Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ

اسان کي [مصدد] ٻڌايو آهي [يوسف بن المجيسون] [صالح بن ابراهيم بن عبدالرحمان بن عوف] کان [پنهنجي پيءُ] کان [پنهنجي ڏاڏي] کان ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن مان بدر جي جنگ ۾ لشڪر جي صف ۾ هوس، مون پنهنجي ساڄي ۽ کاٻي طرف ڏٺو ۽ ڏٺو ته انصار جا ٻه ٻار تمام ننڍا هئا ۽ مون کي اميد هئي ته اهي انهن جي پسلين جي وچ ۾ هوندا. انهن مان هڪ مون ڏانهن اک ڇنڀندي چيو: 'اي چاچا، ڇا توهان ابوجهل کي سڃاڻو ٿا؟'. مون جواب ڏنو: 'ها. پر توهان کي ان ۾ ڇا دلچسپي آهي، منهنجي ڀاءُ جو پٽ؟' هو چوي ٿو: 'مون کي خبر ملي آهي ته هن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي توهين ڪئي آهي. ۽ ان ذات جو قسم جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، جيڪڏهن مان هن کي ڏسان ته مان ضرور پنهنجي جسم کي ان جي جسم کان جدا نه ڪندس جيستائين اسان مان ڪير پهرين پنهنجي موت کي نه ڏسي. مان هن جي همت تي حيران ٿي ويس. پوءِ ٻئي ٻار مون ڏانهن اکيون ڇنڀايون ۽ پوءِ مون کي چيو جيئن هن جي ڀاءُ اڳ چيو هو. ٿوري دير کان پوءِ مون ابوجهل کي لشڪر جي وچ ۾ اڳتي پوئتي ٿيندي ڏٺو، پوءِ مون ٻن ٻارن کي چيو؛ 'ڇا اهو اهو ماڻهو آهي جنهن بابت توهان مون کان پڇي رهيا هئا؟'. تنهن ڪري انهن ٻنهي فوري طور تي حملو ڪيو، پنهنجيون تلوارون ڪڍيون ۽ پوءِ ٻنهي ابوجهل کي قتل ڪري ڇڏيو. پوءِ اهي ٻئي رسول الله ﷺ وٽ ويا ۽ ان کي ٻڌايو، تنهن ڪري انهن ٻنهي جواب ڏنو؛ 'مان اهو هوس جنهن ان کي قتل ڪيو'. هن ٻيهر پڇيو؛ 'ڇا توهان ماڻهن پنهنجون تلوارون صاف ڪيون آهن؟'. ٻنهي جواب ڏنو؛ 'اڃا تائين نه'. تنهن ڪري هن ٻنهي تلوارن ڏانهن ڏٺو ۽ چيو؛ 'پوءِ، توهان ٻنهي ان کي ۽ ان جي صلاب کي قتل ڪيو - جيڪو قتل ٿيڻ وقت دشمن جي جسم سان ڳنڍيل هو - معاذ بن عمرو بن الجموح لاءِ. ٻنهي ٻارن جا نالا معاذ بن عفراء ۽ معاذ بن عمرو بن الجموح هئا. محمد چيو؛ يوسف صالح ۽ ابراهيم، سندس پيءُ کي ٻڌو.