Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَشِمَالِي فَإِذَا أَنَا بَيْنَ غُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ مِثْلَهَا قَالَ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَزُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ أَلَا تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلَانِ عَنْهُ قَالَ فَابْتَدَرَاهُ فَضَرَبَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَالرَّجُلَانِ مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ بْنُ عَفْرَاءَ

[Yahya bin Yahya At Tamimik] [Yusuf bin Al Majisyunek] [Salih bin Ibrahim bin Abdurrahman bin Auf-engandik] [bere aita]-rengandik [Abdurrahman bin Auf-engandik] kontatu zigun, esan zuen: «Badr-eko guduan armadaren ilaran nengoela, eskuinera eta ezkerrera begiratu nuen, eta Ansarreko bi gazteren artean aurkitu nintzen, lehenago haiek baino bi gizon indartsuagoren artean nengoela imajinatzen nuen bitartean. Orduan, batek begiekin keinu egin eta esan zidan: 'Osaba, ezagutzen al duzu Abu Jahl izeneko gizon bat?' Nik erantzun nion: 'Bai, orduan zer behar duzu berarengandik, nire anaiaren semea?' Hark erantzun zidan: 'Entzun dut Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarekin) iraindu duela. Nire arima Noren Eskuan dagoen Harengatik, ikusiko banu, ez nintzateke berarengandik bananduko gutako batek hil arte». Abdurrahmanek jarraitu zuen: «Harrituta geratu nintzen hori entzutean». Orduan, beste pertsona batek begiekin keinu egin zidan eta galdera bera egin zidan. Handik gutxira, Abu Jahl jendetza artean mugitzen ikusi nuen, beraz, biei esan nien: "Ez al duzue ikusten, lehenago galdetu zenidaten pertsona hori dela". Abdurrahmanek jarraitu zuen: "Ondoren, biek berehala ehizatu zuten eta ezpatak jo zituzten, azkenean biek Abu Jahl hiltzea lortu zuten arte. Hil ondoren, biak Allahren Mezulariarengana itzuli ziren eta esan zioten, eta honek galdetu zuen: "Zeinek hil zuen zuek bietatik?". Biek erantzun zuten: "Ni naiz hil duena!". Hark esan zuen: "Biok garbitu al dituzue zuen ezpatak?". Haiek erantzun zuten: "Oraindik ez". Bi ezpatak begiratu eta esan zuen: "Zuek biok hil duzue". Gero, hildako etsaiari hartutako altxorra Mu'adz bin 'Amru bin Jamuh-i eman zion. Bitartean, bi gazteak Mu'adz bin 'Amru bin Jamuh eta Mu'adz bin 'Afra' ziren.