Larangan gratifikasi jabatan bagi petugas zakat (Kisah Ibnu Al-Lutbiyyah)

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ الْأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الْأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ عَبْدَةَ وَابْنِ نُمَيْرٍ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ كَمَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ تَعْلَمُنَّ وَاللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا وَزَادَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنَايَ وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ كَانَ حَاضِرًا مَعِي و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ذَكْوَانَ وَهُوَ أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَ بِسَوَادٍ كَثِيرٍ فَجَعَلَ يَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ عُرْوَةُ فَقُلْتُ لِأَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مِنْ فِيهِ إِلَى أُذُنِي

[अबू कुरैब, मुहम्मद बिन अल 'अला'] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [अबू उसामा] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [हिश्याम] यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] [अबू हुमैद अस सैदी] यांच्याकडून सांगितले की, "एकदा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांनी बनी सुलेम यांच्याकडून जकात गोळा करण्यासाठी अझद येथील इब्न अल अतबिया नावाच्या माणसाची नेमणूक केली. जेव्हा त्याचा सचिव आला, तेव्हा तो म्हणाला, 'ही तुमची मालमत्ता आहे, तर ही माझ्यासाठी भेट आहे.' तेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम म्हणाले: 'जर तू खरोखरच तसा असशील, तर कोणीतरी तुला भेटवस्तू द्यायला येईपर्यंत तू तुझ्या आईच्या किंवा वडिलांच्या घरी नुसता बसून राहू नकोस.' त्यानंतर त्यांनी एक प्रवचन दिले, अल्लाहची स्तुती आणि प्रशंसा केल्यानंतर ते म्हणाले: 'अम्मा बा'दू. खरे तर, मी तुमच्यापैकी एकाला अल्लाहने माझ्यावर सोपवलेल्या कामासाठी नोकर म्हणून नेमले आहे, मग तो येतो आणि म्हणतो, 'ही तुमची मालमत्ता आहे, तर ही मला दिलेली भेट आहे.' जर तो सत्यवादी असेल, तर तो कोणीतरी भेटवस्तू देईल या आशेने आपल्या आई-वडिलांच्या घरी नुसताच बसून राहत नाही का? अल्लाहची शपथ, तुमच्यापैकी कोणीही हक्काशिवाय काहीही घेऊ नये, जोपर्यंत तो कयामतच्या दिवशी (त्या खजिन्यासह) अल्लाह ताआलाला भेटणार नाही. आणि निश्चितच, जेव्हा तुमच्यापैकी एखादा अल्लाहकडे उंट, किंवा हंबरणारी गाय, किंवा ओरडणारी बकरी घेऊन येईल, तेव्हा मी त्याला ओळखेन." त्यानंतर त्याने आपल्या काख पांढऱ्या पडेपर्यंत हात वर केले, मग तो म्हणाला: "हे अल्लाह, मी तुला सांगितले होते." माझ्या डोळ्यांनी ते पाहिले आहे आणि माझ्या दोन्ही कानांनी ते ऐकले आहे." आणि आम्हाला [अबू कुरैब] यांनी सांगितले आहे, ['अब्दाह] आणि [इब्न नुमैर] आणि [अबू मुआवीया] यांनी सांगितले आहे. (दुसऱ्या प्रकारे उल्लेख आहे) आम्हाला [अबू बकर बिन अबू शैबाह] यांनी सांगितले आहे, आम्हाला [अब्दुर्रहीम बिन सुलेमान] यांनी सांगितले आहे. (दुसऱ्या प्रकारे उल्लेख आहे) आम्हाला [इब्न अबू उमर] यांनी सांगितले आहे, आम्हाला [सुफयान] यांनी त्या सर्वांना [हिश्याम] पासून या इसनादसह सांगितले आहे, आणि 'अब्दाह आणि इब्न नुमैर यांच्या हदीसमध्ये असे म्हटले आहे, 'मग नोंदकर्ता (त्याचा सचिव) आला,' जसे अबू उसामा यांनी उल्लेख केला आहे. आणि इब्न नुमैर यांच्या हदीसमध्ये असे म्हटले आहे, 'तुम्ही खरोखर जाणता, ज्याच्या हातात माझा जीव आहे त्या अल्लाहची शपथ, तुमच्यापैकी कोणीही त्यातून काहीही घेत नाही...', आणि सुफयान यांच्या हदीसमध्ये पुढे असे म्हटले आहे, 'तो म्हणाला: "माझ्या डोळ्यांनी ते पाहिले आहे आणि माझ्या दोन्ही कानांनी सुद्धा "हे ऐकले." मग त्यांनी झैद बिन थाबित यांना विचारले, जे त्यावेळी माझ्यासोबत त्या घटनेचे साक्षीदार होते." आणि आम्हाला असे सांगण्यात आले आहे की [इशाक बिन इब्राहिम] यांनी आम्हाला [जरीर] [अश शैबानी] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल्लाह बिन जकवान] - म्हणजेच अबू अझ झिन्नाद - यांच्याकडून [उरवा बिन झुबैर] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू हुमैद अस सैदी] यांच्याकडून सांगितले आहे की, अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी एकदा एका माणसाला जकात गोळा करण्यासाठी नेमले, काही काळानंतर तो भरपूर जमा करून आला, मग ते म्हणाले, 'ही तुमची मालमत्ता आहे तर ही माझ्यासाठी देणगी आहे...' मग त्यांनी असाच एक हदीस सांगितला." उरवा म्हणाले, "मग मी अबू हुमैद अस सैदी यांना विचारले, "तुम्ही हे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडून ऐकले का?" त्यांनी उत्तर दिले, "त्यांच्या मुखातून माझ्या कानापर्यंत."