Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Pedzioł nōm [Ali bin Muhammad] pedzioł nōm [Abdurrahman Al Muharibi] ôd [Isma'ila bin Rafi' Abu Rafi'] ôd [Abu Zur'ah As Saibani] - mianowicie Yahya bin Abu 'Amru - ôd ['Amru bin Abdulla', pedzioł. wasallam kejś głosiōł przed nami, a wiynkszość treści kozanio Dycki ôsprawioł nōm ô Dajjalie, coby my byli ôstrōżni. i postrzōd zawartości jego kozanio było: „Richtich, ôd czasu, kej Allah stworzōł dzieci i wnuki Adama, niy było żodnego ôszkliwości srogszego aniżeli Dajjal, i niy było ani jednego Proroka posłanego bez Allaha, chyba że ôstrzegōłby swōj lud przed ôszkliwościōm Dajjala. W tym czasie ja sōm ôstatnim Prorokiym, a ty tyż ôstatnim z ummy, tōż niy idzie zaprzeczyć, iże Dajjal wyjdzie postrzōd was. Jeźli ôn wyjdzie, w czasie kej ja sōm jeszcze postrzōd was, to ja sōm ôbrōńcōm kożdego muzułmana. Ale jeźli wyjdzie po mojij śmierci, to kożdy z was je swojim włosnym zbawicielym, a Allah je moim substytutym w zbawianiu kożdego muzułmana. Po prowdzie to wyjdzie z luki miyndzy Syryjōm a Irakiym. Wtynczos zrobi szkody swojij lewyj i prawyj. O sługi Allaha, ô lud, zmocnijcie sie, bo ja wyklarujōm jego cychy, kere nikej niy były wyklarowane bez żodyn prorok przede mnōm. Piyrszy roz ôbskarży siebie, godajōnc: "Jōn sōm prorokiym". Krōm iże po mnie niy ma Proroka, to ôn tyż ôbskarży siebie, godajōnc: "Jōn sōm twojim Rabbym". W tym czasie niy bydziesz mōg zoboczyć Allaha, ino po tym, jak umrzisz. I ôn mo ino jedno ôko, chocioż Allah niy ma jednoôczny. A miyndzy jego ôczami je napisane słowo „niywiyrny”, kere może czytać ino kożdy muzułman, tak ci, kerzi mogōm pisać, jak i ci, kerzi niy mogōm. Postrzōd jego ôszkliwości je to, iże z nim je niebo i piekło, ale po prowdzie piekło je niebo, a niebo je piekło. Kto doświadczo prōb z piekłym, niech szuko schrōniynio u Allaha i niech przeczyta verset na poczōntku Sury Al Kahf. A postrzōd jego ôszkliwości je to, iże powie do Araba: „Pomyśl, kebych mōg ôdnowić twojigo umartego fatra i matka, świadczyłbyś, iże sōm twojim Rabbym? ' Arab ôdpowiedzioł: 'Tak'. Wtynczos diabło ukŏzoł sie przed nim we formie jego fatra i matki, tōż ôba pedzieli: "O mōj syn, podōnż za nim, richtich je ôn twōj Rabb". A postrzōd jego ôszkliwości je to, iże zmusi ludzi do jejich zabicio i ôdciyńcio pilōm. Wtynczos ôsoba była potajlowano na dwie czynści. Wtynczos Dajjal powie: 'Patrz na mojigo Hamaba, prawdziwie ôdbudujōm go do śmierci, wtynczos ôn twierdzi, iże jego Rabb je inkszy aniżeli ja'. Tak Bōg podniōs czowieka, kery bōł rozdarty. Wtynczos Dajjal pedzioł mu: 'Kto je twōj Rabb? ' ôdpowiedzioł: 'Moj Rabb je Allah, a wy sōm wrogami Allaha. Ty je Dajjal. Bez Allaha, ôd dzisiejszego dnia, niy ma nic, co wierzōm barzij aniżeli twoje -kłamstwa-''. [Abu Hasan Ath Thanafisi] pedzioł; pedzioł nōm [Al Muharibi] pedzioł nōm ['Ubaidullah bin Al Walid Al Waszafi] z ['Athiyah] ôd [Abu Sa'ida], iże pedzioł: 'Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł: 'Tyn czowiek je z mojij ummy, kery mo nojwyższo ranga w niebie'. Narratōr pedzioł; Abu Sa'id pedzioł: 'Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł: 'Przi Allahu, niy widzieli my tego czowieka ôkrōm Umara bin Khattaba, podwiela niy skōńczōł wszyskich swojich spraw'. Al Muharibi pedzioł: "Potym wrocajōnc do hadisu narratowanego bez Abu Rafi'ego", pedzioł: "A w tym jego ôszkliwość - Dajjala - je nakozoł niebo, coby wysłało dyszcz, potym spad dyszcz, i nakozoł ziymii, coby wychowała swoje rośliny, tak ziymia wychowała swoje rośliny. W jego ôszkliwości je to, iże przeszedł bez kraj, ale ludzie skłamiyli ô nim, tōż ani jedne zwiyrzynta niy ôstało, ale zginyło. A postrzōd jego ôszkliwości było to, iże przejdzie bez kraj, potym ludzie to potwierdziyli, tōż nakozoł niebiu dyszcz, potym spad dyszcz i nakozoł ziymie, coby ôdchowała swoje rośliny, tak rośliny rosły. Tak że zwiyrza w tamtym czasie były srogsze i głymbsze aniżeli w przeszłości, miały nojsrogsze żołōndki i nojwiyncyj mlyka. Richtich, niy ma ani jednego kraju na powierzchni tyj ziymie, do kerego Dajjal niy wejdzie i niy kōntrolowoł, ôkrōm Mekki i Mediny, i niy bydzie mōg wejść do niego z kożdyj ôtworu, ale bydzie go spotkać bez ôchrōna tego miyjsca wyciōngniyntym mieczym, tak coby sztopnōł w miyjscu, kere je prōzne i nikej niy było uprawiane. Tak tōż miasto Mediny wstrzimało sie trzema szokami, tak co niy ôstało w mieście hipokryta, ani mężczyzny, ani kobiyty, bodej, że wyjdōm spotkać z Dajjala, miasto Mediny było wolne ôd ôszkliwych ludzi, jak żelazno pōmpa usuwo rdza z żelaza, a tyn dziyń nazywo sie dniym czystości.' Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr pedziała: "O Posłańca Allaha, kaj byli w tym czasie Arabery?" Ôdpowiedzioł: 'W tym czasie jejich liczba była barzo niywielgo i byli w Baitul Maqdis, w czasie kej jejich imam bōł czowiekiym pobożnym. Kedy jejich prziwōdca chcioł wyjść do przodka, coby kludzić ranowe rzykanie, narŏz ôpuściōł sie Isa bin Maryam, tōż jejich ksiōndz wycofoł sie na zadku, coby Jezus wyjść do przodka, coby kludzić rzykanie. Jezus potym wraziōł swoja rynka miyndzy dwōma ramiōnami jejich prziwōdcy, godajōnc: „Idź i prowadź rzykanie, bo richtich ôstało dlo was ustanowiōne”. W kōńcu jejich prziwōdca prowadziōł jejich do rzykanio, a kedy rzykanie skōńczyło sie, Jezus pedzioł: "Ôtwōrz drzwi". Ôtworzili drzwi, i pokozało sie, iże za nim czekał Dajjal społym ze siedymdziesiōntkōm tysiyncy Żydōw, z kerych kożdy mioł wyciōngniynty miecz ze złota i bōł ôblyczōny w srogo zielōno szata. Kedy ôn -Isa- patrzoł na Dajjala, Dajjal stopioł sie -rozpadoł- jak sole, kero topnie sie we wodzie. Potym biygł i ôstoł skōnfrōntowany bez Isa przi weschodnij bramie miasta Lud, potym Isa go zabiōł. Tak tōż Allah prziniōs pokōna Żydom, kaj ani jedne stworzynie stworzōne bez Allaha niy było używane bez nich za ôchrōna ale Allah sprawi, iże godali, zaczynajōnc ôd kamynōw, drzew, ścian i zwiyrzōnt gospodarskich z wyjōntkym drzewa Gharqadah. Bo je jednym ze drzew tych, kerzi niy chcōm godać. Wtynczos inksze stworzynie Allaha głosiyło: 'O muzułmański sługa Allaha, je tu Żyd, chodź tu i zabij go'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pedzioł: 'Richtich, dni Dajjala bydōm sztyrdzieścia lot, jedyn rok je jak pōłowa roku, a nastympny rok je jak miesiōnc, a miesiōnc je jak tydziyń, a pozostałe dni sōm jak iskry ôgnia - kere wartko lytajōm -, jedna ôsoba je w doczaniu, je już po południu'. Wtynczos mu pedziano: "O Posłańca Allaha, jak sie rzykajymy w tych barzo krōtkich dniach?" Ôdpowiedzioł: „Szacuj swoje dni do rzykanio, jak szacujesz te duge dni, a potym wykōnaj rzykanie”. Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł zaś: 'Wtynczos Isa bin Maryam stowo sie sprawiedliwym sędziōm postrzōd mojij ummy i mōndrym prziwōdcōm, zniszczy krziż, zabije świnia , sniesiōnc dowki i przizwolajōnc na jałowiec, to niy bōdzie szukać nawet kozy abo kamele z zakatu, zazdrość i wrogość sōm usuniynte, jad - gift - kożdego jednego stworzynio je usuniynty tak, iże jeźli dziewczynka wrazi swoja rynka do ust ôd wynży, jeji wynża tyż niy bōdzie harm, w czasie kej wynża niy bōdzie harm a, lew niy zrobi szkody dziecku. A wilk bydzie we postrzodku stada kōz, jakby bōł psy. Świat bydzie wypołniōny pokojym jak naczynie z wodōm po bokach - bo je barzo plaskate -, religije stanōm sie jednōm, tōż żodyn niy bydzie czczōny ôkrōm Allaha, wszyske rzeczy, co powodujōm wojna, bydōm wykorzeniōne, plymiōn Quraiys ôdzyskuje swoja władza, a ziymia bydzie jak strzybrno gwiozda, a jego roślinność w czasie Adamu tak, jeźli Pro roślinność lud zgrōmadzi sie, coby jeść jedna winogrōna, to uczyni im szczyńśliwymi, a jeźli grupa ludzi zgrōmadzi sie, coby jeść granat, to tyż uczyni im szczyńśliwymi. szczyńśliwy. Krowa w tamtym czasie była barzo tōnio, a kōń ino pora dirhamōw. Kompani pedzieli: "O Posłańca Allaha, czymu kōnie stały sie tōnie?" pedzioł: 'Niy bydzie używane do wojny do wieczności'. Pedziano mu: "Czymu byki sōm tak drogie?" Pedzioł: „Bo je używano do ôprawy cołkij ziymie. Faktycznie, trzi lata przed ukŏzaniym sie Dajjala, bydōm barzo ciynżkim czasym, w kerym ludzie bydōm uderzōne bez ekstremalny głōd. Allah nakozuje niebiom w piyrszym roku, coby strzimały trzecio tajla swojigo dyszcza, a ziymie strzimały trzecio tajla swojich upraw. A w drugim roku Allah nakozuje niebo strzimać dwie trzicie swojigo dyszcza i nakoże ziymii strzimać dwie trzicie swojij roślinności. Tedy w trzecim roku Allah nakozoł niebu strzimać cołko woda dyszczowo, coby niy ôdlywało ani jednyj kropki wody, a Allah nakozoł ziymii strzimać wszyske swoje rośliny, coby po tym niy wyrosła ani jedna zielōno roślina i wszyske kopytowe zwiyrza umrziły, z wyjōntkym tych, kere niy były chciane bez Allah'. wtynczos kamraty spytali: "Przi czym ludzie żyjōm w tym czasie?" Ôdpowiedzioł: "Tahlil, takbir i tahmid bydōm miały do nich take samo znaczynie co jedzynie". Abu Abdullah pedzioł; Słyszołch, jak Abu Al Hasan Ath Thanafisi pedzioł; Słyszołch, jak Abdurrahman Al Muharibi pedzioł: "Ty hadith winno być uczyny rechtorōm, coby ôni mogli uczyć swojich szkolorzy w poru ksiōnżkach".