As Sami'

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ ذَلِكَ أَيْضًا إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهَا إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا قَامَ مِنْ سَجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ فَكَبَّرَ وَيَقُولُ حِينَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بَعْدَ التَّكْبِيرِ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ وَلَا مَنْجَا وَلَا مَلْجَأَ إِلَّا إِلَيْكَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ثُمَّ يَقْرَأُ فَإِذَا رَكَعَ كَانَ كَلَامُهُ فِي رُكُوعِهِ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي خَشَعَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يُتْبِعُهَا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ فَإِذَا سَجَدَ قَالَ فِي سُجُودِهِ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ الشَّافِعِيِّ وَبَعْضُ أَصْحَابِنَا وَأَحْمَدُ لَا يَرَاهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ يَقُولُ هَذَا فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ وَلَا يَقُولُهُ فِي الْمَكْتُوبَةِ سَمِعْت أَبَا إِسْمَعِيلَ يَعْنِي التِّرْمِذِيَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ بْنِ يُوسُفَ يَقُولُ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ الْهَاشِمِيَّ يَقُولُ وَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَذَا عِنْدَنَا مِثْلُ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ

Esan al digu [Al Hasan bin Ali Al Khallal]-ek esan al digu [Sulaiman bin Daud Al Hasyimi-k] esan al digu [Abdur Rahman bin Abu Az Zinad]? [Musa bin 'Uqbah-engandik]? [Abdullah bin Al Fadhl-engandik]? [Abdur Rahman Al A'raj-engandik]? ['Ubaidullah bin Abu Rafi']? [Ali bin Abu Talib-engandik] Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik derrigorrezko otoitza egiteko jaikitzean, eskuak sorbalden paraleloan altxatzen zituela, eta gauza bera egiten zuela irakurtzen amaitu eta makurtzear zegoenean ere, eta gauza bera egiten zuela makurtzetik burua altxatzen zuenean. Eta ez zituen eskuak altxatzen otoitzean eserita zegoen bitartean. Bi prostrazioetatik jaikitzean, bi eskuak altxatu eta takbir esan zuen. Takbir ondoren otoitza irekitzean esan zuen: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDHA WA MAA ANA MINAL MUSYRIKIIN. INNA SHALAATII WA NUSUKII WA MAHYAAYA WA MAMAATII LILLAAHI RABBIL 'AALAMIINA LAA SYARIIKALAHU WA BIDZAALIKA UMIRTU WA ANA MINAL MUSLIMIIN. ALLAAHUMMA ANTAL MALIKU LAA ILAAHA ILLAA ANTA SUBHAANAKA, ANTA RABBII, WA ANA 'ABDUKA, ZHALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BIDZANBII FAGHFIR LII DZUNUUBII JAMII'AN INNAHU LAA YAGHFIRUDZ DZUNUUWAQANIA ILLAAI AN LUAHSAI ILLAA, WA'TARAFTU BIDZANBII YAHDII LIAHSANIHAA ILLAA ANTA WASHRIF 'ANNII SAYYIAHAA, LAA YASHRIFU 'ANNII SAYYIAHAA ILLAA ANTA, LABBAIKA WA SA'DAIKA ANA BIKA WA ILAIKA WA LAA MANJAA WA LAA MALJA-A ILLAA ILAIKA. ASTAGHFIRUKA WA ATUUBU ILAIK'. -Zeruak eta lurrak sortu zituenarengana jotzen dut aurpegia eta ez naiz shirk egiten duten horietakoa. Egia esan, nire otoitza, nire sakrifizioa eta nire bizitza eta heriotza Ala-rentzat dira, munduen Jauna, ez dago Haren bikotekiderik eta horregatik agindua dut eta men egiten dutenen artean nago. O Ala, Zu zara Erregea, ez dago Zu izan ezik gurtza merezi duen jainkorik, Gloria Zuri, Zu zara nire Jainkoa, eta ni Zure zerbitzaria naiz. Neure buruari bidegabe egin diot eta nire bekatuak aitortu ditut, beraz, barkatu nire bekatu guztiak, benetan inork ezin baititu bekatuak barkatu Zu izan ezik. Eta eman iezadazu gidaritza moral ona izateko, inork ezin dit gidaritza eman moral ona izateko Zu izan ezik. Zure deia betetzen dut, Zure laguntza eskatzen dut eta Zuregan babesten naiz, eta ez dago segurtasun eta babeslekurik Zu izan ezik. Barkamena eskatzen dizut eta Zure aurrean damutzen naiz. Gero, eskutitza irakurri zuen eta ruku' egiten zuenean bere hitzak ruku'-an hauek izan ziren: ALLAAHUMMA LAKA RAKA'TU WA BIKA AAMANTU, WA LAKA ASLAMTU, WA ANTA RABBII KHASYA'A SAM'II DARI WA BASHARI, WA MUKHKHII, WA 'AZHMII LILLAAAHI RABIL'. Eta burua altxatu zuenean ruku' esan zuen: 'SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH'. -Ala entzuten ditu bera goresten dutenak-. Ondoren, hitz hauekin lagundu zion: ALLAAHUMMA RABBANAA WALAKAL HAMDU MIL-AS SAMAAWAATI WAL ARDHI WA MIL-A MAA SYI`TA MIN SYAI-IN BA'DU ' -O Allah gure Jauna, laudorio guztiak zuri zor zaizkio zeruak eta lurra bezain betea eta hori bezain betea-. Eta ahuspeztu zenean, bere prostrazioan esan zuen: ALLAAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU, WA ANTA RABBII, SAJADA WAJHII LILLADZII KHALAQAHU WA SYAQQA SAM'AHU WA BASHARAHU, TABAQAN, IAHARAHU, TABAKALLAH - KALAUHSAN, KHALAQAHU - KHALAQAH ahuspeztu, eta Zugan sinesten dut, eta Zugana amore ematen dut, eta Zu zara nire Jainkoa. Nire aurpegia sortu zuenaren aurrean ahusten da, eta bere entzumena eta ikusmena irekitzen ditu. Beraz, santua da Allah, Sortzaileen onena-. Eta otoitzetik aldendu zenean esan zuen: 'ALLAAHUMMAGHFIR LII MAA QADDAMTU WA MAA AKHKHARTU WA MAA ASRARTU WA MAA A'LANTU, ANTA ILAAHII, LAA ILAAHA ILLAA ANTA'. -O Ala, barkatu egin ditudan eta atzeratu ditudan bekatuak, ezkutatu ditudan eta agerian utzi ditudanak. Zu zara nire Jainkoa, ez dago Zu izan ezik gurtza merezi duen jainkorik. Abu Isak esan zuen: Hadith hau benetako Hasan hadith bat da. eta hadith hau Ash Syafi'iren eta gure lagun batzuen iritziaren arabera praktikatzen da, Ahmadek ez duen bitartean iritzi hori. Kufako biztanleen artean dauden jakintsu batzuek, eta haietatik aparte, uste dute hau sunnah otoitzean aurkitzen dela, eta ez zuen sunnah otoitzean irakurri. Abu Isma'il, hau da, At Tirmidhi Muhammad bin Isma'il bin Yusuf, entzun nuen esaten: Sulaiman bin Daud Al Hasyimi entzun nuen esaten, eta hadith hau aipatu zuen, eta esan zuen: Gure ustez, hau Az Zuhriren Haditharen antzekoa da? Salimek bere aitaren eskutik.