Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ

Povedal nám [Musaddad], že nám [Yusuf bin Al Majisyun] od [Salih bin Ibrahim bin 'Abdur Rahman bin 'Auf] od [jeho otca] od [jeho starého otca] povedal: „Keď som bol v rade vojsk v bitke pri Badr, pozrel som sa napravo a naľavo a videl som tam dve deti od Ansar, ktoré boli veľmi malé a dúfal som, že majú medzi rebrami. Jedno z nich na mňa žmurklo a povedalo: 'Ó, ujo, poznáš Abu Jahla?' Odpovedal som: 'Áno. Ale čo ťa do toho zaujíma, syn môjho brata?' Povedal: 'Dostal som správu, že urazil Poslanca محفهاهa, محفهاهه, sallallaahu'alaihiwasallam. A pri Tom, v koho rukách je moja duša, keby som ho videl, určite by som neoddelil svoje telo od jeho tela, kým ktorý z nás nezomrie prvý.“ Bol som ohromený jeho odvahou. Potom druhé dieťa na mňa žmurklo očami a potom mi povedalo, čo predtým povedal jeho brat. Krátko nato som videl Abu Jahla chodiť sem a tam uprostred vojska. Potom som sa spýtal dvoch detí: „Je to tá osoba, na ktorú ste sa ma pýtali?“ Obaja teda okamžite zaútočili, vytasili svoje meče a obaja Abu Jahla sekli na smrť. Potom išli obaja k Poslovi Alláha, nech ho pomiluje, a povedali mu to. On sa spýtal: „Ktorý z vás dvoch ho zabil?“ Každý z nich odpovedal: „Ja som ho zabil.“ Znova sa spýtal: „Vyčistili ste si meče?“ Obaja odpovedali: „Ešte nie.“ Pozrel sa teda na meče oboch a povedal: „Takže ste ho vy dvaja zabili a jeho salab – majetok pripevnený k telu nepriateľa po zabití – je pre Mu'adz bin 'Amru bin Al Jamuh'. Volali sa tie dve deti Mu'adz bin 'Afra' a Mu'adz bin 'Amru bin Al Jamuh'. Mohamed povedal: „Júsuf počul Sáliha a Ibrahima, svojho otca.“