Hadith Representative
Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya
Imam Tirmidzi : 2166حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ
سانوں دسیا اے [علی بن حجر] سانوں دسیا اے [الولید بن مسلم] تے [عبد اللہ بن عبدالرحمن بن یزید بن جابر] ایہناں چوں اک دی حدیث دوجی حدیث چ شامل اے، [عبد الرحمن بن یزید بن جابر] توں [یحیی بن جابر عث تھو`ی] توں [ابدرحمان بن جبیر] توں، نوفیر] توں [ان نواس بن سامان الکلاعی] فرماندے نيں: اک صبح رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے دجال دا تذکرہ کیتا، اس نے اپنی آواز نوں کم کیتا تے اسنوں بلند کیتا ایتھے تک کہ اسيں نے سمجھیا کہ اوہ کھجور دے درختاں دے اک گروہ وچ اے۔ اسیں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں روانہ ہوئے تے فیر اسیں واپس آئے، اوہناں نوں ایس گل دا پتہ لگا تے فیر اوہناں نے پچھیا: کیوں تُسی لوکو؟ اسی جواب دتا: یا رسول اللہ بادشاہ نے اک صبح دجال دا ذکر کیتا، اس نے اپنی آواز نوں نچلا تے بلند کیتا ایتھے تک کہ اسيں نے سمجھیا کہ اوہ کھجور دے درختاں دے اک گروہ وچ اے، اس نے فرمایا: دجال دے علاوہ جس دی مینوں زیادہ تشویش اے، جے اوہ ظہور ہوئے تے وچ تواڈے وچ ہوواں، تاں میں اسنوں شکست دیواں گا، آپ نوں نئيں تے جے اوہ ظہور ہوئے تے تواڈے درمیان نہ ہوواں، تاں میں اس دا مالک ہر کوئی ہو گیا۔ تے اللہ ہر مسلمان لئی میرا متبادل اے، اوہ اک جوان اے۔ گھنگرو، اکھاں باہر نکلیاں ہوئیاں، جیویں عبد العزہ بن قطان۔ تساں وچوں جو وی اسنوں دیکھے اوہ غار نشیناں دی طرف توں خط دا آغاز پڑھے - الکاہف-، اوہ شام تے 'عراق دے درمیان ظاہر ہويا تے سجے تے کھبے بہت نقصان پہنچایا اے اللہ دے بندہ ثابت قدم رہو۔' اسیں پچھیا: اوہ دھرتی تے کدوں تک رہیا؟ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے جواب دتا: 'چالی دن، اک دن سال دی طرح، اک دن مہینہ دی طرح، اک دن پکن دی طرح تے دوسرے دن تواڈے دن دی طرح'۔ اک نووا نے فرمایا: اسيں نے پُچھیا: اے اللہ دے رسول اک دن نوں سال دی طرح ہونے دے بارے وچ آپ دا کیہ خیال اے، کیہ ساڈے لئی اک دن دی نماز پڑھنا کافی اے؟ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے جواب دتا: نئيں بلکہ اس دے لئی تخمینہ لگاؤ'۔ اک نووا نے فرمایا: اسيں نے پُچھیا: اے اللہ دے رسول ایہ زمین اُتے کِنّا تیز اے؟ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے جواب دیا: جداں بارش جو ہوا توں اڈدی اے فیر اوہ لوگاں دے پاس آیا تے انہاں نوں بلایا، انہاں نے اس توں جھوٹ بولیا تے انہاں نے اس دی گل الٹ دتی، اس نے انہاں نوں چھڈ دتا تے اس دے بعد انہاں دی اثاثہ جات چلی گئی جدوں تک کہ انہاں دے پاس کچھ نہ رہیا، اس دے بعد اوہ لوکاں دے پاس آیا تے انہاں نوں بلایا، انہاں نے اسنوں قبول کیتا، فیر آسمان نوں بھیجنے دا حکم دتا، فیر اسمان نوں بھیجنے دا حکم دتا۔ بارش، اس نے زمین نوں نباتات پیدا کرنے دا حکم دتا، زمین نے فیر نباتات نوں جنم دتا، فیر انہاں دے ڈنگر لمے کوبڑاں، پیٹ چوڑے تے بھرے ہوئے دودھ دے تھیلے لے کے گھر آئے، فیر دجال اس پنڈ وچ آیا جو کھنڈرات وچ رہ گیا سی تے اس توں کہیا: 'اپنی بچت کڈ لؤ فیر دجال نے اسنوں چھڈ دتا تے زمین دی دولت اس دے پیچھے رانی دی طرح چلی گئی، فیر اسنوں جوان بلایا گیا، تلوار نال اس نوں کٹیا فیر اس نوں دو حصیاں وچ ونڈیا فیر اس نوں بلایا، تے نوجوان اچانک ظاہر ہویا اس دا چہرہ چمکدار سی تے ہسیا، جدوں اوہ انج سی، اچانک 'عیسیٰ مریم دا پتر دمشق دے مشرق وچ برج چٹے وچ اتر آیا، دو کپڑے پائے ہوئے زعفران دے تیل وچ ڈبو کے اپنے ہتھاں نوں اپنے ہتھاں تے رکھ کے دو فرشتیاں دے سراں تے رکھے ہوئے، جدوں اوہ پانی ٹپکدا اے، تے تے جدوں اوہ اپنا سر چُکدا اے تے پسینہ موتیاں دی طرح وگدا اے۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'کوئی وی اس دے ساہ نوں بو نئيں سکدا بلکہ ضرور مر جائے گا تے اس دے ساہ دی بو اوتھے تک پہنچ جائے گی جتھے تک اس دی اکھ نظر آئے گی'۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: ''عیسیٰ نے دجال نوں تلاش کیتا جدوں تک کہ اوہ اسنوں لُد دے دروازے اُتے نئيں ملیا فیر اسنوں قتل کر دتا۔' رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'اوہ وی اک طویل عرصے تک رہے جدوں تک کہ اللہ تعالیٰ نے انہاں اُتے وحی نئيں کيتی کہ اوہ لوکاں نوں تھرسینا دی طرف لے جائے کیونجے ميں نے اپنے خادماں نوں رکھیا اے جنہاں دے خلاف کوئی جنگ نئيں کرسکدا اے۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: اللہ تعالیٰ نے یاجوج تے ماجوج نوں بھیجیا، اوہ ایسا ہی نيں جداں کہیا گیا سی کہ اُچے قلعےآں توں جلدی توں نازل ہوئے۔ -کیو ایس۔ الانبیاء 96-، رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'فیر سامنے والے نے جھیل ثبریہ نوں عبور کیتا تے پیتا فیر پچھے والے نے پار کیتا، فرمایا: ایتھے پانی سی ۔ اوہ پیدل چلدے ہوئے پہاڑ بیت المقدس اُتے پہنچے، کہنے لگے: اساں زمین والےآں نوں مار دتا، آسمان والےآں نوں مار دیئے۔ انہاں نے اپنے تیر اسمان وچ چلائے تے اللہ تعالیٰ نے انہاں دے تیراں نوں خون توں سرخ کردتا۔ مریم دے پتر عیسیٰ تے اوہدے سنگیاں نوں اک بھینس دے سر تک گھیر لیا گیا سی۔ اس وقت انہاں وچوں اک دے لئی اج تہاڈے وچوں اک دے سو دینار توں بہتر سی ، فیر 'عیسیٰ فرزند مریم تے اس دے ساتھیاں نے اللہ توں دعا کيتی'۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'فیر اللہ تعالیٰ نے انہاں دے گردن اُتے کیڑے بھیج دتے تے اوہ جان دی موت دی طرح مر گئے، فیر عیسیٰ تے اس دے ساتھی آئے، جگہ اک انچ وی نئيں سی بلکہ لاشاں تے انہاں دے خون دی بدبو توں بھر گئی۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'فیر عیسیٰ تے اس دے ساتھیاں نے اللہ توں دعا کيتی فیر اللہ نے اونٹھ دی گردن دی طرح اک پرندہ بھیجیا'۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: پرندے نے انہاں نوں لے کے زمین دے اک سوراخ وچ سُٹ دتا، مسلماناں نے ست سال تک انہاں دے تیراں، تیراں تے تندراں نوں ایندھن دے طور اُتے استعمال کيتا۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: فیر اللہ تعالیٰ نے انہاں اُتے بارش بھیج دتی، ایسا کوئی گھر پنکھاں توں بنیا ہويا سی تے نہ ہی زمین دا بنیا گھر سی جو بارش نوں گرنے توں روکدا سی ۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: بارش زمین نوں دھو دیندی اے تے ہر جگہ ٹوبھے چھوڑ دیندی اے۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: اس دے بعد زمین توں فرمایا گیا: اپنے پھلاں نوں باہر لے آؤ تے اپنی نعمتاں نوں واپس کرو۔ اس وقت لوکاں دا اک گروہ انار کھادا سی، اوہ اس دی جلد نوں پناہ دے طور اُتے استعمال کردے سن، دودھ نوں اس وقت تک برکت دتی جاندی سی جدوں تک لوکاں دا اک گروہ دودھ دی اونٹھاں توں راضی نہ ہوجاندا سی، اک قبیلے نوں دودھ دی گاواں توں کافی سی تے کئی رشتے دار دودھ دی بکریاں توں کافی سن ۔ جدوں اوہ انج دے سن تے اچانک اللہ سبحانہ و تعالی نے اک ہوا بھیج دتی تے ہر مومن دی جان لے لئی تے جہڑے لوک اجے وی اوتھے موجود سن اوہ ملاپ کرن آلے کھوتیاں دی طرح کھل کے جنسی تعلقات رکھدے سن۔ چنانچہ انہاں اُتے ہوئے گا کہ خاتمہ دنیا آئے گا۔" ابو عیسی نے فرمایا: ایہ حدیث حسن شاہی غریب اے، سانوں صرف عبد الرحمن بن یزید بن جابر دی حدیث توں معلوم ہُندا اے۔