-

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ

Powiedział nam [Ali bin Hujr] powiedział nam [Al Walid bin Muslim] i [Abdullah bin Abdurrahman bin Yazid bin Jabir], że hadis jednego z nich jest zawarty w drugim hadisie, od [Abdurrahmana bin Yazida bin Jabira], od [Yahya bin Jabir Ath Tho`i], od [Abdurrahmana bin Jubaira], od [jego ojca, Jubaira bin Nufaira], od [An Nawwas bin Sam'an Al Kila'i] powiedział: Pewnego ranka, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam wspomniał o Adżadżalu, zniżył głos i podniósł go, aż myśleliśmy, że jest w grupie palm daktylowych. Opuściliśmy Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wa Salam, a potem wróciliśmy, dowiedział się o tym i zapytał: „Dlaczego wy, chłopaki?” Odpowiedzieliśmy: O Posłańcu Allaha, król wspomniał o Adżaju pewnego ranka, zniżał i podnosił głos, aż myśleliśmy, że jest w grupie palm daktylowych, powiedział: „Poza Adżajem, o którego bardziej się martwię, jeśli się pojawi, a ja będę pośród was, to ja go pokonam, a nie wy, a jeśli się pojawi, a mnie już nie będzie pośród was, to każdy jest swoim własnym obrońcą, a Allah jest moim zastępcą dla każdego muzułmanina, to młody mężczyzna. Ma loki, wyłupiaste oczy, jak 'Abdu Al 'Uzza bin Qathan. Każdy z was, kto go zobaczy, powinien przeczytać początek listu od mieszkańców jaskiń (Al Kahf), pojawił się między Syrią a Irakiem i wyrządził wiele szkód po prawej i lewej stronie, o słudzy Allaha, bądźcie wytrwali”. Zapytaliśmy: Jak długo przebywał na ziemi? Prorok Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam odpowiedział: „Czterdzieści dni, jeden dzień jest jak rok, jeden dzień jest jak miesiąc, jeden dzień jest jak orzech pekan, a pozostałe dni są jak wasze dni”. An Nawwas powiedział: Zapytaliśmy: O Posłańcu Allaha, co myślisz o tym, że jeden dzień jest jak rok, czy wystarczy nam, żebyśmy modlili się jeden dzień? Prorok Allaha (sallallaahu alaihi wa salam) odpowiedział: „Nie, ale oszacuj to”. An Nawwas powiedział: „Zapytaliśmy: O Proroku Allaha, jaka jest jego prędkość na ziemi?” Prorok Allaha (sallallaahu alaihi wa salam) odpowiedział: „Jak deszcz niesiony wiatrem, potem przychodzi do ludzi i wzywa ich, oni się go wypierają i odwracają jego słowa, on ich opuszcza, a on podąża za ich dobrami, aż nie mają już nic, potem przychodzi do ludzi i wzywa ich, oni to przyjmują, rozkazuje niebu zesłać deszcz, niebo wtedy zesłało deszcz, rozkazuje ziemi, by wydała roślinność, ziemia wtedy wydała roślinność, wtedy ich bydło powraca z długimi garbami, szerokimi brzuchami i pełnymi mleka workami, wtedy Adadżal przychodzi do wioski, która jest w ruinie i mówi do niego: „Wyjmij swoje oszczędności, a Adadżal go opuszcza, a bogactwa ziemi podążają za nim jak królowa pszczół, a potem wzywa młodego mężczyznę, przecina go mieczem” i przecina go na dwie części, nazywając go ostatnim, a młody mężczyzna nagle się pojawił, z promienną i śmiejącą się twarzą. Gdy tak stał, nagle 'Isa, syn Maryam, przybył na wschód od Damaszku w białej wieży, ubrany w dwa szaty zanurzone w oleju za'faran, kładąc dłonie na skrzydłach dwóch aniołów. Kiedy skłonił głowę, woda kapała, a kiedy ją podniósł, pot lał się jak perły. Prorok sallallaahu 'alaihi wa Salam powiedział: „Nikt nie czuje jego oddechu, ale z pewnością umrze, a zapach jego oddechu rozchodzi się po całym ciele”. Wysłannik Allaha (salla Allahu alejhi ła sallam) powiedział: „'Isa szukał Adżajala, aż spotkał go u drzwi Ludd i wtedy go zabił”. Wysłannik Allaha (salla Allahu alejhi ła sallam) powiedział: „On również długo przebywał, aż Allah objawił mu, aby poprowadził ludzi do Tursiny, ponieważ umieściłem Moje Słudzy, których nikt nie mógł pokonać”. Wysłannik Allaha (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Allah wysłał Goga i Magoga, którzy są, jak powiedziano: „Ze swoich wysokich twierdz szybko zstępują”. (QS. Al-Anbiya' 96), Wysłannik Allaha (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Wtedy pierwszy minął jezioro Thabariyah i napił się, a potem ostatni minął je i powiedział: Jest tu woda. Szli dalej, aż dotarli do góry Baitul Maqdis i powiedzieli: „Zabiliśmy tych na ziemi, chodźmy, zabijmy tych na niebie”. Wystrzelili więc swoje strzały w niebo, a Allah zabarwił ich strzały na czerwono krwią. Jezus, syn Marii, i jego towarzysze byli otoczeni, aż głowa bawołu w tamtym czasie była lepsza dla jednego z nich niż sto dinarów dla jednego z was dzisiaj, więc Jezus, syn Marii, i jego towarzysze modlili się do Allaha”. Prorok (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Potem Allah zesłał robaki na ich szyje i umarli jak śmierć duszy. Potem nadszedł Isa i jego towarzysze. Nie było ani jednego skrawka wolnej przestrzeni, która nie byłaby wypełniona padliną i smrodem ich krwi”. Prorok (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Potem Isa i jego towarzysze modlili się do Allaha, a Allah zesłał ptaka o szyi wielbłąda”. Prorok (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Ptak ich porwał i wrzucił do dołu w ziemi. Muzułmanie przez siedem lat robili sobie strzały, strzały i kołczan jako paliwo”. Prorok (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Potem Allah zesłał na nich deszcz. Nie było domu z pierza ani domu z ziemi, który by nie zapobiegł padaniu deszczu”. Prorok (sallallaahu alaihi wa salam) powiedział: „Deszcz zmywa ziemię i pozostawia wszędzie kałuże”. Prorok (sallallahu alaihi wa salam) powiedział: „Potem powiedziano ziemi: Wydaj swoje owoce i odwzajemnij swoje błogosławieństwa”. W tym czasie grupa ludzi jadła granaty, ich skórki służyły im za schronienie, a mleko było błogosławione, aż grupa ludzi miała dość mlecznych wielbłądów, jedno plemię miało dość mlecznych krów, a kilku krewnych miało dość mlecznych kóz. Gdy tak stali, nagle Allah (Subhanahu alaihi wa salam) zesłał wiatr, odbierając życie każdemu wierzącemu, a ci, którzy wciąż tam są, otwarcie uprawiają seks jak osły. Wtedy nadejdzie na nich apokalipsa”. Abu Isa powiedział: ten hadis to hasan shahih gharib, znamy go tylko z hadisu Abdurrahmana bin Yazida bin Jabira.