Hadith
Nabi mengulang tiga kali, Doa Beliau Memilih Ar-Rafiq al-A‘la
Imam Bukhari : 4094حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ أَبَا عَمْرٍو ذَكْوَانَ مَوْلَى عَائِشَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ كَانَتْ تَقُولُ إِنَّ مِنْ نِعَمِ اللَّهِ عَلَيَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُوُفِّيَ فِي بَيْتِي وَفِي يَوْمِي وَبَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي وَأَنَّ اللَّهَ جَمَعَ بَيْنَ رِيقِي وَرِيقِهِ عِنْدَ مَوْتِهِ دَخَلَ عَلَيَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَبِيَدِهِ السِّوَاكُ وَأَنَا مُسْنِدَةٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُهُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُحِبُّ السِّوَاكَ فَقُلْتُ آخُذُهُ لَكَ فَأَشَارَ بِرَأْسِهِ أَنْ نَعَمْ فَتَنَاوَلْتُهُ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ وَقُلْتُ أُلَيِّنُهُ لَكَ فَأَشَارَ بِرَأْسِهِ أَنْ نَعَمْ فَلَيَّنْتُهُ فَأَمَرَّهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ رَكْوَةٌ أَوْ عُلْبَةٌ يَشُكُّ عُمَرُ فِيهَا مَاءٌ فَجَعَلَ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الْمَاءِ فَيَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنَّ لِلْمَوْتِ سَكَرَاتٍ ثُمَّ نَصَبَ يَدَهُ فَجَعَلَ يَقُولُ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى حَتَّى قُبِضَ وَمَالَتْ يَدُهُ
Më ka treguar [Muhamed bin Ubaid]. Na ka treguar [Isa bin Junus] nga [Umer bin Said] se ai ka thënë: Më është transmetuar [Ibnu Ebu Awalkah] se skllavi i [Ebu Amru Xhakvan] Aisjah i ka treguar atij se [Aisjah] dikur ka thënë: Ndër bekimet që më dha Allahu ishte se i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) vdiq në shtëpinë time, ditën kur ishte radha ime dhe ai ishte midis mjekrës dhe qafës sime në atë kohë. Dhe me të vërtetë Allahu e ka bashkuar pështymën time me pështymën e tij kur ai vdiq. Në atë kohë Abdurrahmani hyri në shtëpinë time duke mbajtur misvak. Ndërkohë, në atë kohë, unë isha mbështetur te i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të). Pastaj e pashë duke e parë. E di që atij i pëlqen misvaku. Kështu që i thashë: 'Do ta sjell unë për ty.' Ai dha një shenjë duke tundur kokën. Pastaj ia dhashë. Por misvaku iu duk i ashpër. Kështu që thashë: E zbuta misvakun. Ai pohoi me kokë. Pastaj e zbuta. Pas kësaj ia dhashë. Midis dy duarve të tij kishte një kanaçe ose një kovë të vogël, - Umeri dyshoi - brenda saj kishte ujë. Pastaj i futi të dyja duart në kanaçe dhe e fërkoi në fytyrë duke thënë: Lailaaha il-lallah, me të vërtetë vdekja përfshin vdekjen -të dehur-. Pastaj e ngriti dorën dhe tha: Arrafiiqul A'laa derisa vdiq dhe duart e tij ranë të dobëta.