ مِنْ خُشُوعٍ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَتَجَوَّزُ فِيهِمَا ثُمَّ خَرَجَ فَاتَّبَعْتُهُ فَدَخَلَ مَنْزِلَهُ وَدَخَلْتُ فَتَحَدَّثْنَا فَلَمَّا اسْتَأْنَسَ قُلْتُ لَهُ إِنَّكَ لَمَّا دَخَلْتَ قَبْلُ قَالَ رَجُلٌ كَذَا وَكَذَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَا لَا يَعْلَمُ وَسَأُحَدِّثُكَ لِمَ ذَاكَ رَأَيْتُ رُؤْيَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُهَا عَلَيْهِ رَأَيْتُنِي فِي رَوْضَةٍ ذَكَرَ سَعَتَهَا وَعُشْبَهَا وَخُضْرَتَهَا وَوَسْطَ الرَّوْضَةِ عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ أَسْفَلُهُ فِي الْأَرْضِ وَأَعْلَاهُ فِي السَّمَاءِ فِي أَعْلَاهُ عُرْوَةٌ فَقِيلَ لِي ارْقَهْ فَقُلْتُ لَهُ لَا أَسْتَطِيعُ فَجَاءَنِي مِنْصَفٌ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَالْمِنْصَفُ الْخَادِمُ فَقَالَ بِثِيَابِي مِنْ خَلْفِي وَصَفَ أَنَّهُ رَفَعَهُ مِنْ خَلْفِهِ بِيَدِهِ فَرَقِيتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى الْعَمُودِ فَأَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقِيلَ لِيَ اسْتَمْسِكْ فَلَقَدْ اسْتَيْقَظْتُ وَإِنَّهَا لَفِي يَدِي فَقَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تِلْكَ الرَّوْضَةُ الْإِسْلَامُ وَذَلِكَ الْعَمُودُ عَمُودُ الْإِسْلَامِ وَتِلْكَ الْعُرْوَةُ عُرْوَةُ الْوُثْقَى وَأَنْتَ عَلَى الْإِسْلَامِ حَتَّى تَمُوتَ قَالَ وَالرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ
[मुहम्मद बिन् अल मुत्सन्ना अल 'अनबरी] अस्मान् प्रति कथयति; [मुअध बिन मुअध] अस्मान् प्रति कथितवान्; [अब्दुल्लाह बिन् औन] अस्मान् [मुहम्मद बिन् सिरिन्] इत्यस्मात् [कायस बिन् उबाद] इत्यस्मात् कथितवान् सः अवदत्; एकस्मिन् दिने अहं मदीनानगरे जनानां सह आसम् येषु नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य सहचराः आसन्। अथ कश्चित् पुरुषः आगत्य तस्य मुखस्य खुशुस्य चिह्नम् आसीत्' इति। जनाः अवदन्; स पुरुषः स्वर्गजनात्, सः मनुष्यः स्वर्गजनात्। ततः सः द्वौ लघु रकाहौ प्रार्थितवान्। यदा सः मस्जिदात् बहिः आगतः तदा अहं तस्य अनुसरणं कृतवान् यावत् सः गृहं न प्रविशति स्म, अहमपि तस्य सह प्रविष्टवान् वयं च वार्तालापं कृतवन्तः। श्रुत्वा अहं तं अवदम्; यदा भवन्तः मस्जिदं प्रविष्टवन्तः तदा जनाः तादृशं वदन्ति स्म। सः पुरुषः अवदत्; सुभनल्लाह, अज्ञातं किमपि वक्तुं न उचितम्। अहं वदामि, मया अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य समये एकः स्वप्नः दृष्टः आसीत् तथा च अहं तस्मै तस्य विषये अवदम्, मया एकः स्वप्नः दृष्टः यथा अहं उद्याने अस्मि, -इब्न 'आउन् अवदत् सः तत् कियत् विस्तृतं, कियत् हरितं तृणं, तस्य मध्ये लोहस्तम्भः च उक्तवान्, यस्य अधः भागः पृथिव्यां लसति, यस्य उपरिभागः आकाशं प्राप्नोति तस्मिन् पाशः आसीत्, मम कृते उक्तं यत् - ऊर्ध्वं गच्छतु। अहं अवदम्; अहं न शक्नोमि। ततः मिस्नहफः आगतः - इब्नु 'आउन् अल मिन्शफः सेवकः इति अवदत् - ततः सः मम शर्टं पृष्ठतः उत्थापितवान् इति सः अवदत्; उपरि गच्छतु। अहं यावत् स्तम्भे नासीत् तावत् उपरि गत्वा पाशं गृहीतवान् इति सः अवदत्; पाशं धारयतु। तदा अहं जागरितः पाशः मम हस्ते आसीत्। अहं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य समीपं गतः तदा अहं तस्मै अवदम्। रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् - 'पादपस्य अर्थः इस्लामः अस्ति, तस्य ध्रुवः इस्लामस्य ध्रुवः अस्ति यदा तु तस्य रज्जुः कठिनः पाशः अस्ति, भवन्तः च यावत् न मृताः तावत् इस्लामे सन्ति' इति। इब्नु 'आउन्: 'प्रश्नस्य व्यक्तिः ['अब्दुल्लाह बिन् सलाम] अस्ति' इति अवदत्।