Hadits Perwakilan
Larangan gratifikasi jabatan bagi petugas zakat (Kisah Ibnu Al-Lutbiyyah)
Имам Мүслім : 3414حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ الْأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الْأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ عَبْدَةَ وَابْنِ نُمَيْرٍ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ كَمَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ تَعْلَمُنَّ وَاللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا وَزَادَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنَايَ وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ كَانَ حَاضِرًا مَعِي و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ذَكْوَانَ وَهُوَ أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَ بِسَوَادٍ كَثِيرٍ فَجَعَلَ يَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ عُرْوَةُ فَقُلْتُ لِأَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مِنْ فِيهِ إِلَى أُذُنِي
Бізге [Әбу Құрайб, Мұхаммед бин Әл-Ала] [Әбу Усама] [Хисьям] [әкесінен] [Әбу Хумайд әс-Саъиди] былай деп айтқанын жеткізді: «Расулуллаһ (с.ғ.с.) бірде Аздтан Ибн Әл-Атбия есімді адамды Бани Сулаймнан зекет жинауға тағайындады, хатшысы келгенде ол: «Бұл сенің мүлкің, ал бұл маған сыйлық», - деді». Сонда Пайғамбар (с.ғ.с.): «Егер сен шынымен сондай болсаң, біреу саған сыйлық беруге келгенше анаңның немесе әкеңнің үйінде отырма», - деді». Осыдан кейін ол уағыз айтып, Аллаһқа мадақ айтып, мақтау айтқаннан кейін: «Әмма баъду», - деді. Шын мәнінде, мен сендердің біреулеріңді Аллаһ маған тапсырған жұмысқа жалдамалы етіп тағайындадым, сосын ол келіп: «Бұл сенің мүлкің, ал мынау маған берілген сыйлық, егер ол шыншыл болса, әкесінің немесе анасының үйінде біреу сыйлық бергенше күтіп отыр емес пе?» – дейді. Аллаһпен ант етемін, сендердің ешқайсыларың қиямет күні Аллаһпен кездеспейінше, сендерден ештеңені заңсыз алмасын. Мен сендердің біреулеріңді түйемен, мөңіреген сиырмен немесе маңыраған ешкімен Аллаһқа келгенде танимын», – дейді. Содан кейін ол қолтықтары ағарғанша қолдарын көтеріп: «Уа, Аллаһ, мен саған солай дедім ғой», – дейді. «Көзім көрді, екі құлағым естіді». Және бізге [Әбу Құрайб] бізге [Абда], [Ибн Нумайр] және [Әбу Муъауия] айтты. (басқаша айтылған) бізге [Әбу Бәкір бин Әбу Шайба] бізге [Абдуррахим бин Сүлеймен] айтты. (басқаша айтылған) бізге [Ибн Әбу Омар] бізге [Суфиянға] олардың барлығын [Хисьямнан] осы иснадпен айтты, ал Абда мен Ибн Нумайрдың хадисінде: «Содан кейін хатшы (хатшысы) келді», - делінген, бұл туралы Әбу Усама айтқан. Ал Ибн Нумайрдың хадисінде: «Шынында да білесіңдер, жаным қолында болған Аллаһпен ант етемін, сендердің ешқайсыларың одан ештеңе алмайсыңдар...» делінген, ал Суфиянның хадисінде: «Ол: «Менің көзім көрді, екі құлағым да естіді», - деп қосылған. Содан кейін олар сол кезде болған оқиғаның куәсі болған Зәйд бин Сабиттен сұрады. «Бізге [Исхақ бин Ибраһим] бізге [Жарирден] [Аш Шайбаниден] [Абдулла бин Дзакваннан] - атап айтқанда Әбу Әз Зиннадтан [Урва бин Зубайрдан] [Әбу Хумайд әс-Саъидиден] жеткен хадисте Аллаһ Елшісінің (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) бірде зекет жинауға бір адамды тағайындағаны, көп ұзамай ол көп нәрсемен келгеннен кейін: «Бұл сенің мүлкің, ал мынау маған сыйлық...» деп айтқаны, содан кейін ол осындай хадисті айтқаны айтылды». Урва былай деді: «Содан кейін мен Әбу Хумайд әс-Саъидиден: «Сен мұны Аллаһ Елшісінен (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) естідің бе?» деп сұрадым. Ол: «Оның аузынан құлағыма дейін», - деп жауап берді».