Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')

इमाम मुस्लिम : 3296

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَشِمَالِي فَإِذَا أَنَا بَيْنَ غُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ مِثْلَهَا قَالَ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَزُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ أَلَا تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلَانِ عَنْهُ قَالَ فَابْتَدَرَاهُ فَضَرَبَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَالرَّجُلَانِ مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ بْنُ عَفْرَاءَ

[यह्या बिन यह्या अत तमिमी] यांनी आम्हाला [युसूफ बिन अल मजिस्यून] यांच्याकडून [सालिह बिन इब्राहिम बिन अब्दुर्रहमान बिन औफ] यांनी, [त्यांच्या वडिलांकडून] [अब्दुर्रहमान बिन औफ] यांनी सांगितले की, ते म्हणाले, "जेव्हा मी बद्रच्या लढाईत सैन्याच्या रांगेत उभा होतो, तेव्हा मी माझ्या उजवीकडे आणि डावीकडे पाहिले, आणि मी स्वतःला अंसारच्या दोन तरुणांच्या मध्ये उभे पाहिले, तर पूर्वी मी कल्पना केली होती की मी त्यांच्यापेक्षा अधिक बलवान असलेल्या दोन माणसांच्या मध्ये आहे. मग त्यांपैकी एकाने मला डोळ्यांनी इशारा केला आणि म्हणाला, 'हे काका, तुम्ही अबू जहल नावाच्या माणसाला ओळखता का?' मी उत्तर दिले, 'होय, मग माझ्या भावाच्या मुला, तुझा त्याच्याशी काय संबंध आहे?' तो म्हणाला, 'मी ऐकले आहे की त्याने अल्लाहच्या पैगंबरांचा (त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असो) अपमान केला आहे.'" "ज्याच्या हातात माझा जीव आहे त्या अल्लाहची शपथ, जर मी त्याला पाहिले असते, तर आमच्यापैकी एकाचा मृत्यू होईपर्यंत मी त्याच्यापासून दूर झालो नसतो." अब्दुर्रहमान पुढे म्हणाले, "हे ऐकून मला धक्का बसला. मग दुसऱ्या एका व्यक्तीने डोळ्यांनी माझ्याकडे इशारा केला आणि तोच प्रश्न विचारला. त्यानंतर थोड्याच वेळात, मी अबू जहलला गर्दीत फिरताना पाहिले, म्हणून मी त्या दोघांना म्हणालो, "तुम्हाला दिसत नाही का, ही तीच व्यक्ती आहे जिच्याबद्दल तुम्ही मला आधी विचारले होते." अब्दुर्रहमान पुढे म्हणाले, "त्यानंतर त्या दोघांनी ताबडतोब त्याचा पाठलाग केला आणि तलवारी चालवल्या, अखेरीस ते दोघे अबू जहलला ठार मारण्यात यशस्वी झाले. त्याला ठार मारल्यानंतर, ते दोघे अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे परत आले आणि त्यांना सांगितले, तेव्हा त्यांनी विचारले: 'तुमच्या दोघांपैकी कोणी त्याला मारले?' त्यांनी त्या दोन तलवारींकडे पाहिले आणि म्हणाले: 'तुम्ही दोघांनी त्याला मारले आहे.'" मग त्याने ठार केलेल्या शत्रूकडून घेतलेला खजिना मुअज्द बिन अमरू बिन जमूह याला दिला. दरम्यान, ते दोन तरुण मुअज्द बिन अमरू बिन जमूह आणि मुअज्द बिन अफ्रा होते.