Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Биске чугаалаан [Али бин Мухаммад] биске [Абдуррахман Аль Мухариби] [Исмаил бин Рафи' Абу Рафи'] [Абу Зур'а Ас Сайбани] - тодаргайлаарга Яхья бин Абу 'Амру - ['Амру бин Абдулла] ['Абу Умама Аль-Бахили]-ден [Абу Ума Аль-Бахили, Рахиллах саллахи] чугаалаан. васаллам бир катап бистиң мурнувуска суртаалдап турган, а суртаалдың хөй кезиин Ол биске үргүлчү Даджал дугайында чугаалап турган, ынчангаш бис оваарымчалыг болур бис. ооң суртаалының эгелериниң аразында: «Шынап-ла, Аллах Адамның ажы-төлүн болгаш уйнуктарын чаяап каанындан бээр, Даджжалдан улуг меге сөстер турбаан, база Аллахтың чорудупкан чаңгыс-даа Медээчизи чок, чүгле ол бодунуң чонун Даджалдың мегезин дыңнадып турар. Ол аразында, мен сөөлгү медээчи мен, а силер база умманың сөөлгү кижизи силер, ынчангаш силерниң араңарга Даджал үнүп кээрин мегелеп болбас. Бир эвес ол үнүп кээр болза, мен силерниң араңарга турумда, ынчан мен мусульман бүрүзүнүң камгалакчызы мен. А бир эвес ол мээң өлүмүм соонда үнүп кээр болза, ынчан силерниң кижи бүрүзү бодунуң камгалакчызы болур, а Аллах дээрге мусульман бүрүзүн камгалаарда мээң орнум болур. Херек кырында, ол Сирия биле Ирактың аразында ылгалдан үнүп кээр. Ынчан ол солагай болгаш оң талазынга хора чедирер. О, Аллахтың чалчалары, чон, боттарыңарны быжыглаңар, чүге дээрге мен Ооң шынарларын тайылбырлап бээр мен, оларны мээң мурнунда кандыг-даа медээчи тайылбырлап көрбээн. Бир дугаарында ол бодун: „Мен медээчи-дир мен“ – деп буруудадыр. Мээң соомда медээчи чок-даа болза, ол база бодун буруудадып: «Мен сээң Раббың-дыр мен» деп чугаалаар. Ол аразында, силер өлген соонда чүгле Аллахты көрүп шыдавас силер. А ол чүгле чаңгыс карактыг, ынчалза-даа Аллах чаңгыс карактыг эвес. А ооң карактарының аразында 'кафир' деп сөс бижиттинген, ону чүгле мусульман бүрүзү номчуп шыдаар, бижип билир-даа, билбес-даа. Ооң меге сөстериниң аразында ооң-биле кады дээр биле тамы бар, ынчалза-даа колдуунда тамы дээрге дээр-дир, а дээр дээрге тамы-дыр. Кым тамы-биле шенелделерни эрткен болза, ол кижи Аллахтан хоргадал дилеп, сура Аль-Кахфтың эгезинде аятты номчуп алзын. Ооң меге сөстериниң аразында араб кижиге мынча деп чугаалаар: «Боданып көр даан, бир эвес мен сээң өлген ачаңны болгаш аваңны диргизип шыдаар болзумза, сен мени сээң раввин деп херечилеп каар сен бе? Араб кижи харыылаан: «Ийе». Оон эрлик ооң мурнунга ачазы биле авазы хевирлиг көстүп келген, ынчангаш олар ийилээ: «О, мээң оглум, ону эдерип чор, шынап-ла, ол сээң башкың-дыр» - дээннер. А ооң меге сөстериниң аразында кижилерни албадап өлүрүп, пила-биле кезип кааптар деп чүве бар. Оон ол кижини ийи чарып каан. Ынчан Даджал мынча дээр: «Мээң Хамамны көрүңер даан, ылап-ла, мен ону диргизип каар мен, ынчан ол бодунуң Раббы менден өске деп чугаалаар». Ынчангаш Бурган чарлы берген кижини катап диргискен. Оон Даджал аңаа: «Сээң Рабб кымыл? ' деп харыылаан: 'Мээң Раббым дээрге Аллах-тыр, а силер Аллахтың дайзыннары-дыр силер. Сен Дажал-дыр сен. Аллах-биле даңгыраглап тур мен, бо хүнден эгелеп, силерниң -мегелериңерден артык чүвеге бүзүрээр мен. [Абу Хасан Ат Танафиси] мынча дээн; биске чугаалаан [Аль-Мухариби] биске чугаалаан ['Убайдуллах бин Аль-Валид Аль-Вашафи] ['Атия]-дан [Абу Саид] ол мынча дээн: 'Расулуллах саллаллаху 'алейхи васаллам мынча дээн: 'Ол кижи мээң уммамдан дээрде эң бедик деңнелдиг'. Тоолчу мынча дээн; Абу Саид мынча дээн: «Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мынча дээн: «Аллах-биле даңгыраглап тур бис, бис ол кижини көрбээн бис, чүгле Умар бин Хаттабты, ол бүгү ажыл-херээн доозарынга чедир көрген бис». Аль-Мухариби мынча дээн: «Ооң соонда Абу Рафиниң чугаалаан хадизинге эглип келгеш, ол мынча дээн: «Ооң мегезин кииргени – Даджжал - дээрге чаъс чагдырарын дужааган, оон чаъс чаап, черге үнүштерни өстүрер кылдыр дужааган, ынчангаш чер үнүштерин өстүрүп турган. Ооң меге чугаазынга ол бир чуртту эрткен, ынчалза-даа чон ооң дугайында мегелеп турган, ынчангаш чаңгыс-даа мал артпаан, өлүп каар турган. А ооң меге сөстериниң аразында бир-ле чуртту эртер, ынчан чон ону бадыткаан, ынчангаш ол дээрни чаъс чагзын деп дужааган, ооң соонда чаъс чаап, черге үнүштерни өстүрер кылдыр дужааган, ынчангаш үнүштер өзүп келген. Ынчангаш ол уеде мал-маган шаандагы уеге бодаарга улуг болгаш семис, эн-не улуг ижин-баарлыг, эн-не хой суттуг турган. Шынап-ла, бо чер кырында чаңгыс-даа чурт чок, ынаар Даджал кирип, башкарып шыдавас, чүгле Мекке биле Мединадан өске, ол ынаар кандыг-даа шөлден кирип шыдавас, ынчалза-даа ол черни тырттырган хылыш-биле камгалап уткуп алыр, ынчангаш ол куруг, кажан-даа тарып көрбээн черге доктаар. Ынчангаш Медина хоорай үш катап чайганып турган, ынчангаш хоорайга эр-даа, кыс-даа ийи арынныг кижи артпас турган, чүгле олар Даджал-биле ужуражыр дээш үнүп келбээн болза, Медина хоорай демир насос демирден дат үндүрер ышкаш, бузуттуг кижилерден хостуг турган, а ол хүннү арыглаашкын хүнү дээр. Умм Сюрайк бинт Абу Аль Акр мынча дээн: «О, Аллахтың элчини, ол үеде арабтар кайда турганыл?» Ол харыылаан: «Ол үеде оларның саны дыка эвээш турган болгаш олар Байтул Макдиске турган, а оларның имамы чүдүлгелиг кижи турган. Оларның удуртукчузу эртенги мөргүлдү эрттирер дээш үнүп кээрге, дораан-на Иса бин Марьям дүжүп келген, ынчангаш оларның бараалгакчызы Иисус мөргүлдү эрттирер дээш үнүп кээр кылдыр, артынче ээпкен. Ооң соонда Иисус холун оларның баштыңының ийи ээгизиниң аразынга суп алгаш: «Барып, мөргүлдү удуртуп көр, чүге дээрге мөргүл сеңээ быжыглаттынган-дыр» – дээн. Сөөлүнде оларның баштыңчызы оларны мөргүүрүнче баштапкан, мөргүл доозулганда, Иисус: «Эжикти ажыдып бериңер» - дээн. Эжикти ажыдыптарга, ооң соонда Даджал чеден муң еврейлер-биле кады манап турган, оларның кайызы-даа алдындан кылган хылыжын тудуп алган, улуг ногаан хеп кеткен. Кажан ол -Иса- Даджалче көрүптерге, Даджал сугга эрип турар дус дег эрип -чалып каар турган. Оон ол маңнап келгеш, Луд хоорайның мурнуу хаалгазынга Иса-биле ужуражып келген, ооң соонда Иса ону өлүрүп каан. Ынчангаш Аллах еврейлерге тиилелгени эккелген, ында Аллахтың чаяап каан чаңгыс-даа амытаннары оларга камгалал кылдыр ажыглаттынмаан, ынчалза-даа Аллах оларны даштардан, ыяштардан, ханалардан болгаш мал-магандан эгелээш, Гаркада ыяжындан эгелээш, чугаалаар кылдыр кылып каан. Чүге дизе ол чугаалаксавас улустуң бир ыяжы. Оон Аллахтың база бир чаяалгазы чугаалаан: «О, Аллахтың мусульман чалчазы, мында еврей кижи бар, маңаа келгеш, ону өлүрүп каавыт». Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мынча дээн: «Шынап-ла, Даджжалдың хүннери дөртен чыл болур, бир чыл чартык чыл ышкаш, а дараазында чыл ай ышкаш, а бир ай неделя ышкаш, а арткан хүннер оттуң чырыткылары дег - олар дүрген ужуп үнер -, бир кижи эртенги шакта Мединаның эжиинге турар, ооң соонда ол эжикче чедип келир мурнунда-ла дүъште'. Оон аңаа мынча дээн: «О, Аллахтың элчини, бо дыка кыска хүннерде канчаар мөргүүр бис?» Ол мынча деп харыылаан: «Бо узун хүннерни санап турарыңар дег, мөргүүр хүннериңерни санап көрүңер даан, ооң соонда мөргүлдү күүседир силер». Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам база катап мынча дээн: «Ынчан Иса бин Марьям мээң уммам аразынга чөптүг шииткекчи болгаш мерген угаанныг удуртукчу болур, ол хачыны узуткаар, хаванны өлүрүп каар , үндүрүглерни узуткааш, ачы-дуза чедирерин чөпшээрээр болза, ынчан ол закаттың өшкү-даа, теве-даа дилевес, адааргак сеткилди болгаш дайзынны чайладыр, хоралыг амытан бүрүзүнүң хоразын - хораны - үндүрер, ынчангаш бир эвес чаш уруг чыланның аксынче холун суптар болза, чылан аңаа хора чедирбес, а чаш уруг бөрүге база хора чедирип болур, а чаш бөрүге хора чедирбес. А бөрү ыт ышкаш өшкүлер одарының ортузунга турар. Делегей кыдыында суглуг сава дег амыр-тайбың-биле долдурар - чүге дизе ол дыка чаңгыс аай -, шажыннар чаңгыс апаар, ынчангаш Аллахтан өске кымга-даа мөгейбес, дайын үндүрүп турар бүгү чүүлдер узуткаттынар, Курайлар аймаа бодунуң күжүн эгидип алыр, а чер мөңгүн сылдыс дег болур, ооң үнүштери Адамның үезинде ышкаш өзүп кээр, ынчангаш бир бөлүк кижилер чыглып кээр болза чаңгыс виноград, ол оларны өөртүп каар, а бир эвес бир бөлүк кижилер гранат чиир дээш чыглып кээр болза, ынчан ол база оларны өөртүп каар. өөрүшкүлүг. Ол үеде инек дыка чиик турган, а аът чүгле каш дирхам турган. Ахабтар: «О, Аллахтың элчини, чүге аъттар чиик өртектиг апарганыл?» ол мынча дээн: «Ону кезээ мөңгеде дайынга ажыглавас». Аңаа: «Чүге бугалар ындыг аар өртектигил?» Ол мынча дээн: «Чүге дээрге ол бүдүн черни тарыырынга ажыглаттынып турар. Херек кырында, Дажалдың тыптып келириниң мурнунда үш чыл, дыка берге үе болур, ында кижилерге аажок аш-чут таваржыр. Аллах бирги чылда дээрлерге чаъстың үштүң бир кезиин соксадыр кылдыр дужаар, а черге дүжүттүң үштүң бир кезиин соксадыр кылдыр дужаар. Ийиги чылда Аллах дээрге чаъстың үштүң ийи кезиин болгаш черге үнүштерниң үштүң ийи кезиин чайладырын дужаар. Ооң соонда үшкү чылда Аллах дээрге шупту чаъс суун шыгжап алырын дужааган, ынчангаш ол чаңгыс-даа дамды сугну төкпээн, а Аллах черге бүгү үнүштерин шыгжап алырын дужааган, ынчангаш ооң соонда чаңгыс-даа ногаан үнүш үнмес болгаш шупту дүктүг дириг амытаннар өлүп каар, чүгле Аллахтың күзели чок дириг амытаннардан өске. оон эштери: «Ол үеде кижилер чүү-биле чурттаарыл?» Ол харыылаан: «Тахлил, такбир болгаш тахмид оларга чем-биле дөмей уткалыг болур». Абу Абдулла мынча дээн; Мен Абу Аль Хасан Ат Танафисиниң чугаалаанын дыңнадым; Абдуррахман Аль Мухарибиниң чугаазын дыңнаан мен: «Бо хадис башкыларга өөредип каар болза эки, ынчан олар өөреникчилерин элээн каш номнар-биле өөредип шыдаар».