Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

Imam Ahmad : 1583

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ الْمَاجِشُونُ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَوَاقِفٌ يَوْمَ بَدْرٍ فِي الصَّفِّ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بَيْنَ غُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ بَلَغَنِي أَنَّهُ سَبَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُهُ لَمْ يُفَارِقْ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا قَالَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ قَالَ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ لَهُمَا أَلَا تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلَانِ عَنْهُ فَابْتَدَرَاهُ فَاسْتَقْبَلَهُمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ قَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَهُمَا مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ ابْنُ عَفْرَاءَ

Povedal nám [Abu Salamah, Yusuf bin Ya'qub Al Majisyun] od [Salih bin Ibrahim bin Abdurrahman bin Auf] od [svojho otca] od [svojho starého otca Abdurrahmana bin Aufa] povedal; Stál som v rade vojsk počas bitky pri Badre, pozrel som sa doľava a doprava, ukázalo sa, že som medzi dvoma malými ansarskými deťmi. Predstavoval som si, že som silnejší ako oni dvaja. Zrazu jeden z tých dvoch na mňa kývol a spýtal sa; "Ó strýko, poznáš Abu Jahla?" odpovedal som; "Áno, čo potrebuješ, syn môjho brata?" Odpovedal; "Prišlo mi, že urazil Alahovho posla (mier a požehnanie Alaha s ním) tým, v koho ruke je moja duša, keby som ho bol videl, neopustil by som ho, kým by jeden z nás nezomrel skôr." Potom na mňa ostatní kývli a pýtali sa ma na to isté, takže som bol z toho ohromený. Krátko nato som videl Abu Jahla, točil sa uprostred davu, tak som im to obom povedal; "Nevidíš, je to osoba, na ktorú ste sa vy dvaja pýtali?" Obaja sa k nemu teda vyškriabali a Abu Jahl ich oboch pozdravil, no dvaja mladíci ho bili, kým ho obaja nezabili. Potom obaja išli k prorokovi sallallaahu To alaihi wasallamovi a informovali ho. Spýtal sa: 'Kto ho zabil'. Každý odpovedal; 'Zabil som ho'. Znova sa spýtal: ,Očistil si si svoje dva meče?' Obaja odpovedali; 'Ešte nie'. Potom sa Rasulullah sallallaahu To alaihi wasallam pozrel na dva meče a povedal; "Obaja ho zabili." Potom sa rozhodol, že veci Abu Jahla patria Mu'adzovi bin 'Amru bin Al Jamuhovi a dvaja ľudia boli Muadz bin 'Amru bin Jamuh a Mu'adz bin Afra`'.