Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

Imam Muslim : 3208

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الْأَسْلَمِيَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلَّا وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ وَلَا بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ قَالَ فَجَاءَتْ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى قَالَ إِمَّا لَا فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ قَالَ اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْلًا يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] কৈছে। -অন্য ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] হাদীছ পঢ়াবোৰ ইজনে সিজনৰ ওচৰত থকাৰ সময়তে কৈছে, আমাক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [বাছিৰ বিন মুহাজিৰে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন বুৰাইদাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে, যে মাইজ বিন মালিক আল আছলামীয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু 'আলৈয়'ক লগ কৰিবলৈ গৈছিল ৱাছালাম আৰু ক’লে, ‘হে ৰাছুলুল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছো, কাৰণ মই ব্যভিচাৰ কৰিছো, সেয়েহে মই বিচাৰো যে তুমি মোক শুদ্ধ কৰা’। অৱশ্যে তেওঁৰ স্বীকাৰোক্তি নাকচ কৰে। পিছদিনা তেওঁ পুনৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে মই ব্যভিচাৰ কৰিলোঁ’। কিন্তু তথাপিও দ্বিতীয়টো স্বীকাৰোক্তি নাকচ কৰিলে। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোনোবা এজনক তেওঁৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই ক’লে, “আপুনি জানেনে যে মাইজৰ মনৰ কিবা দোষ আছে যিটো আপুনি অস্বীকাৰ কৰে?” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "আমি নিশ্চিত নহয় যে মাইজৰ মনত বিচলিত হৈছে নে নাই, আমি যিমানদূৰ জানো যে তেওঁ এজন ভাল মানুহ আৰু এতিয়াও সুস্থ মনৰ।" তৃতীয়বাৰৰ বাবে মাইজ বিন মালিকে তেওঁ কৰা ব্যভিচাৰৰ পাপৰ পৰা নিজকে পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মাইজৰ মনৰ কথা সুধিবলৈ তেওঁৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ কোনোবা এজনক পঠিয়াই দিলে, কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে যে তেওঁ সুস্থ মনৰ আৰু এজন ভাল মানুহ। চতুৰ্থবাৰৰ বাবে যেতিয়া মাইজ বিন মালিক তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁ মাইজক ফাঁচী দিয়াৰ বাবে এটা গাঁত খান্দিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। শেষত তেওঁক শিলগুটিৰে আঘাত কৰাৰ নিৰ্দেশ দিলে, আৰু শিলগুটিৰ শাস্তিও পালন কৰা হ’ল।" বুৰাইদাই আৰু ক'লে, 'এবাৰ এগৰাকী গামিদিয়া মহিলাই হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে, 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই ব্যভিচাৰ কৰিছো, গতিকে মোক শুদ্ধ কৰা'। কিন্তু প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আওকাণ কৰিলে আৰু আনকি পিছদিনা মহিলাগৰাকীয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তুমি মোৰ স্বীকাৰোক্তি কিয় নাকচ কৰা? এই স্বীকাৰোক্তি শুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘যদি আপুনি তবাত থাকিব বিচাৰে, তেন্তে সন্তান জন্ম দিয়ালৈকে ঘৰলৈ যাওক’ তেওঁক' ইফালে খালিদ বিন ৱালিদে মহিলাগৰাকীৰ মূৰত শিলগুটি নিক্ষেপ কৰাত যোগ দিলে, হঠাতে খালিদৰ মুখত তেজৰ ছিটিকনি পৰিল, আৰু তেওঁ লগে লগে মহিলাগৰাকীক গালি পাৰিলে, যেতিয়া তেওঁ খালিদৰ গালি শুনিলে, তেতিয়া আল্লাহৰ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহিৱে ক’লে: ‘হে খালিদ, নিজকে শান্ত কৰা মোৰ আত্মা কাৰ হাত, আচলতে মহিলাগৰাকীয়ে সঁচাকৈয়ে অনুতাপ কৰিছে, যদি এনে অনুতাপ কোনো ডাঙৰ পাপ কৰা ব্যক্তিয়ে কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁৰ পাপ নিশ্চয় ক্ষমা হ’লহেঁতেন।' ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ মৃতদেহৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি কবৰ দিবলৈ আদেশ দিলে।'