Hadits Perwakilan
Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya
Имам Тирмизи : 2166حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ
Бізге ['Әли бин Худжр] бізге [Әл-Уәлид бин Муслим] және [Абдулла бин Абдуррахман бин Язид бин Джабир] айтқан хадистер олардың бірінің хадисі басқа хадисте келтірілген, [Абдрахман бин Язид бин Джабир] [Яхья бин Джабир Әс То'и] [Абдрахман бин Джубайр] [әкесі Джубайр бин Нуфайр] [Ән Наууас бин Сам'ан Әл Килай] былай деді: Бір күні таңертең Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) Даджал туралы айтты, ол дауысын бәсеңдетіп, біз оны құрма ағаштарының арасында жүргендей сезінгенше қатты көтерді. Біз Аллаһ Елшісін (с.ғ.с.) тастап кеттік, сосын қайтып оралдық, ол бұл туралы біліп қойды да: «Неге сендер?» - деп сұрады. Біз былай деп жауап бердік: Уа, Аллаһтың Елшісі, патша бір күні таңертең Даджал туралы айтты, ол дауысын бірде бәсеңдетіп, бірде көтеріп, біз оны құрма ағаштарының арасында жүргендей сезіндік. Ол былай деді: «Мен сендер үшін көбірек алаңдайтын Даджалдан басқа, егер ол пайда болса және мен сендердің араларыңда болсам, мен оны жеңемін, сендерді емес. Егер ол пайда болса және мен енді сендердің араларыңда болмасам, онда әр адам өзінің қорғаушысы және Аллаһ менің әрбір мұсылман үшін орнымда, ол жас жігіт. Бұйра шашты, көздері шығып тұр, Абдул әл-Узза бин Қатан сияқты. Сендердің араларыңнан кім оны көрсе, үңгір тұрғындарынан (Әл-Кәһф) келген хаттың басын оқысын, ол Сирия мен Ирак арасында пайда болды және оңға да, солға да көп зиян келтірді, уа, Аллаһтың құлдары, берік болыңдар». Біз: «Ол жер бетінде қанша уақыт болды?» деп сұрадық. Пайғамбарымыз (саллаллаһу алейһи уә сәлләм): «Қырық күн, бір күні жыл сияқты, бір күні ай сияқты, бір күні пекан жаңғағы сияқты, ал қалған күндері сендердің күндерің сияқты», - деп жауап берді. Нәуәс былай деді: Біз: «Уа, Аллаһтың Елшісі, бір күннің бір жыл сияқты болуы туралы не ойлайсыз, бір күн намаз оқу жеткілікті ме?» деп сұрадық. Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Жоқ, бірақ бағалаңдар», - деп жауап берді. Нәуәс былай деді: «Біз: «Уа, Пайғамбар, оның жер бетіндегі жылдамдығы қандай?» - деп сұрадық. Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Жел соғып жіберген жаңбыр сияқты, содан кейін ол бір халыққа келіп, оларды шақырады, олар оны жоққа шығарады және оның сөздерін өзгертеді, ол оларды тастап кетеді, ал олардың мүлкі оларда ештеңе қалмағанша ілеседі, содан кейін ол халыққа келіп, оларды шақырады, олар оны қабылдайды, ол аспанға жаңбыр жіберуді бұйырады, аспан жаңбыр жібереді, жерге өсімдіктер өсіруді бұйырады, содан кейін жер өсімдіктер шығарады, содан кейін олардың малдары ұзын өркештерімен, кең қарындарымен және толы сүт қаптарымен оралады, содан кейін Дәжжал қираған ауылға келіп, оған: «Жинаған ақшаңды ал, сонда Дәжжал оны тастап кетеді, ал жердің байлығы оның соңынан ара патшайымы сияқты ереді», - деді. Содан кейін ол жас жігітті шақырып, оны қылышпен кесіп, екіге бөледі. Соңғы бөлігі оны шақырды, ал жас жігіт кенеттен пайда болып, беті жарқырап, күліп тұрды, ол осылай тұрғанда, кенеттен Иса ұлы... Мәриям Дамасктың шығысында ақ мұнарада зафаран майына малынған екі киім киіп, қолын екі періштенің қанаттарына қойып түсті. Басын игенде су тамшылап, басын көтергенде тер інжу-маржандай ағып жатты». Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Ешкім оның демінің иісін сезбесе, ол міндетті түрде өледі, ал демінің иісі көзге көрінетін жерге дейін жетеді», - деді. Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Иса Дәжжалды Лүдд есігінде кездестіргенше іздеді, содан кейін оны өлтірді», - деді. Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Ол сондай-ақ ұзақ уақыт тұрды, Алла оған адамдарды Турсинаға алып баруды уахи еткенше, өйткені Мен ешкім соғыса алмайтын құлдарымды орналастырдым», - деді. Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Алла Яжож бен Мажожды жіберді, олар айтылғандай: «Олар өздерінің биік бекіністерінен тез түседі», - деді. (Әл-Әнбия 96-аят), Пайғамбарымыз саллаллаһу алейһи уә сәлләм былай деген: «Содан кейін біріншісі Тәбария көлінің жанынан өтіп, су ішті, содан кейін соңғысы өтіп бара жатып: «Мұнда су бар екен», – деді. Олар Байтул Мақдис тауына жеткенше жүріп,: «Біз жердегілерді өлтірдік, аспандағыларды өлтірейік», – деді. Сонымен олар жебелерін аспанға атқанда, Аллаһ олардың жебелерін қанға бояп жіберді. Мәриям ұлы Иса мен оның серіктері сол кезде бұйволдың басы бүгін сендердің біреулеріңе жүз динардан артық болғанша қоршалған еді, сондықтан Мәриям ұлы Иса мен оның серіктері Аллаһқа дұға етті». Пайғамбарымыз саллаллаһу алейһи уә сәлләм былай деді: «Содан кейін Аллаһ олардың мойнына құрттар жіберді, олар жанның өліміндей өлді, содан кейін Иса мен оның серіктері келді, бір дюйм де бос орын қалмады, бірақ ол өлекселерге және қанның сасық иісіне толды». Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) былай деді: «Содан кейін Иса мен оның серіктері Аллаһқа дұға етті, сонда Аллаһ түйенің мойнындай құс жіберді». Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) былай деді: «Құс оларды алып, жердегі шұңқырға лақтырды, мұсылмандар жебелерін, жебелерін және қорамсақтарын жеті жыл бойы отын ретінде жасады». Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) былай деді: «Содан кейін Аллаһ оларға жаңбыр жаудырды, қауырсыннан жасалған үй немесе топырақтан жасалған үй болған жоқ, жаңбырдың жаууына кедергі болды». Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) былай деді: «Жаңбыр жерді жуып, барлық жерде көлшіктер қалдырады». Пайғамбарымыз (саллаллаһу алейһи уә сәлләм) былай деді: «Осыдан кейін жерге: «Жемістеріңді шығарып, берекелеріңді қайтарыңдар!» – делінді. Сол кезде бір топ адам анар жеп, қабығын баспана ретінде пайдаланды, сүт берекелі болды, бір топ адам сүтті түйелерге, бір тайпа сүтті сиырларға, ал бірнеше туыстар сүтті ешкілерге тойғанша. Олар осылай жүргенде, кенеттен Аллаһ Субханаһу уә Тағала жел жіберді. Ол әрбір мүміннің және сол жерде әлі күнге дейін есектер сияқты ашық жыныстық қатынаста болып жүргендердің өмірін алды. Содан кейін қиямет оларға келеді», – деді Әбу Иса. Бұл хадис хасан шахих ғариб, біз оны тек Абдуррахман бин Язид бин Джабирдің хадистерінен білеміз.