Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ

हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [युसुफ बिन अल-मजिशुन] यांच्याकडून, [सालिह बिन इब्राहीम बिन अब्दुर-रहमान बिन औफ] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, त्यांच्या आजोबांकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "जेव्हा मी बद्रच्या लढाईत सैन्याच्या रांगेत होतो, तेव्हा मी माझ्या उजवीकडे आणि डावीकडे पाहिले आणि अंसारमधील दोन खूप लहान मुलं दिसली, आणि मला वाटले की मी त्यांच्या पांजऱ्यांमध्ये असतो. त्यापैकी एकाने मला डोळा मारला आणि म्हणाला: 'अरे काका, तुम्हाला अबू जहल माहीत आहे का?' मी उत्तर दिले, 'होय. पण तुला त्याच्याशी काय काम आहे, माझ्या भावाच्या पुत्रा?' त्याने सांगितले, 'मी ऐकले आहे की त्याने अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा अपमान केला आहे. आणि ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे, त्याच्या शपथे, जर मी त्याला पाहिले, तर माझे शरीर त्याच्यापासून वेगळे होणार नाही जोपर्यंत आमच्यापैकी एक प्रथम मृत्यूला सामोरे जात नाही.' त्याच्या धैर्याने मी प्रभावित झालो. मग दुसऱ्या मुलानेही डोळा मारून त्याच्या भावाने जशीच गोष्ट सांगितली तशीच माझ्याकडे पाहून म्हटले. काही वेळाने, मी अबू जहलला सैनिकांमध्ये इकडे-तिकडे फिरताना पाहिले, तेव्हा मी त्या दोन मुलांना विचारले, "तोच माणूस आहे का ज्याबद्दल तुम्ही मला आधी विचारले होते?" मग दोघेही तलवारी बाहेर काढून आक्रमणासाठी सज्ज झाले आणि दोघांनीही अबू जहलला ठार मारले. नंतर दोघेही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेले आणि त्यांनी घडलेली गोष्ट सांगितली. तेव्हा पैगंबरांनी विचारले, 'तुमच्यापैकी कोणी त्याला मारले?' त्यावर दोघांनीही उत्तर दिले, 'मीच त्याला मारले.' त्याने पुन्हा विचारले, "तुम्ही तुमच्या तलवारी स्वच्छ केल्या आहेत का?" दोघांनी उत्तर दिले, "अजून नाही." मग त्याने त्यांच्या तलवारींकडे पाहिले आणि म्हणाला, "अशा परिस्थितीत, तुम्ही दोघांनीही त्याला ठार मारले आहे, आणि लूट (मृत्यूच्या वेळी शत्रूच्या शरीरावर असलेली मालमत्ता) मुआध बिन अम्रु बिन अल-जमुह यांची आहे." त्या दोन मुलांची नावे मुआध बिन 'अफ्रा' आणि मुआध बिन 'अमर बिन अल-जमुह' अशी होती. मुहम्मद म्हणाले, युसुफने शालिह आणि इब्राहिम, त्यांचा वडील, यांना ऐकले.