Larangan gratifikasi jabatan bagi petugas zakat (Kisah Ibnu Al-Lutbiyyah)

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ الْأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الْأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ عَبْدَةَ وَابْنِ نُمَيْرٍ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ كَمَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ تَعْلَمُنَّ وَاللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا وَزَادَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنَايَ وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ كَانَ حَاضِرًا مَعِي و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ذَكْوَانَ وَهُوَ أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَ بِسَوَادٍ كَثِيرٍ فَجَعَلَ يَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ عُرْوَةُ فَقُلْتُ لِأَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مِنْ فِيهِ إِلَى أُذُنِي

Биске чугаалаан [Абу Курайб, Мухаммад бин Аль 'Ала'] биске чугаалаан [Абу Усама] биске чугаалаан [Хисям] [бодунуң ачазындан] [Абу Хумаид Ас Саидиден] ол мынча дээн: 'Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам бир катап Азд Альбиядан Иб Атим деп кижини Бани Сукат Сукат чыырынче томуйлаан, ооң секретары кээрге, ол мынча дээн: «Бо дээрге силерниң өнчүңер-дир, а бо дээрге меңээ белек-тир». Ынчангаш Пайгамбар саллаллаху алейхи васаллам мынча дээн: «Бир эвес силер шынап-ла ындыг болзуңарза, силерге белек бээр кижи келгижеге чедир, аваңарның азы ачаңарның бажыңынга олуруп алгаш олурбаңар». Ооң соонда ол суртаал кылган, Аллахты алгап-мактаан соонда: «Амма баду». Шынап-ла, мен силерниң бирээңерни Аллахтың меңээ дааскан ажылынга ажылдакчы кылдыр томуйлаан мен, оон ол келгеш: «Бо дээрге силерниң өнчүзүңер-дир, а бо кижи меңээ берген белек-тир, ол чүгле ачазының азы авазының бажыңынга бир кижи белек бээрин манап олурар эвес бе, бир эвес ол шынчы кижи болза». Аллах-биле даңгыраглап тур мен, силерниң кайыңар-даа силерден чүнү-даа эрге чокка албас ужурлуг, чүгле ол бо эртине-биле дирлиишкин хүнүнде Аллах Таала-биле ужуражыр болза. Шынап-ла, мен силерниң бирээңерни Аллахче теве азы ыглап турар инек азы ыыткыр өшкү-биле чедип кээрге, билип каар мен. Ооң соонда ол холдарын холдарын ак кылдыр көдүрүп алгаш, мынча дээн: «О, Аллах, мен сеңээ ынча дээн мен. Мээң карактарым көрген, кулаам дыңнаан. А биске [Абу Кураиб] [Абда], [Ибн Нумаир] болгаш [Абу Муавия] чугаалаан. -өске арга-биле чугаалаан- Биске чугаалаан [Абу Бакр бин Абу Сяиба] биске чугаалаан [Абдуррахим бин Сулейман]. -өске арга-биле айыткан- Биске чугаалаан [Ибн Абу Умар] биске [Суфьян] оларның шуптузун [Хишамдан] бо иснад-биле чугаалаан, а Абда биле Ибн Нумаирниң хадисинде мынча деп бижээн: «Ооң соонда бижикчи - ооң секретары- келген», деп Абу Усама чугаалаан. А Ибн Нумаирниң хадисинде мынча дээн: «Шынап-ла, силер билир силер, мээң сүлдемниң холунда Аллах-биле, силерниң кайыңар-даа оон чүнү-даа албас силер...», а Суфьянның хадисинде мынча деп бижээн: «Ол мынча дээн: «Мээң карактарым ону көрген, мээң кулактарым база ону дыңнаан». Оон олар ол үеде мээң-биле кады ол болуушкунну көрген Заид бин Сабиттен айтырганнар. Биске чугаалаан [Исхак бин Ибрагим] биске [Джарир] [Аш Сяйбаниден] [Абдулла бин Дзаквандан] - тодаргайлаарга Абу Аз Зиннадтан - [Урва бин Зубайрдан] [Абу Хумаид Ас Саидиден] чугаалаан, Аллахтың элчизи саллаллаху алейхий Закат чыыр дээш элээн үр болбаанда томуйлаттынган хөй дүжүттү, оон ол мынча дээн: 'Бо дээрге сээң эртинең-дир, а бо дээрге меңээ белек-тир...оон ол ындыг хадис чугаалаан'. Урва мынча дээн: «Оон мен Абу Хумайд Ас Саидиден айтырган мен: «Сен ону Расулулла саллаллаху алейхи ва салламдан дыңнадың бе?» ол мынча деп харыылаан: «Ооң аксындан мээң кулактарымга чедир».