Wahai Muhammad, katakanlah kamu akan didengar dan berilah syafa'at kamu diberi izin memberi syafa'at

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ فَأَكَلَهُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً ثُمَّ قَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ هَلْ تَدْرُونَ لِمَ ذَاكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ مِنْهُمْ فَبَلَغَ النَّاسُ مِنْ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لَا يُطِيقُونَ وَلَا يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَا تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلَا تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَلَيْكُمْ بِآدَمَ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ آدَمُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنْ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ نُوحٌ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ كَانَ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ كَذَبْتُ ثَلَاثَ كَذِبَاتٍ فَذَكَرَهُنَّ أَبُو حَيَّانَ فِي الْحَدِيثِ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلَامِهِ عَلَى الْبَشَرِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ عِيسَى إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ قَالَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتَمُ الْأَنْبِيَاءِ وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَأَخِرُّ سَاجِدًا لِرَبِّي ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي ثُمَّ يُقَالَ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لَا حِسَابَ عَلَيْهِ مِنْ الْبَابِ الْأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنْ الْأَبْوَابِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرَ وَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَىوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَأَنَسٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ اسْمُهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ حَيَّانَ كُوفِيٌّ وَهُوَ ثِقَةٌ وَأَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ اسْمُهُ هَرِمٌ

Hevur sagt okkum [Suwaid bin Nasr] hevur sagt okkum [Abdullah bin Al Mubarak] hevur sagt okkum [Abu Hayyan At Taimi] frá [Abu Zur'ah bin Amru bin Jarir] frá [Abu Hurairah] sagt: Rasulullah Sallallaahu Alaing Wasallam varð givið kjøt og so át hann ma hans ar, hann beit tá, eptir tað mælti hann: »Eg leiðari manna á dómadegi, veist tú hví? Allah savnaði øll menniskju frá tí fyrsta til tað seinasta í eina rúmd, tann, sum kallaði, hoyrdi tey, eygnabráið gekk ígjøgnum tey og sólin nærkaðist, sorgirnar og trupulleikarnir hjá menniskjum náddu so langt, sum tey ikki kundu og ikki kundu bera. Fólk siga við hvønn annan: Sært tú ikki, hvat er hent tær, sært tú ikki, hvør er í forbøn fyri tær hjá tínum Rabb? Fólkið segði við hvørt annað: Farið til Ádam. Teir hittu Ádam og søgdu: Tú ert forfaðir menniskjans, Allah skapti teg við sínum hondum, andaði anda sín í teg og bað einglarnar og teir boygdu seg fyri tær, gev okkum fyrigeving til tín Rabb, sært tú ikki okkara støðu, sært tú ikki hvat er hent okkum? Ádam segði við teir: Rabb mín er ordiliga reiður nú. Hann hevur ongantíð verið illur soleiðis áður og verður ongantíð soleiðis aftaná. Hann plagdi at banna mær at fara nærhendis trænum men eg var ólýðin, eg sjálvur, eg sjálvur, eg sjálvur. Far til mín, far til Nóa. Teir komu til Nóa og søgdu: Ó Nóa, tú ert fyrsti ápostulin hjá íbúgvunum á jørðini, Allah kallar teg ein sera takksaman tænara, gev okkum forbøn til tín Rabb, sært tú ikki okkara støðu, sært tú ikki hvat er hent okkum? Nuh mælti við teir: Rabb mín er ordiliga reiður nú. Hann hevur ongantíð verið illur soleiðis áður og verður ongantíð soleiðis aftaná. Eg plagdi at biðja um ilt fyri mínum fólki, mær sjálvum, mær sjálvum, mær sjálvum, far til onkran annan enn meg, far til Ábraham. Teir komu til Ibrahim og søgdu: Ó Ibrahim, tú ert profetur Allahs og hansara elskaði millum fólkið á jørðini, gev okkum forbøn til tín Rabb, sært tú ikki okkara støðu, sært tú ikki hvat okkum er hent? Nuh segði við teir: Rabb mín er ordiliga reiður nú, Hann hevur ongantíð verið reiður soleiðis áður og verður ongantíð soleiðis eftir, eg leyg einaferð tríggjar ferðir -Abu Hayyan nevnir allar tríggjar í hesi hadith- meg sjálvan, meg sjálvan, meg sjálvan, fara til annað enn meg, far til Musa. Teir hittu Móses og søgdu: O Musa, tú ert sendiboð Allahs, Allah hevur nýtt teg við sínum boðum og orðum yvir øllum menniskjum, gev okkum forbøn hjá tínum Rabb, sært tú ikki okkara støðu, sært tú ikki hvat er hent okkum? Musa segði við teir: Rabb mín er ordiliga reiður nú, Hann hevur ongantíð verið reiður soleiðis áður og verður ongantíð soleiðis eftir, eg drap einaferð eina sál hóast eg ikki fekk boð um at drepa hana, eg, meg sjálvan, meg sjálvan, fari til annað enn meg, fari til 'Isa. Teir komu til 'Isa og søgdu: O 'Isa, tú ert sendiboð Allahs, orð hansara vórðu miðlað til Maryam, ein andi frá honum, tú tosaði við menniskju meðan tú enn vart í vøgguni, gev okkum fyrigeving til tín Rabb, sært tú ikki okkara støðu, sært tú ikki hvat hendi okkum? Jesus segði við teir: Rabb mín er ordiliga reiður nú, Hann hevur ongantíð verið reiður soleiðis áður og verður ongantíð soleiðis aftaná, Hann nevnir ikki synd, meg, meg, meg, far til annað enn meg, far til Muhammed. Teir komu til Muhammed og søgdu: O Muhammed, tú ert sendiboð Allahs, innsigli profetanna, syndir tínar eru farnar og eru fyrigivnar, gev okkum forbøn til tín Rabb, sært tú ikki okkara støðu. Síðani gekk eg til eg kom á botn . 'arsy, eg datt niður til mín Rabb tá byrjaði Allah við lov og lov fyri mær sum ongantíð hevði verið miðlað til nakran áðrenn meg, tá var ein rødd: O Muhammed, lyft høvdið upp, bið um at tú verður givið, gev forbøn og tú skalt fáa loyvi at biðja. Tá lyfti eg høvdið upp, eg segði: O Rabb, mín umma, O Rabb, mín umma, O Rabb, mín umma. Hann segði: O Muhammed, far inn tey, sum ikki eru roknað úr tíni ummah gjøgnum høgru himmalshurðarnar og tey eru bandamenn hjá øllum menniskjum burtursæð frá teimum hurðum'. Eftir þat sagdi hann: »Við hann, hvørs hondum sál mín er, er fjarstøðan millum tvær himmalhurðar sum fjarstøðan millum Makkah og Hajar og sum fjarstøðan millum Makkah og Bashrah’. Í hesum førinum eru líknandi hadisur frá Abu Bakar As Shiddiq, Anas, 'Uqbah bin Amir, Abu Said. Abu Isa segði: Hendan hadisin er ektað og navnið á Abu Hayyan At Taimi er Yahya bin Said bin Hayyan, ein kufi persónur, álítandi, og navnið á Abu Zur'ah bin Amru bin Jarir er Harim.