-

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ

ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ [ਅਲੀ ਬਿਨ ਮੁਹੰਮਦ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ [ਅਬਦੁਰਰਹਮਾਨ ਅਲ ਮੁਹਾਰਿਬੀ] ਨੇ [ਇਸਮਾਈਲ ਬਿਨ ਰਾਫਿ' ਅਬੂ ਰਾਫਿ'] ਤੋਂ, [ਅਬੂ ਜੁਰ'ਾਹ ਅਸ ਸਾਈਬਾਨੀ] ਤੋਂ —ਜੋ ਕਿ ਯਹਯਾ ਬਿਨ ਅਬੂ 'ਅਮਰੂ ਹਨ—[ਅਮਰੂ ਬਿਨ ਅਬਦੁੱਲਾ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਉਮਾਮਾ ਅਲ-ਬਾਹਿਲੀ] ਤੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ, ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਾਮ, ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖੁਤਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਖੁਤਬੇ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ ਦੱਜਾਲ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੁਤਬੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਸੀ: 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਆਦਮ ਦੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਦਾਜਜਾਲ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਆਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਪੈਗੰਬਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਜਜਾਲ ਦੀ ਆਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਖਰੀ ਨਬੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਖਰੀ ਉਮਮਤ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦੱਜਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਉੱਭਰੇਗਾ। ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਜੀਵਿਤ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹਾਂ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅੱਲਾਹ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਲਵੇਗਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਸੀਰੀਆ ਅਤੇ ਇਰਾਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾਏਗਾ। ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵ, ਡਟੇ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਵਰਣਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਬੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਨਬੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਨਬੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਹੋਣ ਦਾ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕੋਗੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਅੱਖ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਦਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਕਾਫ਼ਿਰ' (ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ) ਸ਼ਬਦ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲਿਖਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਨਰਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਨਰਕ ਸਵਰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਵਰਗ ਨਰਕ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਜ਼ਮਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗੇ ਅਤੇ ਸੂਰਤ-ਕਹਫ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਪੜ੍ਹੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਰਬ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, 'ਸੋਚ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੂੰ ਗਵਾਹੀ ਦੇਵੇਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਹਾਂ? ਅਰਬ ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹਾਂ।' ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਓ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।' ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਰੀ ਨਾਲ ਕੱਟੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਦੱਜਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਇਸ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੈ।' ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੱਜਾਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕੌਣ ਹੈ?' ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋ। ਤੂੰ ਦੱਜਾਲ ਹੈਂ। ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਕਸਮ, ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੇਰੀ ਝੂਠਾਈ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" [ਅਬੂ ਹਸਨ ਅਥ-ਥਾਨਾਫੀਸੀ] ਨੇ ਕਿਹਾ; ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ [ਅਲ ਮੁਹਾਰਿਬੀ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ['ਉਬੈਦੁੱਲਾਹ ਬਿਨ ਅਲ ਵਲੀਦ ਅਲ ਵਾਸ਼ਫੀ] ਨੇ ['ਅਥੀਆ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਸ'ਈਦ] ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ, ਸੱਲੱਲਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: 'ਉਹ ਆਦਮੀ ਮੇਰੀ ਉਮਮਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।'" ਰਿਵਾਇਅਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਅਬੂ ਸਈਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਸੂਲੂਲ੍ਹਾ, ਸੱਲਲ੍ਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: 'ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਕਸਮ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਉਮਰ ਬਿਨ ਖੱਤਾਬ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲਏ।'" ਅਲ-ਮੁਹਾਰਿਬੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਅਬੂ ਰਾਫੀ' ਦੁਆਰਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹਦੀਸ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ (ਦੱਜਾਲ ਦੀਆਂ) ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਵਗਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੌਦੇ ਉਗਾਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੌਦੇ ਉਗਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ, ਪਰ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾ ਦੇਣਗੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਵੀ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ ਸਿਵਾਏ ਇਸਦੇ ਕਿ ਉਹ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੰਘੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਬਾਰਿਸ਼ ਵਗਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੌਦੇ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਗਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੱਕਾ ਅਤੇ ਮਦੀਨਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੱਜਾਲ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਹ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਸਦੇ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੁਕੇਗਾ ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖੇਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਮਦੀਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿੰਨ ਭੂਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਕੰਬ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਤੱਕ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮੁਨਾਫ਼ਕ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸਦੇ ਜੋ ਦੱਜਾਲ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਮਦੀਨਾ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪੰਪ ਲੋਹੇ ਤੋਂ ਜੰਗਾਲ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦਾ ਦਿਨ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਮੁ ਸੁਯੁਰੈਕ ਬਿੰਤ ਅਬੂ ਅਲ ਅਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਰਬ ਕਿੱਥੇ ਹੋਣਗੇ?" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੈਤੁਲ ਮਕਦੀਸ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਮਾਮ ਇੱਕ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇਸਾ ਬਿਨ ਮਰੀਅਮ ਉਤਰ ਆਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਨੇ ਇਸਾ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਇਸਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ (ਆਗੂ ਦੇ) ਮੋਢਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।' ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਨਮਾਜ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੋ।' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੱਜਾਲ ਸੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੰਗੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਰਾ ਚੋਗਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ (ਈਸਾ) ਨੇ ਦੱਜਾਲ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੱਜਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਘਲ ਗਿਆ (ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ) ਜਿਵੇਂ ਨਮਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਭੱਜਿਆ ਅਤੇ ਲੁਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਸਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ 'ਤੇ ਹਾਰ ਲਿਆਈ, ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਰਤ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਅੱਲਾਹ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੱਥਰ, ਦਰੱਖਤ, ਕੰਧਾਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਹੋਣ, ਸਿਵਾਏ ਘਰਕਦਾਹ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਖਲੂਕ ਬੋਲੀ, "ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਬੰਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਹੈ, ਆਓ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੋ।" ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਸੱਲਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਦਰਅਸਲ, ਉਸਦੇ ਦਿਨ (ਦੱਜਾਲ ਦੀ ਉਮਰ) ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਹੋਣਗੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਅੱਧੇ ਸਾਲ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਾਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਦਿਨ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ) ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋਣਗੇ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਮਦੀਨਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹੀਏ?" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੰਬੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਓ, ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਅਦਾ ਕਰੋ।" ਰਸੂਲੂਲਲਾਹ, ਸੱਲਲਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਨੇ ਫਿਰ ਫਰਮਾਇਆ: "ਫਿਰ ਮਰਯਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਿਸੂ ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਨਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੱਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਆਣਾ ਆਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਲੀਬ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰੇਗਾ, ਸੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਜ਼ਕਾਤ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਦਾਕਾ (ਦਾਨ) ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਜ਼ਕਾਤ ਲਈ ਇੱਕ ਵੀ ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਊਠ ਨਹੀਂ ਲਵੇਗਾ, ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਵੈਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜੀਵ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿੱਕੀ ਕੁੜੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸੱਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਪ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿੱਕੀ ਕੁੜੀ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇਗੀ, ਜਦਕਿ ਸ਼ੇਰ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ। ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਬਘਿਆੜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਦੁਨੀਆ ਅਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਭਾਂਡੀ ਹੋਵੇ (ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਮਤਲ ਹੋਵੇਗੀ), ਧਰਮ ਇੱਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਕੁਰੈਸ਼ ਕਬੀਲਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਾਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੌਦੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਗਣਗੇ ਜਿਵੇਂ ਨਬੀ ਆਦਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਗਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁੱਛੀ ਖਾਣ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਦਾਲਚੀਨੀ ਖਾਣ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬਹੁਤ ਸਸਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੋੜੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਦਿਰਹਮ ਹੋਵੇਗੀ।" ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਘੋੜੇ ਸਸਤੇ ਕਿਉਂ ਹੋਣਗੇ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਣਗੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਸਿੰਘ ਵਾਲੇ ਬੈਲ ਮਹਿੰਗੇ ਕਿਉਂ ਹੋਣਗੇ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਹੁਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੱਜਾਲ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਅਕਾਲ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਣਗੇ। ਅੱਲਾਹ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕ ਲਵੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕ ਲਵੇ। ਦੂਜੇ ਸਾਲ, ਅੱਲਾਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਦਾ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕ ਲਵੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦਾ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕ ਲਵੇ। ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਸਾਲ, ਅੱਲਾਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਰੋਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਨਾ ਪਵੇ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਰੋਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਵੀ ਹਰਾ ਪੌਦਾ ਉੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਮਰ ਜਾਣਗੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੇਗਾ। ਫਿਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਨਗੇ?" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਤਹਲੀਲ, ਤਕਬੀਰ, ਅਤੇ ਤਹਮੀਦ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਜਿੰਨੇ ਹੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਣਗੇ।" ਅਬੂ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਅਬੂ ਅਲ-ਹਸਨ ਅਥ-ਥਾਨਾਫੀਸੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ: ਮੈਂ ਅਬਦੁਰਰਹਮਾਨ ਅਲ-ਮੁਹਾਰਿਬੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ, "ਇਹ ਹਦੀਸ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਣ।"