Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ

हामीलाई [अली बिन मुहम्मद] ले बताएका छन् [अब्दुर्रहमान अल मुहरिबी] ले [इस्माइल बिन रफी' अबू रफी'] ले [अबू जुर'अस सैबानी] बाट - अर्थात् याह्या बिन अबू 'अमरू' ले - [अमरू बिन अब्दुल्लाह] ले [अबू उमामा अल बहिली] बाट भनेका छन्, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैही वसल्लमले एक पटक हाम्रो अगाडि उपदेश दिनुभयो, र उपदेशको धेरैजसो विषयवस्तु उहाँले हामीलाई सधैं दज्जालको बारेमा बताउनुभयो ताकि हामी होसियार रहौं। र उहाँको उपदेशको विषयवस्तुमा यो थियो: 'वास्तवमा, अल्लाहले आदमका सन्तान र नातिनातिनाहरू सृष्टि गरेदेखि, दज्जाल भन्दा ठूलो कुनै निन्दा भएको छैन, र अल्लाहद्वारा पठाइएको कुनै पनि पैगम्बर छैन जसले आफ्ना मानिसहरूलाई दज्जालको निन्दा बारे चेतावनी दिए। यसैबीच, म अन्तिम पैगम्बर हुँ र तपाईं पनि उम्मतको अन्तिम हुनुहुन्छ, त्यसैले यो अस्वीकार गर्न सकिँदैन कि दज्जाल तपाईंहरू बीचबाट निस्कनेछ।' यदि ऊ बाहिर निस्कियो भने, म तिमीहरूमाझ हुँदाहुँदै, म हरेक मुस्लिमको रक्षक हुँ। तर यदि ऊ मेरो मृत्यु पछि बाहिर निस्कियो भने, तिमीहरू प्रत्येक आफ्नो उद्धारकर्ता हौ, र अल्लाह मेरो विकल्पमा प्रत्येक मुस्लिमलाई बचाउनुहुन्छ। वास्तवमा, यो सिरिया र इराक बीचको खाडलबाट बाहिर निस्कनेछ। त्यसपछि उसले उसको बायाँ र दायाँलाई क्षति पुर्‍याउनेछ। हे अल्लाहका सेवकहरू, हे मानिसहरू, आफूलाई बलियो बनाऊ, किनकि म उसका गुणहरू व्याख्या गर्नेछु जुन मभन्दा पहिले कुनै पनि अगमवक्ताले कहिल्यै व्याख्या गरेका छैनन्। पहिलो पटक उसले 'म एक अगमवक्ता हुँ' भन्दै आफूलाई दोष लगाउनेछ। म पछि कुनै अगमवक्ता नभए पनि, उसले 'म तिम्रो रब हुँ' भन्दै आफूलाई पनि दोष लगाउनेछ। यसैबीच, तिमीले मृत्यु पछि बाहेक अल्लाहलाई देख्न सक्ने छैनौ। र उसको एउटा मात्र आँखा छ, यद्यपि अल्लाह एक आँखा भएको छैन। र उसको आँखाको बीचमा 'काफिर' शब्द लेखिएको छ जुन प्रत्येक मुस्लिमले मात्र पढ्न सक्छ, जो लेख्न सक्छ र जो सक्दैन। उसको निन्दा मध्ये यो हो कि उसको साथ स्वर्ग र नर्क छ, तर सारमा नर्क स्वर्ग हो र स्वर्ग नर्क हो। जसले नर्कको परीक्षा भोग्छ, उसले अल्लाहको शरण लिओस् र सुरा अल काहफको सुरुमा रहेको पद पढोस्। अनि उसको निन्दा मध्ये यो पनि छ कि उसले एक अरबलाई भन्नेछ, 'यसको बारेमा सोच, यदि म तिम्रो मृत बुबा र आमालाई जीवित पार्न सकें भने, के तिमी गवाही दिन्छौ कि म तिम्रो रब हुँ?' अरब मानिसले जवाफ दियो, 'हो'। त्यसपछि शैतान उसको बुबा र आमाको रूपमा उसको अगाडि देखा पर्यो, त्यसैले तिनीहरू दुवैले भने, 'हे मेरो छोरा, उसलाई पछ्याउनुहोस्, साँच्चै ऊ तिम्रो रब हो'। र उसको निन्दा मध्ये यो पनि छ कि उसले मानिसहरूलाई मार्न बाध्य पार्नेछ र करौंतीले काट्नेछ। त्यसपछि त्यो व्यक्ति दुई भागमा विभाजित भयो। त्यसपछि दज्जालले भन्नेछ, 'मेरो हमाबलाई हेर, साँच्चै म उसलाई जीवित गर्नेछु, त्यसपछि उसले दाबी गर्नेछ कि उसको रब म बाहेक अरू कोही हो'। त्यसैले परमेश्वरले त्यो मानिसलाई उठाउनुभयो जसलाई च्यातिएको थियो। तब दज्जालले उसलाई भन्यो, 'तिम्रो रब को हो?' उसले जवाफ दियो, 'मेरो रब अल्लाह हो, र तिमी अल्लाहका शत्रु हौ। तिमी दज्जल हौ।' अल्लाहको कसम, आजदेखि, म तिम्रो झूट भन्दा बढी अरू केहीमा विश्वास गर्दैन। [अबु हसन अथ थानाफिसी] ले भने; हामीलाई [अल मुहारिबी] ले हामीलाई [उबैदुल्लाह बिन अल वालिद अल वाशाफी] ले [अथियाह] ले [अबु सईद] बाट बताए, उनले भने, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'त्यो मानिस मेरो उम्मतबाट हो जसको स्वर्गमा उच्च पद छ'। कथावाचकले भने; अबु सईदले भने, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'अल्लाहको कसम, हामीले उमर बिन खट्टाब बाहेक त्यो मानिसलाई देखेनौं जबसम्म उसले आफ्नो सबै कामहरू समाप्त गर्दैन'। अल मुहारिबीले भने, 'त्यसपछि अबू रफीले वर्णन गरेको हदीसतिर फर्कँदै' उनले भने, 'र उसको निन्दा - दज्जाल - को एक भाग - आकाशलाई पानी बर्साउन आदेश दिनु हो, त्यसपछि पानी पर्छ, र पृथ्वीलाई यसको बिरुवा उमार्न आदेश दिनु हो, त्यसैले पृथ्वीले यसको बिरुवा उमार्छ।' उसको निन्दाहरूमा यो पनि समावेश छ कि ऊ एउटा देशबाट गुज्र्यो, तर मानिसहरूले उसको बारेमा झूट बोले, त्यसैले एउटा पनि पशुधन बाँकी रहेन तर मर्नेछ। र उसको निन्दाहरूमा यो पनि थियो कि ऊ एउटा देशबाट गुज्र्यो, त्यसपछि मानिसहरूले यसलाई पुष्टि गरे, त्यसैले उसले आकाशलाई वर्षा गर्न आदेश दियो, त्यसपछि पानी पर्यो र पृथ्वीलाई यसको बिरुवाहरू उमार्न आदेश दियो, त्यसैले बिरुवाहरू बढे। त्यस समयमा जनावरहरू विगत भन्दा ठूला र मोटा थिए, तिनीहरूको पेट सबैभन्दा ठूलो थियो र सबैभन्दा धेरै दूध थियो। वास्तवमा, यस पृथ्वीको सतहमा मक्का र मदीना बाहेक कुनै पनि देश छैन जहाँ दज्जाल प्रवेश गर्नेछैन र नियन्त्रण गर्नेछैन, र ऊ हरेक खाडलबाट त्यहाँ प्रवेश गर्न सक्नेछैन तर उसलाई त्यो ठाउँको रक्षा गरेर तानिएको तरवारले भेटिनेछ, ताकि ऊ खाली ठाउँमा रोकिनेछ र कहिल्यै खेती गरिएको छैन। त्यसैले मदीना शहर तीन झट्काले हल्लियो, ताकि शहरमा एक जना पनि कपटी, पुरुष होस् वा महिला, दज्जाललाई भेट्न बाहिर नआएसम्म बाँकी रहनेछैन। मदीना शहर दुष्ट मानिसहरूबाट मुक्त थियो, जसरी फलामको पम्पले फलामबाट खिया हटाउँछ, र त्यो दिनलाई शुद्धीकरणको दिन भनिन्छ।' उम्म सूरैक बिन्त अबू अल 'अकरले भनिन्, 'हे अल्लाहका रसूल, त्यस समयमा अरबहरू कहाँ थिए?' उनले जवाफ दिए: 'त्यस समयमा तिनीहरूको संख्या धेरै कम थियो र तिनीहरू बैतुल मकदिसमा थिए जबकि तिनीहरूका इमाम एक धर्मी मानिस थिए। जब तिनीहरूका नेता बिहानको प्रार्थनाको नेतृत्व गर्न अगाडि आउन लागेका थिए, अचानक ईसा बिन मरियम तल आए, त्यसैले तिनीहरूका पुजारी पछाडि फर्किए ताकि येशू प्रार्थनाको नेतृत्व गर्न अगाडि आउन सकून्। त्यसपछि येशूले तिनीहरूका नेताको दुई काँधहरू बीच आफ्नो हात राख्दै भन्नुभयो, 'अगाडि बढ र प्रार्थनाको नेतृत्व गर, किनकि यो साँच्चै तिमीहरूको लागि स्थापित भएको थियो'। अन्ततः तिनीहरूका नेताले तिनीहरूलाई प्रार्थनाको नेतृत्व गरे, र जब प्रार्थना सकियो, येशूले भन्नुभयो, 'ढोका खोल'। तिनीहरूले ढोका खोले, र थाहा भयो कि उनको पछाडि दज्जाल सत्तरी हजार यहूदीहरूसँग पर्खिरहेको थियो, जसमध्ये प्रत्येकले सुनको तानिएको तरवार लिएको थियो र ठूलो हरियो लुगा लगाएको थियो। जब उनले - ईसा - ले दज्जललाई हेरे, दज्जल पानीमा नुन पग्लिए जस्तै पग्लिनेछ - विखण्डित हुनेछ। त्यसपछि उनी दौडे र लुद शहरको पूर्वी ढोकामा ईसासँग भेट गरे, त्यसपछि ईसाले उनलाई मारे। त्यसैले अल्लाहले यहूदीहरूलाई पराजय ल्याए, जहाँ अल्लाहले बनाएको कुनै पनि प्राणीलाई उनीहरूले सुरक्षाको रूपमा प्रयोग गरेनन् तर अल्लाहले उनीहरूलाई बोल्न लगाउनेछन्, घरकदाहको रूख बाहेक ढुङ्गा, रूख, पर्खाल र पशुधनबाट सुरु गर्दै। किनभने उनी बोल्न नचाहनेहरूको रूखहरू मध्ये एक हो। त्यसपछि अल्लाहको अर्को प्राणीले बोल्यो, 'हे अल्लाहको मुस्लिम सेवक, यहाँ एक यहूदी छ, यहाँ आएर उसलाई मार।' रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'वास्तवमा, दज्जालको दिन चालीस वर्ष हुनेछ, एक वर्ष आधा वर्ष बराबर हुनेछ, र अर्को वर्ष एक महिना बराबर हुनेछ, र एक महिना एक हप्ता बराबर हुनेछ र बाँकी दिनहरू आगोको झिल्काहरू जस्तै हुनेछन् - जुन छिटो उड्छ -, एक व्यक्ति बिहान मदीनाको ढोकामा हुन्छ, त्यसपछि अर्को ढोकामा पुग्नु अघि नै दिउँसो भइसकेको हुन्छ'। त्यसपछि उनलाई सोधियो, 'हे अल्लाहका रसूल, यी छोटो दिनहरूमा हामी कसरी प्रार्थना गर्छौं?' उनले जवाफ दिए: 'यी लामो दिनहरूको अनुमान गरे जस्तै प्रार्थनाको लागि आफ्नो दिनहरूको अनुमान लगाउनुहोस्, त्यसपछि प्रार्थना गर्नुहोस्'। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले फेरि भन्नुभयो: 'त्यसपछि ईसा बिन मरियम मेरो उम्मतमा एक न्यायी न्यायाधीश र बुद्धिमान नेता बन्नेछन्, उनले क्रूस नष्ट गर्नेछन्, सुँगुरहरू मार्नेछन्, कर रद्द गर्नेछन् र दान अनुमति दिनेछन्, त्यसपछि उनले जकातको बाख्रा वा ऊँट पनि खोज्ने छैनन्, ईर्ष्या र शत्रुता हटाइनेछ, हरेक विषालु प्राणीबाट विष - विष - हटाइनेछ ताकि यदि कुनै बालिकाले सर्पको मुखमा हात हाल्छ भने, सर्पले उसलाई हानि गर्दैन, र बालिकाले सिंहलाई पनि हानि पुर्‍याउन सक्छ, जबकि सिंहले बच्चालाई हानि पुर्‍याउने छैन। र ब्वाँसो बाख्राको बथानको बीचमा कुकुर जस्तै हुनेछ।' संसार शान्तिले भरिनेछ जसरी पानीले भरिएको भाँडो छेउमा छ - किनकि यो धेरै समतल छ -, धर्महरू एक हुनेछन्, त्यसैले अल्लाह बाहेक कसैको पूजा गरिनेछैन, युद्ध निम्त्याउने सबै चीजहरू उन्मूलन हुनेछन्, कुरैयस जनजातिले आफ्नो शक्ति पुन: प्राप्त गर्नेछ, र पृथ्वी चाँदीको तारा जस्तै हुनेछ, र यसको वनस्पति पैगम्बर आदमको समयमा जस्तै बढ्नेछ, ताकि यदि मानिसहरूको समूह एउटा अंगूर खान भेला भयो भने, यसले तिनीहरूलाई खुशी बनाउनेछ, र यदि मानिसहरूको समूह एउटा अनार खान भेला भयो भने, यसले तिनीहरूलाई पनि खुशी बनाउनेछ। जस्तै। त्यस समयमा एउटा गाई धेरै सस्तो थियो र घोडा केही दिरहम मात्र थियो। साथीहरूले भने, 'हे अल्लाहका रसूल, घोडाहरू किन सस्तो भए?' उनले भने: 'यो सधैंभरि युद्धको लागि प्रयोग गरिने छैन'। उनलाई भनियो, 'साँढेहरू किन यति महँगो छन्?' उनले भने: 'किनकि यो सम्पूर्ण पृथ्वी जोत्न प्रयोग गरिन्छ। वास्तवमा, दज्जालको उपस्थिति हुनुभन्दा तीन वर्ष अघि, एक धेरै कठिन समय हुनेछ, जहाँ मानिसहरू अत्यधिक भोकमरीको शिकार हुनेछन्। अल्लाहले पहिलो वर्ष आकाशलाई आफ्नो एक तिहाइ वर्षा रोक्न आदेश दिनुहुनेछ, र पृथ्वीलाई आफ्नो एक तिहाइ बाली रोक्न आदेश दिनुहुनेछ। र दोस्रो वर्षमा अल्लाहले आकाशलाई आफ्नो दुई तिहाइ वर्षा रोक्न आदेश दिनुहुनेछ र पृथ्वीलाई आफ्नो दुई तिहाइ वनस्पति रोक्न आदेश दिनुहुनेछ। त्यसपछि तेस्रो वर्षमा, अल्लाहले आकाशलाई आफ्नो सबै वर्षाको पानी रोक्न आदेश दिनुभयो, त्यसैले यसले एक थोपा पानी पनि बगाएन र अल्लाहले पृथ्वीलाई आफ्ना सबै बोटबिरुवाहरू रोक्न आदेश दिनुभयो, त्यसैले त्यसपछि एउटा पनि हरियो बिरुवा उम्रने छैन र सबै खुर भएका जनावरहरू मर्नेछन्, ती बाहेक जसलाई अल्लाहले चाहेका थिएनन्।' त्यसपछि साथीहरूले सोधे, 'त्यस समयमा मानिसहरू के द्वारा बाँच्नेछन्?' उनले जवाफ दिए: 'तहलिल, तकबीर र तहमिदको अर्थ तिनीहरूको लागि खानाको रूपमा हुनेछ'। अबु अब्दुर्रहमान अल मुहरिबीले भने, 'यो हदीस शिक्षकहरूलाई सिकाउनु पर्छ ताकि तिनीहरूले आफ्ना विद्यार्थीहरूलाई धेरै पुस्तकहरूमा सिकाउन सकून्।'