इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
Islam Al-Haq: Quran ani Hadith
(Khara Islam)



Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

इमाम बुखारी : 6956

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ هِلَالٍ الْعَنَزِيُّ قَالَاجْتَمَعْنَا نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَذَهَبْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَذَهَبْنَا مَعَنَا بِثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ لَنَا عَنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَإِذَا هُوَ فِي قَصْرِهِ فَوَافَقْنَاهُ يُصَلِّي الضُّحَى فَاسْتَأْذَنَّا فَأَذِنَ لَنَا وَهُوَ قَاعِدٌ عَلَى فِرَاشِهِ فَقُلْنَا لِثَابِتٍ لَا تَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ أَوَّلَ مِنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَقَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَؤُلَاءِ إِخْوَانُكَ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ جَاءُوكَ يَسْأَلُونَكَ عَنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَقَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ مَاجَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ فِي بَعْضٍ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِإِبْرَاهِيمَ فَإِنَّهُ خَلِيلُ الرَّحْمَنِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُوسَى فَإِنَّهُ كَلِيمُ اللَّهِ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِعِيسَى فَإِنَّهُ رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَأَقُولُ أَنَا لَهَا فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي وَيُلْهِمُنِي مَحَامِدَ أَحْمَدُهُ بِهَا لَا تَحْضُرُنِي الْآنَ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ وَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مِنْهَا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ شَعِيرَةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَعُودُ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مِنْهَا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ أَوْ خَرْدَلَةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَعُودُ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ أَدْنَى أَدْنَى أَدْنَى مِثْقَالِ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ مِنْ النَّارِ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ أَنَسٍ قُلْتُ لِبَعْضِ أَصْحَابِنَا لَوْ مَرَرْنَا بِالْحَسَنِ وَهُوَ مُتَوَارٍ فِي مَنْزِلِ أَبِي خَلِيفَةَ فَحَدَّثْنَاهُ بِمَا حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَأَتَيْنَاهُ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَأَذِنَ لَنَا فَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا سَعِيدٍ جِئْنَاكَ مِنْ عِنْدِ أَخِيكَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَلَمْ نَرَ مِثْلَ مَا حَدَّثَنَا فِي الشَّفَاعَةِ فَقَالَ هِيهْ فَحَدَّثْنَاهُ بِالْحَدِيثِ فَانْتَهَى إِلَى هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ هِيهْ فَقُلْنَا لَمْ يَزِدْ لَنَا عَلَى هَذَا فَقَالَ لَقَدْ حَدَّثَنِي وَهُوَ جَمِيعٌ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً فَلَا أَدْرِي أَنَسِيَ أَمْ كَرِهَ أَنْ تَتَّكِلُوا قُلْنَا يَا أَبَا سَعِيدٍ فَحَدِّثْنَا فَضَحِكَ وَقَالَ خُلِقَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا مَا ذَكَرْتُهُ إِلَّا وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ حَدَّثَنِي كَمَا حَدَّثَكُمْ بِهِ قَالَ ثُمَّ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ ائْذَنْ لِي فِيمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَقُولُ وَعِزَّتِي وَجَلَالِي وَكِبْرِيَائِي وَعَظَمَتِي لَأُخْرِجَنَّ مِنْهَا مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

हे आम्हाला [सुलेमान बिन हारब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद बिन जायद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअबद बिन हिलाल अल-अनाजी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, "आम्ही, बसराचे लोक, एकत्र जमलो आणि [अनास बिन मालिक] यांना भेटायला गेलो, मग आम्ही तसबीत अल-बुनानी यांच्यासोबत शफायत (मध्यस्थी) च्या हदीसविषयी विचारण्याच्या हेतूने गेलो." आम्हाला माहिती नव्हती की अनस बिन मालिक त्यांच्या राजवाड्यात आहेत, त्यामुळे आम्ही त्यांना दुहाची नमाज अदा करताना आढळलो. मग आम्ही परवानगी मागितली, आणि ते पलंगावर बसलेले असताना त्यांनी परवानगी दिली. म्हणून आम्ही साबितला म्हणालो, 'शफायतीच्या हदीसपूर्वी त्याच्याकडे इतर काहीही विचारू नकोस.' मग सबीतने विचारले, 'हे अबू हम्जा, बसरा येथील तुमचे साथीदार शफायतच्या हदीसविषयी विचारण्यासाठी तुमच्याकडे आले आहेत.' त्यावर अनस म्हणाले, 'मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आम्हाला सांगितले: "जेव्हा न्यायदिवस येईल, तेव्हा लोक एकमेकांवर ढीग होऊन जमतील. ते नंतर आदम यांच्याकडे जातील आणि म्हणतील, 'आपल्या प्रभूची शफायत मिळविण्यात आमची मदत करा.' पण आदम फक्त उत्तर देतील, 'माझ्याकडे त्याचा अधिकार नाही, परंतु इब्राहिम यांच्याकडे जा, कारण ते खलीलुर्रहमान (दयाळूचा प्रिय) आहेत.' मग ते इब्राहीम यांच्याकडे जातील, परंतु दुर्दैवाने इब्राहीम म्हणतील, 'माझ्याकडे तसे करण्याचा अधिकार नाही; मूसा यांच्याकडे जाऊन बघा, कारण ते पैगंबर आहेत ज्यांच्याशी अल्लाहने बोलले (कलीमउल्लाह).' मग ते मूसा यांच्याकडे जातील, परंतु मूसा म्हणतील, 'माझ्याकडे तसे करण्याचा अधिकार नाही; इसा यांना विचारा, कारण ते अल्लाहची आत्म्या आणि त्याचे शब्द आहेत.' म्हणून ते इसा यांच्याकडे जातील. पण येशूनेही म्हटले, 'माफ करा, मी त्यासाठी पात्र नाही, पण तुम्ही मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटण्याचा प्रयत्न करा.' ते मग माझ्याकडे आले, तेव्हा मी म्हटले: 'मी मग माझ्या प्रभूंकडून परवानगी मागितली आणि ती मला मिळाली; अल्लाहने मला स्तुती देऊन प्रेरित केले, ज्याने मी त्याची स्तुती केली, आणि जर त्या स्तुती आता माझ्याकडे आल्या असत्या, तर मी त्या उच्चारू शकत नसतो.' मग मी त्याच्यासमोर साष्टांग नमस्कार केला, आणि अल्लाहने म्हटले, 'अरे मुहम्मद, डोके वर करा; बोला, तुझे ऐकले जाईल; मागा, तुझी मागणी मान्य केली जाईल; आरामाची मागणी करा, तुला आराम दिला जाईल.' मग मी विनवणी केली, 'अरे माझ्या प्रभू, माझे लोक, माझे लोक.' अल्लाहने उत्तर दिले, 'जा आणि ज्याच्या हृदयात श्रद्धेचा एकही कण शिल्लक आहे, त्याला नरकातून बाहेर काढा.' म्हणून मी त्यांच्याकडे गेलो आणि त्यांच्यासाठी मध्यस्थी केली. मग मी माझ्या प्रभूंकडे परतलो आणि त्या स्तुती केल्या, नंतर मी त्याच्यासमोर साष्टांग नमस्कार केला, तेव्हा एक आवाज आला, 'हे मुहम्मद, तुमचे डोके वर करा आणि बोला, कारण तुमचे ऐकले जाईल; मागा, आणि तुम्हाला दिले जाईल; आणि मध्यस्थी मागा, आणि तुम्हाला मध्यस्थी दिली जाईल.' मग मी म्हणालो, 'माझ्या लोकांनो, माझ्या लोकांनो,' आणि अल्लाहने म्हटले, 'जा आणि ज्याच्या हृदयात सरकीच्या बियाइतकीही श्रद्धा उरली आहे अशा कोणालाही बाहेर काढ.' म्हणून मी गेलो आणि त्यांना बाहेर काढले. मग मी परत जाऊन त्या स्तुती करु लागलो आणि त्याच्यासमोर साष्टांग नमस्कार घातला, तेव्हा अल्लाहने पुन्हा म्हटले, 'अरे मुहम्मद, डोके वर करा; बोला, तुझे ऐकले जाईल; मागा, तुला दिले जाईल; आणि मध्यस्थी मागा, तुझी मध्यस्थी मान्य केली जाईल.' तेव्हा मी म्हटले, 'अरे माझ्या प्रभू, माझे लोक, माझे लोक.' मग अल्लाहने म्हटले: 'बाहेर जा आणि ज्याच्या हृदयात ईमान शिल्लक आहे, जरी तो तीळगिंटापेक्षाही लहान असला तरी, त्याला बाहेर काढा,' म्हणून मी पुढे गेलो आणि त्यांना नरकातून बाहेर काढले." जेव्हा आम्ही अनस यांच्या घरातून परतलो, तेव्हा मी आमच्या काही सोबतींना म्हटले, 'अरे, काश आम्ही अबू खलीफा यांच्या घरात एकटेपणात असलेल्या अल-हसन यांना भेटायला गेलो असतो.' मग आम्ही अल-हसनला अनस इब्न मालिक यांनी आम्हाला जे सांगितले ते सांगितले. नंतर आम्ही त्याच्याकडे गेलो आणि त्याला अभिवादन केले; त्याने आमचे स्वागत केले, आणि आम्ही म्हणालो, 'अरे अबू सा'द, आम्ही तुमच्या भावाकडून, अनस इब्न मालिक यांच्याकडून परत आल्यानंतर तुम्हाला भेटायला आलो आहोत. आम्ही मध्यस्थीबद्दल त्याने जे सांगितले, तसे काहीही आम्ही कधीही पाहिलेले नाही.' मग त्याने 'हम्म' असे म्हटले. म्हणून आम्ही तो हदीस (अल-हसन) यांना सांगितला, आणि तेथेच ते संपले. पण त्याने पुढे म्हटले, 'हम्म…!' इतकंच का?' आम्ही उत्तर दिलं, 'त्याने आम्हाला याहून अधिक काहीही सांगितले नाही.' तेव्हा त्याने म्हटले, 'खरंच, त्याने मला ते—पूर्णपणे—वीस वर्षांपूर्वी सांगितले होते; मला माहित नाही की त्याला ते विसरले आहे की त्याला तुम्ही ते सहजपणे स्वीकारू नये असे वाटले.' मग आम्ही म्हणालो, 'अरे अबू सा'द, कृपया आम्हाला सांगा!' ' अल-हसन मग हसला आणि म्हणाला, 'खरंच, माणूस घाईच्या अवस्थेतच निर्माण होतो. मी ते तुम्हाला सांगणार नाही जोपर्यंत मी ते सांगणार नाही. अनसने मला अगदी तसंच सांगितलं आहे जसं त्याने तुम्हाला सांगितलं.' पैगंबर म्हणाले: "मग मी चौथ्यांदा परतलो, आणि मी त्या स्तुती केल्या, मग मी सजदा केला आणि मला हाक मारण्यात आली, 'हे मुहम्मद, तुमचे डोके उचला, बोला आणि ऐकले जाईल, मागा आणि दिले जाईल, आणि मध्यस्थी मागा आणि मध्यस्थी दिली जाईल,' म्हणून मी म्हणालो, 'हे माझ्या प्रभू, 'ला इलाहा इल्लल्लाह' म्हणणाऱ्यांसाठी मला [शफायत] दे!" तेव्हा अल्लाहने उत्तर दिले, "माझ्या महिमेने, वैभवाने आणि महानतेने, खरोखरच मी 'ला इलाहा इल्लल्लाह' म्हणणाऱ्याला बाहेर काढीन."

पुष्टी करणारी हदीस :

इमाम अहमद : 3600, 3718, 3751, 4083, 6240, 6719, 7392, 9250, 10485, 10593, 10655, 11107, 11322, 11710, 12310, 13073, 13419, 14583
इमाम बुखारी : 21, 42, 764, 3092, 4116, 4215, 4538, 6075, 6080, 6088, 6861, 6885, 6886, 6955, 6956, 6962
इमाम मुस्लिम : 131, 132, 133, 267, 269, 270, 271, 284, 285, 286, 287, 288, 5270
इमाम अबू दाऊद : 3568
इमाम तिर्मिधी : 1921, 1922, 2358, 2477, 2518, 2523
इमाम इब्न माजह : 58, 174, 4163, 4299, 4303
इमाम दारिमी : 2681