Disunnahkan menyembelih di Mina pada hari Nahar

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَوَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ هَذِهِ عَرَفَةُ وَهَذَا هُوَ الْمَوْقِفُ وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حِينَ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَجَعَلَ يُشِيرُ بِيَدِهِ عَلَى هِينَتِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ ثُمَّ أَتَى جَمْعًا فَصَلَّى بِهِمْ الصَّلَاتَيْنِ جَمِيعًا فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى قُزَحَ فَوَقَفَ عَلَيْهِ وَقَالَ هَذَا قُزَحُ وَهُوَ الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حَتَّى انْتَهَى إِلَى وَادِي مُحَسِّرٍ فَقَرَعَ نَاقَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى جَاوَزَ الْوَادِيَ فَوَقَفَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ ثُمَّ أَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتَى الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ وَاسْتَفْتَتْهُ جَارِيَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ قَدْ أَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ أَفَيُجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ حُجِّي عَنْ أَبِيكِ قَالَ وَلَوَى عُنُقَ الْفَضْلِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ لَوَيْتَ عُنُقَ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ رَأَيْتُ شَابًّا وَشَابَّةً فَلَمْ آمَنْ الشَّيْطَانَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ قَالَ احْلِقْ أَوْ قَصِّرْ وَلَا حَرَجَ قَالَ وَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ قَالَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ أَتَى زَمْزَمَ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَوْلَا أَنْ يَغْلِبَكُمْ النَّاسُ عَنْهُ لَنَزَعْتُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشٍ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الثَّوْرِيِّ مِثْلَ هَذَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ رَأَوْا أَنْ يُجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِعَرَفَةَ فِي وَقْتِ الظُّهْرِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ فِي رَحْلِهِ وَلَمْ يَشْهَدْ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ إِنْ شَاءَ جَمَعَ هُوَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مِثْلَ مَا صَنَعَ الْإِمَامُ قَالَ وَزَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ هُوَ ابْنُ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَام

Ibinalita sa amin [Muhammad bin Basyar], ibinalita sa amin [Abu Ahmad Az Zubairi] ibinalita sa amin [Sufyan] mula kay [Abdurrahman bin Al Harith bin 'Ayyasy bin Abu Rabi'ah] mula kay [Zaid bin Ali] mula sa [kanyang ama] mula kay ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] mula kay [Ali bin Abu Talib] ay nagsabi; "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nag-wuquf sa Arafah at sinabi niya: 'Ito ang Arafah at ito ang lugar ng wuquf. Ang buong Arafah ay isang lugar ng wuquf.' Pagkatapos ay umalis siya nang lumubog ang araw, dala si Usamah bin Zaid at nagbigay ng senyas gamit ang kanyang kamay na manatili gaya ng dati. Habang ang mga tao ay gumagalaw sa kanan at kaliwa, lumingon siya sa kanila at nagsabi: 'O mga tao, dahan-dahan kayong maglakad.' Pagkatapos ay nakarating siya sa Jama' (Arafat), pagkatapos ay sumama siya sa kanila sa dalawang panalangin. Kinaumagahan, pumunta siya sa Quzah, pagkatapos ay nag-wuquf doon, na nagsasabing; 'Ito ang Quzah. Ang lugar na ito ay isang lugar ng wuquf at ang Jama' ay pawang lugar ng wuquf. Pagkatapos, umalis patungong Wadi Muhassir, binilisan niya ang kanyang kamelyo, hanggang sa nagpatuloy ang kanyang kamelyo hanggang sa dumaan ito sa lambak. Huminto siya at sinakyan si Al Fadl. Pagkatapos ay pumunta siya sa Jumrah at inihagis ito. Pagkatapos ay pumunta siya sa lugar ng katayan at sinabing; 'Ito ay isang lugar ng katayan at ang Mina ay pawang lugar ng katayan.' Nang panahong iyon, isang dalaga mula sa Khats'am ang nagtanong; 'Matanda na ang aking ama, ngunit obligado siyang magsagawa ng Hajj. Maaari ko ba siyang gawin ang Hajj?' Sumagot siya: 'Gawin ang Hajj para sa iyong ama'." (Ali bin Abu Talib) ay nagsabi; "Pinilipit niya ang leeg ni Al Fadl. Nagtanong si Al Abbas; 'O Sugo ng Allah, bakit mo pinihit ang ulo ng anak ng iyong tiyuhin?' Biglang may dumating na lalaki at nagsabi: 'O Sugo ng Allah, nag-Thawaf Ifadlah ako bago mag-ahit'. Sumagot siya: 'Mag-ahit o paikliin ito (ngayon) at hindi mahalaga'." Sabi ni (Ali bin Abu Talib); "Pagkatapos ay may isa pang dumating at nagtanong: 'O Sugo ng Allah, nagkatay ba ako bago ihagis (ang hurado)?' Sumagot siya: 'Ihagis (ngayon) ayos lang'." Sabi ni (Ali bin Abu Talib); "Pagkatapos ay pumunta siya sa Kaaba at nag-Thawaf, pagkatapos ay pumunta sa tubig ng Zamzam, na nagsasabing: 'O Banu Abdul Muttalib, kung hindi lang ako natatakot sa mga taong nagsisiksikan (dahil inaakalang bahagi sila ng ritwal) ay bibigyan ko sana sila ng tubig (tulad ng ginawa mo)." Sabi ni (Abu Isa At Tirmidhi); "Ang pinakamahalagang hadith ay isinalaysay mula kay Jabir." Sabi ni Abu 'Isa; "Ang hadith ni Ali ay isang hasan na tunay na hadith, hindi natin alam ito kasama na mula sa hadith ni Ali maliban sa pamamagitan ng rutang ito. Mula sa hadith ni Abdurrahman bin Al Harith bin 'Ayyasy. Mahigit sa isang tao ang nagsalaysay nito mula sa Ats Tsauri, tulad ng hadith sa itaas. Isinasagawa ng mga iskolar, lahat sila ay may opinyon na pinahihintulutan para sa isang tao na magsagawa ng zhuhur at asr sa Arafat sa oras ng zhuhur. Ang ilang iskolar ay nagsasabing; 'Kung ang isang lalaki ay nagdarasal nang mag-isa sa kanyang sasakyan, sa pamamagitan ng hindi pagdalo sa panalangin kasama ang imam, maaari siyang magsilbing imam, na si Ibn Husain bin Ali bin Abu Talib."