Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ

Al à contât [Musaddad] al à contât [Yusuf ben Al Majisyun] di [Salih ben Ibrahim ben Abdur Rahman ben Auf] di [so pari] di [so nono] al à dit; ‘Cuant che o jeri in linie di trupis te bataie di Badr, o ai vuardât a drete e a çampe e o ai viodût che a jerin doi fruts dai Ansar che a jerin une vore piçui e o speravi che a fossin jenfri lis cuestis. Un di lôr al mi fasè un sgjavâl e al disè; “O ziu, tu cognossis Abu Jahl?”. O ai rispuindût; 'Sì. Ma ce che tu âs interès, fi di me fradi? Al dîs; “O ai ricevût une notizie che al veve insultât il Rasulullah. E par Chel che intes sôs mans e je la mê anime, se o lu viodessi no varès separât il me cuarp dal so cuarp fintant che cui di nô nol varès cjatât la sô muart prin’. O restà maraveât dal so coraç. Po dopo chel altri frut al mi à sflandorât i vôi e daspò al mi à dit come che al veve dit so fradi prime. No tant timp dopo o viodè Abu Jahl lâ indenant e indaûr intal mieç des trupis, daspò o disè ai doi fruts; “E je chê la persone che mi stâs domandant?”. Duncje i doi a atacarin subit, tirant fûr lis lôr spadis e daspò ducj i doi a taiarin Abu Jahal a muart. Dopo i doi a son lâts al Rasulullah Sallam e a lu àn contât, cussì al domandà; “Cui di voi doi lu à copât?”. Duncje ognidun dai doi al rispuindè; “O jeri jo che lu ai copât”. Al domandà di gnûf; “Vês netât lis vôs spadis?”. Ducj i doi a rispuinderin; 'No inmò'. Duncje al cjalà lis spadis dai doi e al disè: ‘Dopo, voi doi lu vevis copât e la sô salab - la proprietât tacade al cuarp dal nemì cuant che al ven copât - e je par Mu’adz bin Amru bin Al Jamuh’. I nons dai doi fruts a jerin Mu’adz bin ‘Afra’ e Mu’adz bin Amru bin Al Jamuh’. Mohammed al disè, Yusuf al veve sintût Salih e Ibrahim, so pari.