Disunnahkan menyembelih di Mina pada hari Nahar

Imam Ahmad : 532

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ بِعَرَفَةَ وَهُوَ مُرْدِفٌ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ عَرَفَةَ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَجَعَلَ النَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ وَجَمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ ثُمَّ وَقَفَ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ الْمُزْدَلِفَةِ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ وَجَعَلَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ مُحَسِّرًا فَقَرَعَ رَاحِلَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى خَرَجَ ثُمَّ عَادَ لِسَيْرِهِ الْأَوَّلِ حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ ثُمَّ جَاءَ الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَكُلُّ مِنًى مَنْحَرٌ ثُمَّ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمَ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ وَقَدْ أَفْنَدَ وَأَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَدَاءَهَا فَيُجْزِئُ عَنْهُ أَنْ أُؤَدِّيَهَا عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَجَعَلَ يَصْرِفُ وَجْهَ الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْهَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ الْجَمْرَةَ وَأَفَضْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَحْلِقْ قَالَ فَلَا حَرَجَ فَاحْلِقْ ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ وَحَلَقْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَنْحَرْ فَقَالَ لَا حَرَجَ فَانْحَرْ ثُمَّ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِسَجْلٍ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ فَشَرِبَ مِنْهُ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ انْزِعُوا يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَوْلَا أَنْ تُغْلَبُوا عَلَيْهَا لَنَزَعْتُ قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُكَ تَصْرِفُ وَجْهَ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ غُلَامًا شَابًّا وَجَارِيَةً شَابَّةً فَخَشِيتُ عَلَيْهِمَا الشَّيْطَانَ

Sinabi sa amin Abdullah Bin Ahmad, sinabi niya; ay nagsabi sa akin [Ahmad Bin 'Abdah Al Bashri] Sinabi sa amin [Al Mughirah Bin Abdurrahman Bin Al Harits Al Makhzumi] ay nagsabi sa akin [aking ama na si Abdurrahman Bin Al Harits] mula kay [Zaid Bin Ali Bin Husain Bin Ali] mula sa [kanyang ama na si Ali Bin Husain] mula kay [Ubaidullah Bin Abu Rafi'] isang dating alipin ng Propeta [Aliballah] na ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsagawa ng wuquf sa Arafah habang dinadala si Usamah Bin Zaid, pagkatapos ay sinabi niya: "Ito ay isang lugar ng wuquf, at ang buong Arafah ay isang lugar ng wuquf." Pagkatapos ay umalis siya (umalis sa Arafah) habang dahan-dahang naglalakad sa kanyang kamelyo habang ang mga tao ay nagtutulakan sa kanan at kaliwa, pagkatapos ay humarap siya sa mga tao at nagsabi: "O mga tao, kumalma kayo, O mga tao, kumalma kayo," kaya't nakarating siya sa Muzdalifah at nag-alay ng dalawang panalangin, pagkatapos ay nagpalipas siya ng gabi sa Muzdalifah, at tumayo siya sa Quzah habang nakasakay sa Al Fadlal Bin Abbas habang sinabi: "Ito ay isang hintuan at ang buong muzdalifah ay isang hintuan", pagkatapos ay dahan-dahan niyang ipinagpatuloy ang kanyang paglalakbay habang ang mga tao ay nagtutulakan sa kanan at kaliwa, pagkatapos ay humarap siya sa mga tao at nagsabi: "O mga tao, kumalma kayo," hanggang sa makarating siya sa lambak ng Muhassir at huminto doon, pagkatapos ay dahan-dahan niyang hinila (ang renda ng kanyang kamelyo) at sumunod ang kamelyo hanggang sa dumaan ito sa lambak, pagkatapos ay bumalik siya sa paglalakad gaya ng dati, hanggang sa ihagis niya ang jumrah. Pagkatapos ay pumunta siya sa manhar (lugar para sa pagkatay ng mga hayop) at sinabi niya: "Ito ang manhar (lugar para sa pagkatay ng mga hayop) at ang mina ay pawang manhar." Pagkatapos ay dumating ang isang batang babae mula sa Khats'am at nagsabi; "Sa katunayan, ang aking ama ay matanda na at ang obligasyon mula sa Allah sa anyo ng Hajj ay naging obligasyon para sa kanya at hindi niya ito kayang isagawa, kaya balido ba para sa kanya kung papalitan ko siya sa Hajj?" sumagot siya: "Oo." At inilayo niya ang mukha ni Al Fadlal Bin Al Abbas mula sa batang babae. Pagkatapos ay lumapit sa kanya ang isang lalaki at nagsabi; "O Sugo ng Allah, katotohanang naihagis ko na ang hurado at natapos ko na ang tawaf ifadlah pagkatapos ay nagbihis, ngunit hindi ko pa naaahit ang aking ulo." Sumagot siya; "Ayos lang mag-ahit." Pagkatapos ay dumating ang isa pang lalaki at nagsabi; "Tunay ngang naihagis ko na ang hurado at nag-ahit, pagkatapos ay nagbihis ngunit hindi ko pa kinatay (ang hayop)." Kaya sumagot siya: "Ayos lang magkatay." Pagkatapos ay isinagawa niya ang tawaf ifadlah, pagkatapos ay humingi ng isang sandok ng tubig na Zamzam at ininom niya ito pagkatapos ay nag-ablution at nagsabi: "Kunin mo, O Bani Abdul MuThalib, kung hindi lang dahil sa takot ko na bugbugin ka ng mga tao (nakikipaglaban para mabigyan ka ng inuming tubig na Zamzam), ako na mismo ang kukuha nito." Pagkatapos ay nagtanong si Al Abbas: "O Sugo ng Allah, tunay ngang nakikita kitang tinataboy ang anak ng iyong kapatid?" Sumagot siya: "Dahil nakakita ako ng isang binata at isang dalaga, kaya natakot ako na baka tuksuhin silang dalawa ni Satanas."