Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ

Ibinalita sa amin [Ali bin Muhammad] ay ibinalita sa amin [Abdurrahman Al Muharibi] mula kay [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'] mula kay [Abu Zur'ah As Saibani] - na si Yahya bin Abu 'Amru - mula kay ['Amru bin Abdullah] mula kay [Abu Umamah Al Bahili] sinabi niya, "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay minsang nangaral bago sa amin, at karamihan sa mga nilalaman ng sermon ay lagi niyang sinasabi sa amin ang tungkol sa Dajjal upang tayo ay maging maingat at kabilang sa mga nilalaman ng kanyang sermon ay: "Katotohanan, mula nang nilikha ng Allah ang mga anak at apo ni Adan, walang paninirang-puri na mas dakila kaysa sa Dajjal, at walang isang Propeta na isinugo ng Allah maliban sa kanyang babala sa kanyang mga tao tungkol sa paninirang-puri ng Dajjal. Samantala, ako ang huling Propeta at ikaw din ang huli sa ummah, kaya hindi maikakaila na ang Dajjal ay lalabas sa gitna ninyo. Kung siya ay lalabas, habang ako ay nasa gitna ninyo pa, kung gayon ako ang tagapagtanggol ng bawat Muslim. Ngunit kung siya ay lalabas pagkatapos ng aking (kamatayan), kung gayon ang bawat isa sa inyo ay ang kanyang sariling tagapagligtas, at si Allah ang aking kahalili sa pagliligtas sa bawat Muslim. Sa katunayan, ito ay manggagaling sa isang puwang sa pagitan ng Syria at Iraq. Pagkatapos ay gagawa siya ng pinsala sa kanyang kaliwa at kanan. O mga lingkod ni Allah, O mga tao, palakasin ninyo ang inyong mga sarili, dahil ipapaliwanag ko ang kanyang mga katangian na hindi pa naipaliwanag ng sinumang propeta bago ako. Sa unang pagkakataon ay aakusahan niya ang kanyang sarili sa pagsasabing, 'Ako ay isang Propeta.' Kahit na walang Propeta pagkatapos ko, aangkinin din niya ang kanyang sarili sa pagsasabing, 'Ako ang inyong Rabb.' Samantala, hindi ninyo makikita si Allah maliban kung pagkatapos ninyong mamatay. At siya ay may isang mata lamang, kahit na si Allah ay hindi isang mata lamang. At sa pagitan ng kanyang mga mata ay nakasulat ang salitang 'hindi mananampalataya' na mababasa lamang ng bawat Muslim, kapwa ang mga nakakasulat at ang mga hindi. Kabilang sa kanyang mga paninirang-puri ay ang pagkakaroon niya ng langit at impyerno, ngunit sa esensya ang impyerno ay langit at ang langit ay impyerno. Sinuman ang makaranas ng mga pagsubok sa impyerno, hayaan siyang humingi ng kanlungan kay Allah at hayaan siyang basahin ang talata sa simula ng Surah Al Kahf. At kabilang sa kanyang mga paninirang-puri ay ang sasabihin niya sa isang Arabo, 'Isipin mo, kung kaya kong buhayin muli ang iyong yumaong ama at ina, magpapatotoo ka ba na ako ang iyong Rabb?' Sumagot ang Arabo, 'Oo.' Pagkatapos ay nagpakita ang diyablo na nagkatawang-tao sa harap niya sa anyo ng kanyang ama at ina, kaya't pareho silang nagsabi, 'O anak ko, sundin mo siya, tunay ngang siya ang iyong Rabb.' At kabilang sa kanyang mga paninirang-puri ay ang pipilitin niya ang mga tao na patayin sila at hiwain sila gamit ang lagari. Pagkatapos ay hahatiin ang tao sa dalawang bahagi. Pagkatapos ay sasabihin ng Dajjal, 'Tingnan mo ang aking Hamab, tunay ngang bubuhayin ko siya, pagkatapos ay sasabihin niya na ang kanyang Rabb ay iba sa akin.' Kaya't binuhay ng Diyos ang lalaking pinagpira-piraso. Pagkatapos ay sinabi ng Dajjal sa kanya, 'Sino ang iyong Rabb?' sumagot siya, 'Ang aking Rabb ay si Allah, at kayo ay mga kaaway ni Allah. Kayo ang Dajjal.' Sumpa man sa Allah, mula ngayon, wala nang higit pa sa aking paniniwalaan kaysa sa inyong (mga kasinungalingan)." Sinabi ni [Abu Hasan Ath Thanafisi]; sinabi niya sa amin [Al Muharibi] ay nagsabi sa amin ['Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] mula kay ['Athiyah] mula kay [Abu Sa'id] sinabi niya, "Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Ang lalaking iyon ay mula sa Aking ummah na may pinakamataas na katayuan sa langit." Sinabi ng tagapagsalaysay; Sinabi ni Abu Sa'id, "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Sumpa man sa Allah, hindi namin nakita ang lalaking ito kundi si Umar bin Khattab hanggang sa matapos niya ang lahat ng kanyang mga gawain." Sinabi ni Al Muharibi, "Pagkatapos, pagbabalik sa hadith na isinalaysay ni Abu Rafi', sinabi niya, "At bahagi ng kanyang (Dajjal) fitnah ay ang pag-uutos sa langit na magpaulan, kaya umulan, at pag-uutos sa lupa na patubuin ang mga halaman nito, kaya tumutubo ang mga halaman nito. Kabilang sa kanyang paninirang-puri ay ang pagdadaan niya sa isang lupain, ngunit itatanggi siya ng mga naninirahan dito, kaya walang matitira na kahit isang alagang hayop kundi mamamatay. At kabilang sa kanyang mga paninirang-puri ay ang pagdadaan niya sa isang lupain, pagkatapos ay kumpirmahin ito ng mga naninirahan dito, kaya uutusan niya ang langit na magpaulan, kaya umulan ito at uutusan ang lupa na patubuin ang mga halaman nito, kaya ang mga hayop ay lumaki at tumaba kaysa noong nakaraan, na may pinakamalalaking tiyan at pinakamaraming gatas sa ibabaw ng mundong ito na hindi pinapasok at kinokontrol ng Dajjal maliban sa Mecca at Medina, at hindi niya ito mapapasok mula sa alinman sa mga puwang." ngunit makikipagkita siya sa pamamagitan ng pagbabantay sa lugar na iyon gamit ang isang bunot na espada, upang siya ay huminto sa isang lugar na walang laman at hindi pa nalilinang. Kaya't ang lungsod ng Medina ay nayanig nang may tatlong pagyanig, upang walang matitira sa lungsod kahit isang mapagkunwari, lalaki man o babae, maliban kung sila ay lumabas upang salubungin ang Dajjal, ang lungsod ng Medina ay magiging malaya mula sa masasamang tao, tulad ng pag-aalis ng isang bakal na bomba ng kalawang sa bakal, at ang araw na iyon ay tinatawag na araw ng paglilinis." Sinabi ni Umm Shuraik bint Abu Al 'Akr, "O Sugo ng Allah, nasaan ang mga Arabo noong panahong iyon?" Sumagot siya: "Noong panahong iyon ay napakaliit ng kanilang bilang at sila ay nasa Baitul Maqdis habang ang kanilang imam ay isang relihiyosong tao. Nang ang kanilang pinuno ay malapit nang lumapit upang pamunuan ang panalangin sa umaga, biglang bumaba si Isa bin Maryam, kaya umatras ang kanilang imam kaya't lumapit si Hesus upang pamunuan ang panalangin. Pagkatapos ay inilagay ni Hesus ang kanyang kamay sa pagitan ng kanyang dalawang balikat (ng kanilang pinuno) at sinabi, 'Lumapit ka at pamunuan ang panalangin, sapagkat katotohanang siya ay itinayo para sa Iyo.'" Sa wakas ay pinangunahan sila ng kanilang pinuno sa panalangin, at nang matapos ang panalangin, sinabi ni Hesus, 'Buksan ninyo ang pinto.' Binuksan nila ang pinto, at lumabas na sa likuran niya ay naghihintay ang Dajjal kasama ang pitumpung libong Hudyo, na bawat isa ay may bunot na espada na gawa sa ginto at nakasuot ng malaking berdeng damit. Nang tingnan niya (Isa) ang Dajjal, natunaw (nadurog) ang Dajjal na parang asin na natutunaw sa tubig. Pagkatapos ay tumakbo siya at hinarap ni Isa sa silangang pintuan ng lungsod ng Lud, pagkatapos ay pinatay siya ni Isa. Kaya't dinala ng Allah ang pagkatalo sa mga Hudyo, kung saan walang kahit isang nilalang na nilikha ng Allah ang ginamit bilang proteksyon nila kundi papagsalitain sila ng Allah, simula sa mga bato, puno, pader at mga alagang hayop maliban sa puno ng Gharqadah. Dahil isa siya sa mga puno ng mga ayaw magsalita. Pagkatapos ay nagsalita ang isa pang nilalang ng Allah, "O Muslim na lingkod ng Allah, may isang Hudyo rito, halika rito at patayin mo siya." Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Katotohanan, ang mga araw niya (Dajjal) ay magiging apatnapung taon, ang isang taon ay parang kalahating taon, at ang susunod na taon ay parang isang buwan, at ang isang buwan ay parang isang linggo at ang natitira ay ang mga araw na ito. parang mga kislap ng apoy (na mabilis lumipad), ang isa sa mga ito ay nasa pintuan ng Madinah sa umaga, pagkatapos bago pa man siya makarating sa kabilang pinto ay naroon na siya sa hapon." Pagkatapos ay sinabi sa kanya, "O Sugo ng Allah, paano tayo magdarasal sa napakaikling araw na ito?" Sumagot siya: "Tantyahin ang iyong mga araw para sa pagdarasal gaya ng pagtantya mo sa mahahabang araw na ito, pagkatapos ay isagawa ang pagdarasal." Muling sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Kung gayon si Isa bin Maryam ay magiging isang makatarungang hukom sa aking ummah at isang matalinong pinuno, sisirain niya ang mga krus, papatay ng mga baboy, aalisin ang mga buwis at papayagan ang limos, pagkatapos ay hindi siya hihingi ng limos para sa isang kambing o kamelyo, aalisin ang inggit at poot, aalisin ang kamandag (lason) ng bawat makamandag na nilalang upang kung ang isang sanggol na babae ay maglagay ng kanyang kamay sa bibig ng isang ahas, hindi siya sasaktan ng ahas, at ang sanggol na babae ay maaari ring saktan ang isang leon, habang ang leon ay hindi sasaktan ang sanggol na iyon. At ang lobo ay nasa gitna ng isang kawan ng mga kambing na parang siya ay isang aso. Ang mundo ay mapupuno ng kapayapaan tulad ng isang sisidlan na may mga gilid ng tubig (dahil ito ay napakapatag), ang mga relihiyon ay magiging isa, pagkatapos ay walang sasambahin kundi si Allah, lahat ng bagay na nagdudulot ng digmaan ay mapapawi, ang tribo ng Quraiys ay muling mamamahala, at ang mundo ay magiging parang isang bituing pilak, at ang mga halaman nito ay tutubo tulad noong panahon ni Propeta Adan, kaya kung ang isang grupo ng mga tao ay magtitipon upang kumain ng isang ubas, ito ay magpapasaya sa kanila, at kung ang isang grupo ng mga tao ay magtitipon upang kumain ng isang granada, kung gayon ay magpapasaya rin ito sa kanila. Ang isang baka noong panahong iyon ay napakamura at ang isang kabayo ay nagkakahalaga lamang ng ilang dirham." Ang mga Kasamahan ay nagsabi, "O Sugo ng Allah, bakit naging mura ang mga kabayo?" Sinabi niya: "Hindi sila ginagamit sa digmaan magpakailanman." Sinabi sa kanya, "Bakit napakamahal ng mga toro?" Sinabi niya: "Dahil ginagamit ang mga ito sa pag-aararo ng buong lupa. Sa katunayan, ang tatlong taon bago ang paglitaw ng Dajjal, ay magiging isang napakahirap na panahon, kung saan ang mga tao ay tatamaan ng matinding gutom. Uutusan ni Allah ang mga kalangitan sa unang taon na pigilin ang ikatlong bahagi ng ulan nito, at uutusan din ang lupa na pigilin ang ikatlong bahagi ng mga pananim nito. At sa ikalawang taon, uutusan ni Allah ang kalangitan na pigilin ang dalawang-katlo ng ulan nito at uutusan din ang lupa na pigilin ang dalawang-katlo ng mga halaman nito. Pagkatapos, sa ikatlong taon, inutusan ni Allah ang kalangitan na pigilin ang lahat ng tubig-ulan nito, kaya hindi ito nagpatak ng kahit isang patak ng tubig at inutusan din ni Allah ang lupa na pigilin ang lahat ng mga halaman nito, kaya pagkatapos noon ay wala nang kahit isang berdeng halaman ang tutubo at lahat ng mga hayop na may kuko ay mamamatay, maliban sa mga hindi niloob ni Allah." Pagkatapos ay nagtanong ang mga Sahabah, "Saan mabubuhay ang mga tao sa panahong iyon?" Sumagot siya: "Ang Tahlil, takbir at tahmid ay magiging parehong kahulugan para sa kanila bilang pagkain." Sabi ni Abu Abdullah; Narinig ko si Abu Al Hasan Ath Thanafisi na nagsabi; Narinig ko si Abdurrahman Al Muharibi na nagsabi, "Ang hadith na ito ay dapat ituro sa mga guro upang maturuan nila ang kanilang mga mag-aaral sa ilang mga aklat."