Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ

Ibinalita sa amin ['Ali bin Hujr] ay sinabi sa amin [Al Walid bin Muslim] at [Abdullah bin Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] na ang hadith ng isa sa kanila ay kasama sa isa pang hadith, mula kay [Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] mula kay [Yahya bin Jabir Ath Tho`i] mula kay [Abdurrahman bin Jubair] mula sa [kanyang ama, si Jubair bin Nufair] mula kay [An Nawwas bin Sam'an Al Kila'i] ay nagsabi: Isang umaga, binanggit ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ang Dajjal, hininaan niya ang kanyang boses at itinaas ito hanggang sa inakala naming nasa isang grupo siya ng mga puno ng datiles. Iniwan namin ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam at pagkatapos ay bumalik kami, nalaman niya ang tungkol dito at pagkatapos ay nagtanong siya: "Bakit kayo?" Sumagot kami: O Sugo ng Allah, binanggit ng hari ang Dajjal isang umaga, hininaan at itinaas niya ang kanyang boses hanggang sa inakala naming nasa isang grupo siya ng mga puno ng datiles, sinabi niya: "Bukod sa Dajjal, na mas inaalala ko sa inyo, kung siya ay lumitaw at ako ay kasama ninyo, ako ang tatalunin niya, hindi kayo at kung siya ay lumitaw at ako ay wala na sa inyo, kung gayon ang bawat tao ay may kanya-kanyang tagapagtanggol at si Allah ang aking kapalit para sa bawat Muslim, siya ay isang binata. kulot, nakausli ang mga mata, parang si 'Abdu Al 'Uzza bin Qathan. Sinuman sa inyo na makakita sa kanya ay dapat basahin ang simula ng liham mula sa mga naninirahan sa kuweba (Al Kahf), siya ay lumitaw sa pagitan ng Syria at 'Iraq at nagdulot ng maraming pinsala sa kanan at sa kaliwa, O mga lingkod ng Allah, maging matatag kayo." Tinanong namin: Gaano katagal siya nanatili sa mundo? Sumagot si Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam: "Apatnapung araw, ang isang araw ay parang isang taon, ang isang araw ay parang isang buwan, ang isang araw ay parang isang pecan at ang iba pang mga araw ay parang inyong mga araw." Sinabi ni Nawwas: Tinanong namin: O Sugo ng Allah, ano sa palagay mo ang isang araw na parang isang taon, sapat na ba para sa amin ang manalangin ng isang araw? Sumagot ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: Hindi, ngunit tantiyahin mo." Sinabi ni Nawwas: Nagtanong kami: O Rasulullah, gaano kabilis ang kanyang pag-ulan sa mundo? Sumagot ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: Tulad ng ulan na hinihipan ng hangin, pagkatapos ay lumapit siya sa isang bayan at tinawag sila, itinatanggi nila siya at binabaligtad nila ang kanyang mga salita, iniwan niya sila at sinundan siya ng kanilang mga ari-arian hanggang sa wala na silang anumang ari-arian, pagkatapos noon ay lumapit siya sa mga tao at tinawag sila, tinanggap nila ito, inutusan niya ang langit na magpadala ng ulan, pagkatapos ay nagpadala ng ulan ang langit, inutusan niya ang mundo na magpalago ng mga halaman, pagkatapos ay nagpalago ang mundo ng mga halaman, pagkatapos ay bumalik ang kanilang mga alagang hayop na may mahahabang umbok, malalapad na tiyan at punong-puno ng mga supot ng gatas, pagkatapos ay dumating ang Dajjal sa nayon na naiwan na sira-sira at sinabi sa kanya: "Kunin mo ang iyong ipon, pagkatapos ay iniwan siya ng Dajjal at ang mga kayamanan ng mundo ay sumunod sa kanya na parang isang reyna ng bubuyog, pagkatapos ay tinawag niya ang isang binata, hiniwa niya ito gamit ang isang espada at hiniwa sa dalawa. Tinawag siya ng huling bahagi, at biglang lumitaw ang binata, ang kanyang mukha ay namumula at tumatawa, nang siya ay ganoon, biglang si 'Isa, anak ni Maryam, ay bumaba sa silangan ng Damasco sakay ng isang puting tore na nakasuot ng dalawang damit na binasa sa langis ng za'faran habang inilalagay ang kanyang mga kamay sa mga pakpak ng dalawang anghel, nang yumuko siya, tumulo ang tubig at nang iangat niya ang kanyang ulo ay bumuhos ang pawis na parang mga perlas." Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Walang sinuman ang nakakaamoy ng kanyang hininga ngunit tiyak na mamamatay siya at ang amoy ng kanyang hininga ay hanggang sa abot ng paningin." Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Hinanap ni 'Isa ang Dajjal hanggang sa makasalubong niya ito sa pintuan ng Ludd at pagkatapos ay pinatay siya." Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Nanatili rin siya nang matagal hanggang sa ipinahayag sa kanya ni Allah na pamunuan ang mga tao sa Thursina dahil inilagay Ko ang Aking mga lingkod na walang sinuman ang makakalaban." Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Isinugo ni Allah sina Gog at Magog, sila ay gaya ng sinabi: "Mula sa kanilang matatayog na kuta ay mabilis silang bumababa." (QS. Al-Anbiya' 96), sinabi ni Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa Salam: "Pagkatapos, ang una ay dumaan sa Lawa ng Thabariyah at uminom, pagkatapos ay dumaan ang huli, sinabi niya: May tubig dito. Nagpatuloy sila hanggang sa makarating sila sa Bundok Baitul Maqdis, sinabi nila: Napatay na namin ang mga nasa lupa, halika, patayin natin ang mga nasa langit. Kaya't pinana nila ang kanilang mga palaso sa langit, pagkatapos ay ginawang pula ng dugo ng Allah ang kanilang mga palaso. Si Hesus na anak ni Maria at ang kanyang mga kasama ay napalibutan hanggang sa ang ulo ng isang kalabaw noong panahong iyon ay mas mabuti para sa isa sa kanila kaysa sa isang daang dinar para sa isa sa inyo ngayon, kaya't si Hesus na anak ni Maria at ang kanyang mga kasama ay nanalangin kay Allah." Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Pagkatapos ay nagpadala si Allah ng mga bulate sa kanilang mga leeg at sila ay namatay na parang pagkamatay ng isang kaluluwa, pagkatapos ay dumating si 'Isa at ang kanyang mga kasama, walang kahit isang pulgada ng espasyo kundi ito ay puno ng mga bangkay at amoy ng kanilang dugo." Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Pagkatapos ay nanalangin si 'Isa at ang kanyang mga kasama kay Allah at pagkatapos ay nagpadala si Allah ng isang ibon na parang leeg ng kamelyo." Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Kinuha sila ng ibon at inihagis sa isang butas sa lupa, ginawa ng mga Muslim ang kanilang mga palaso, palaso at panginginig bilang panggatong sa loob ng pitong taon." Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Pagkatapos ay nagpadala si Allah ng ulan sa kanila, walang bahay na gawa sa mga balahibo o bahay na gawa sa lupa na pumipigil sa pagbagsak ng ulan." Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Ang ulan ay naghuhugas ng lupa at nag-iiwan ng mga puddle sa lahat ng dako." Sinabi ni Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam: "Pagkatapos noon ay sinabi sa lupa: Ilabas ninyo ang inyong mga bunga at ibalik ang inyong mga biyaya. Noong panahong iyon, isang grupo ng mga tao ang kumain ng mga granada, ginamit nila ang balat bilang kanlungan, ang gatas ay binasbasan hanggang sa ang isang grupo ng mga tao ay nagsawa na sa kanilang mga kamelyo, isang tribo ang nagsawa na sa kanilang mga baka at ilang kamag-anak ang nagsawa na sa kanilang mga kambing. Habang sila ay ganoon, biglang nagpadala si Allah Subhaanahu wa Ta'ala ng isang hangin, na kumikitil sa buhay ng bawat mananampalataya at sa mga naroon pa rin na nakikipagtalik nang hayagan na parang mga asno na nagsasama. Pagkatapos ay darating sa kanila ang katapusan ng mundo." Sinabi ni Abu Isa: ang hadith na ito ay hasan shahih gharib, nalalaman lamang natin ito mula sa hadith ni Abdurrahman bin Yazid bin Jabir.