Disunnahkan menyembelih di Mina pada hari Nahar

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَوَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ هَذِهِ عَرَفَةُ وَهَذَا هُوَ الْمَوْقِفُ وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حِينَ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَجَعَلَ يُشِيرُ بِيَدِهِ عَلَى هِينَتِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ ثُمَّ أَتَى جَمْعًا فَصَلَّى بِهِمْ الصَّلَاتَيْنِ جَمِيعًا فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى قُزَحَ فَوَقَفَ عَلَيْهِ وَقَالَ هَذَا قُزَحُ وَهُوَ الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حَتَّى انْتَهَى إِلَى وَادِي مُحَسِّرٍ فَقَرَعَ نَاقَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى جَاوَزَ الْوَادِيَ فَوَقَفَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ ثُمَّ أَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتَى الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ وَاسْتَفْتَتْهُ جَارِيَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ قَدْ أَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ أَفَيُجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ حُجِّي عَنْ أَبِيكِ قَالَ وَلَوَى عُنُقَ الْفَضْلِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ لَوَيْتَ عُنُقَ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ رَأَيْتُ شَابًّا وَشَابَّةً فَلَمْ آمَنْ الشَّيْطَانَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ قَالَ احْلِقْ أَوْ قَصِّرْ وَلَا حَرَجَ قَالَ وَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ قَالَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ أَتَى زَمْزَمَ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَوْلَا أَنْ يَغْلِبَكُمْ النَّاسُ عَنْهُ لَنَزَعْتُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشٍ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الثَّوْرِيِّ مِثْلَ هَذَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ رَأَوْا أَنْ يُجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِعَرَفَةَ فِي وَقْتِ الظُّهْرِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ فِي رَحْلِهِ وَلَمْ يَشْهَدْ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ إِنْ شَاءَ جَمَعَ هُوَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مِثْلَ مَا صَنَعَ الْإِمَامُ قَالَ وَزَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ هُوَ ابْنُ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَام

Al à contât [Mohammad bin Basyar], al à contât [Abu Ahmad Az Zubairi] al à contât [Sufyan] di [Abdurrahman bin Al Harith bin ‘Ayyasy bin Abu Rabi’ah] di [Zaid bin Ali] di [sô pari] di [‘Ubaidullah bi Abu Rabi’an] 'Il Messazîr di Allah al è lât a wuquf a Arafat e al à dit; ‘Chest al è Arafat e chest al è il puest dal wuquf. L’intîr Arafat al è un puest di wuquf’. Po dopo al partì al tramont dal soreli, puartant Usamah bin Zaid e dant un segnâl cun la sô man par restâ inte sô posizion solite. Intant che la int e si môf a drete e a çampe. Al si voltà a lôr e al disè: ‘O int! Cjapale a planc’. Dopo al rivà a Jama’ -Arafah-, daspò al si unì a lôr in dôs preieris. La matine, al rivà a Quzah, daspò al wuquf li, disint; ‘Chest al è Quzah. Chest lûc al è un puest di wuquf e Jama' al è dut un puest di wuquf. Po dopo, partît par Wadi Muhassir, al sveltì il so camêl, fin che il so camêl al continuà fin che al passà traviers de valade. Lui si fermà e al dà a Al Fadl une corse su la schene. Dopo al rivà a Jumrah e lu butà. Dopo al le al massacri e al disè; ‘Chest al è un puest di massacri e Mina al è dut un puest di massacri’. In chel timp une zovine di Khats’am e domandà alc; ‘Mi pari al è vecjo, ma al è stât obleât a fâ il Hajj. O pues fâ il Hajj par lui? ' Al rispuindè: 'Fâ il Hajj par to pari'. -Ali bin Abu Talib- al à dit; “Al voltà il cuel di Al Fadl. Al Abbas al domandà; ‘O Messazîr di Allah, parcè tu âs voltât vie il cjâf dal fi di to oncul? ' Al rispuindè: 'O ai viodût un zovin e une zovine, cussì no mi sintivi al sigûr dal diavul -che al jere- in ducj i doi i lôr'. Di colp al vignì un om e al disè; ‘O Messazîr di Allah, o ai fat il Tawaf Ifadlah prin di barbâsi? “Al rispuindè: ‘Rasâlu o scurtilu - cumò - e no impuarte’’. -Ali bin Abu Talib- al à dit; — Alore al vignì un altri e al domandà; ‘O Messazîr di Allah, o ai massacrât prin di butâ il -jumrah-? ' al rispuindè: 'Butâlu - cumò - al va ben''. -Ali bin Abu Talib- al à dit; ‘Dopo al le ae Kaaba e al fasè il tawaf, daspò al le ae aghe di Zamzam, disint; “O Banu Abdul Muttalib, se no ves pôre che la int e si sburtassi dentri - parcè che a si pensave che a fossin di Manasik - alore o varès dât lôr aghe - come che tu âs fat -’. -Abu Isa A Tirmidi- al à dit; “Il hadith plui significatîf al è stât contât di Jabir”. Abu ‘Isa al disè; Il hadith di Ali al è un hadith autentic hasan, no cognossin il hadith di Ali fûr che par cheste strade. Dal hadith di Abdurrahman ben Al Harith ben ‘Ayyasy. Plui di une persone e lu à contât di Ats Tsauri, come il hadith parsore. Praticâts dai ulama, ducj lôr a son dal pont di viste che al è permetût par cualchidun di eseguî il zhuhr e l’asr sul Arafat al timp dal dhuhr. Cualchi studiôs al dîs; “Se un om al pree di bessôl tal so veicul, cence zontâsi ae preiere cul imam, alore al pues zontâsi al imam. Zaid ben Ali al è Ibnu Husain ben Ali ben Abu Talib.