Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ

Esan digu [Musaddad]-ek [Yusuf bin Al Majisyun]-ek [Salih bin Ibrahim bin 'Abdur Rahman bin 'Auf]-ek [bere aitak] esan zuenez [bere aitona-amonak] esan zuela: 'Badr-eko guduan tropen lerroan nengoenean, eskuinera eta ezkerrera begiratu nuen eta Ansarreko bi haur oso gazte zeudela ikusi nuen, eta espero nuen saihetsen artean egotea. Horietako batek keinu egin zidan eta esan zidan: 'Osaba, ezagutzen al duzu Abu Jahl?'. Nik erantzun nion: 'Bai. Baina zer interes duzu horretan, nire anaiaren semea?'. Esan zuen: 'Jaso dut Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam iraindu zuela. Eta nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, ikusiko banu ez nuke nire gorputza bere gorputzetik bereiziko, harik eta nork lehenago hil arte'. Harrituta geratu nintzen bere ausardiarekin. Orduan, beste haurrak begiak keinu egin zizkidan eta gero bere anaiak lehenago esan zuen bezala esan zidan. Handik gutxira, Abu Jahl tropen artean aurrera eta atzera ikusi nuen, eta bi haurrei galdetu nien: "Hori al da galdetzen ari zinen pertsona?". Biek berehala eraso egin zuten, beren ezpatak ateraz, eta biek Abu Jahal hil zuten. Orduan, biak Allahren Mezulariarengana joan ziren, sallallaahu'alaihiwasallam, eta esan zioten, eta honek galdetu zuen: "Zeinek hil zuen zuek bietatik?". Biek erantzun zuten: "Nik hil nuen". Berriro galdetu zuen: "Garbitu al dituzue zuen ezpatak?". Biek erantzun zuten: "Oraindik ez". Beraz, bien ezpatak begiratu eta esan zuen: "Orduan, zuek biek hil duzue, eta bere salaba -etsaiaren gorputzari hiltzean atxikitako ondasuna- Mu'adz bin 'Amru bin Al Jamuh'rentzat da". Bi haurren izenak Mu'adz bin 'Afra' eta Mu'adz bin 'Amru bin Al Jamuh' ziren. Muhammadek esan zuen, Yusufek Salih eta Ibrahim, bere aita, entzun zituela.