Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ هِشَامًا الدَّسْتُوَائِيَّ وَأَبَانَ ابْنَ يَزِيدَ حَدَّثَاهُمْ الْمَعْنَى عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً قَالَ فِي حَدِيثِ أَبَانَ مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا زَنَتْ وَهِيَ حُبْلَى فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيًّا لَهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَجِئْ بِهَا فَلَمَّا أَنْ وَضَعَتْ جَاءَ بِهَا فَأَمَرَ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ أَمَرَهُمْ فَصَلُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِّمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لَمْ يَقُلْ عَنْ أَبَانَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَاحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَزِيرِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا يَعْنِي فَشُدَّتْ

আমাক [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিম] কোৱা হৈছে যে [হিছ্যাম আদ দুষ্টুৱাই] আৰু [আবান বিন ইয়াজিদ] দুয়োজনে তেওঁলোকক অৰ্থপূৰ্ণভাৱে কৈছিল, [য়াহ্যা]ৰ পৰা [আবু কিলাবাহৰ পৰা] [আবু আল মুহাল্লাব]ৰ পৰা [ইমৰাণ বিন হুছেইন]ৰ পৰা যে এগৰাকী মহিলা আছিল -আবানৰ হাদীছত তেওঁ জুহাইনাৰ পৰা- নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল 'আলাইহি ৱাছাল্লাম আৰু ক'লে যে তাই ব্যভিচাৰ কৰিছিল আৰু গৰ্ভৱতী। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিজৰ ৰখীয়াক মাতিলে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ৰক্ষকক ক’লে: ‘তাইৰ লগত ভাল ব্যৱহাৰ কৰক, যদি তাই সন্তান জন্ম দিছে, তেন্তে তাইক ইয়ালৈ আনিব’। মহিলাগৰাকীয়ে যেতিয়া সন্তান জন্ম দিছিল তেতিয়া তেওঁক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আগত অনা হৈছিল, তেওঁ শাস্তি পালন কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। তাৰ পিছত মহিলাগৰাকীৰ কাপোৰবোৰ একেলগে টানি লোৱা হ’ল - যাতে তাইৰ ব্যক্তিগত অংগবোৰ উন্মোচিত নহয় -, আৰু তেওঁ পুনৰ আদেশ দিলে যে তৎক্ষণাত শাস্তিটো সম্পন্ন কৰিব লাগে, গতিকে তাইক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হ’ল। তাৰ পিছত তেওঁ বন্ধুসকলক আদেশ দিলে -তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ-, তেওঁলোকেও তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। তাৰ পাছত উমৰে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তাই ব্যভিচাৰ কৰিও কিয় তাইৰ ওচৰত নামাজ আদায় কৰিছা!’ তেওঁ ক’লে, ‘যাৰ হাতত মোৰ প্ৰাণ আছে, তেওঁৰ দ্বাৰাই তেওঁ তওবা কৰিছে, আৰু যদি তেওঁৰ তওবা মদীনাৰ সত্তৰজন বাসিন্দাৰ মাজত বিতৰণ কৰা হ’লহেঁতেন তেন্তে সেয়া যথেষ্ট হ’লহেঁতেন। এই মহিলাগৰাকীৰ প্ৰচেষ্টাতকৈও গুৰুত্বপূৰ্ণ কি বিচাৰি পায়নে, তাই নিজেই স্বেচ্ছাই আহিছিল?'. কিন্তু কথকে ‘তাৰ পিছত মহিলাগৰাকীৰ কাপোৰবোৰ একেলগে টানি অনা হৈছিল - যাতে তাইৰ ব্যক্তিগত অংগবোৰ উন্মুক্ত নহয় -’ এই শব্দৰে আবনৰ কথা কোৱা নাছিল। আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ ইবনুল ৱাজিৰ আদ ডিমাচিকিয়ে] কৈছে, আমাক [আল ৱালিদক] [আল আউজাই]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘তাৰ পিছত মহিলাগৰাকীৰ কাপোৰবোৰ একেলগে বান্ধি দিয়া হৈছিল - যাতে তাইৰ ব্যক্তিগত অংগবোৰ উন্মুক্ত নহয় -, অৰ্থাৎ বান্ধি দিয়া হৈছিল’।