Hadith Representative
Wahai Muhammad, katakanlah kamu akan didengar dan berilah syafa'at kamu diberi izin memberi syafa'at
Imam Tirmidzi : 2358أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ فَأَكَلَهُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً ثُمَّ قَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ هَلْ تَدْرُونَ لِمَ ذَاكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ مِنْهُمْ فَبَلَغَ النَّاسُ مِنْ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لَا يُطِيقُونَ وَلَا يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَا تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلَا تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَلَيْكُمْ بِآدَمَ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ آدَمُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنْ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ نُوحٌ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ كَانَ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ كَذَبْتُ ثَلَاثَ كَذِبَاتٍ فَذَكَرَهُنَّ أَبُو حَيَّانَ فِي الْحَدِيثِ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلَامِهِ عَلَى الْبَشَرِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ عِيسَى إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ قَالَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتَمُ الْأَنْبِيَاءِ وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَأَخِرُّ سَاجِدًا لِرَبِّي ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي ثُمَّ يُقَالَ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لَا حِسَابَ عَلَيْهِ مِنْ الْبَابِ الْأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنْ الْأَبْوَابِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرَ وَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَىوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَأَنَسٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ اسْمُهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ حَيَّانَ كُوفِيٌّ وَهُوَ ثِقَةٌ وَأَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ اسْمُهُ هَرِمٌ
האט אונז דערציילט [סוואיד בין נאסר] האט אונז דערציילט [עבדאללה בן אל מובאראק] האט אונז דערציילט [אבו חייאן אט טיימי] פון [אבו זוראה בן עמרו בין ג'יריר] פון [אבו הוראירה] האט געזאגט: רסולוללה סללאללאהו עלהי וסלאם האט מען געגעבן פלייש און האט אים אויפגעהויבן זיין ארעם צו א יונגערמאן, און ער האט אים געמאכט דעם ארעם, און ער האט אים געביסן: 'איך פירער פון יומאַנז אויף דעם טאָג פון דין, טאָן איר וויסן וואָס? אללא האט צוזאמענגעקליבן אלע מענשען פון ערשטן ביזן לעצטען אין אײן קלײרונג, דער רולער האט זײ געהערט, דער בליק איז אין זײ אריבער און די זון איז צוגעקומען, די צער און צרות פון די מענשען האבען דערגרייכט א מאָס, װאס זײ האבען ניט געקענט און ניט פערטראגען. זאָגט מען זיך אײנער צום אַנדערן: זעט איר ניט, װאָס איז מיט אײַך געשען, זעט איר נישט װער טוט זיך פֿאַר אײַך מיט דײַן רבין? האָבן די מענטשן געזאָגט אײנער צום אַנדערן: גײ צו אדם. זיי האָבן זיך באַגעגנט מיט אדם און געזאָגט: דו ביסט דער אָבֿות פֿון דער מענטשהייט, גאָט האָט דיך באַשאַפֿן מיט זײַנע הענט, אַרײַן אין דיר זײַן גײַסט און באַפֿוילן די מלאכים און זיי האָבן זיך צו דיר געבויגן, געב אונדז השתדלות צו דיין רבין, זעט איר ניט אונדזער צושטאַנד, זעט איר נישט וואָס איז מיט אונדז געשען? האט אדם אמר צו זיי: מיין רבי איז יעצט באמת כעס. ער איז נאך קיינמאל נישט געווען אזוי בייז און וועט נאכדעם קיינמאל נישט זיין אזוי. ע ר פלעג ט אי ם פארבאט ן צ ו גײ ן נעב ן דע ם בוים , אבע ר אי ך בי ן געװע ן אומגעהערט , אלײן , אלײן , אלײן . גיי צו מיר, גיי צו נח. זיי זענען געקומען צו נח און געזאגט: אוי נח, דו ביסט דער ערשטער שליח צו די איינוואוינער פון דער ערד, אללה רופט דיך זייער א דאנקבאר קנעכט, שענק אונז השתדלות צו דיין רבין, דו זעהסט נישט אונזער מצב, זעהסט נישט וואס איז מיט אונז געשען? האָט צו זיי נוּחַ געזאָגט: מײַן רבי איז טאַקע איצט כּעס. ער איז נאך קיינמאל נישט געווען אזוי בייז און וועט נאכדעם קיינמאל נישט זיין אזוי. אי ך פלעג ט דאװענע ן ברעע ן פא ר מײ ן פאלק , אלײן , אלײן , אלײן , גײע ן צ ו אנדער ע װ י מיר , גײ ן צ ו אברהם . זיי זענען געקומען צו אברהים און געזאגט: אָ אַבראַהים, דו ביסט דער נביא פון גאָט און זיין באַליבט צווישן די מענטשן פון דער ערד, שענק אונדז השתדלות צו דיין רבי, טאָן ניט זען אונדזער צושטאַנד, טאָן ניט זען וואָס איז געשען מיט אונדז? נו האָט צו זיי געזאָגט: מיין רבי איז טאַקע איצט בייז, ער איז קיינמאָל אַזוי בייז געווען פריער און וועט קיינמאָל זיין אַזוי נאָך, איך האָב אַמאָל ליגנעריש דריי מאָל - אבו חייאן דערמאנט אַלע דריי אין דעם חסידות- איך, איך, איך, גיין צו אנדערע ווי מיר, גיין צו מוסאַ. זיי האבן זיך באגעגנט מיט משהן און געזאגט: אוי מוסא, דו ביסט דער שליח פון אללה, אללה האט דיך פייווערד מיט זיינע מעסעדזשעס און ווערטער איבער דער גאנצער מענטשהייט, שענק אונז השתדלות מיט דיין רבין, דו זעהסט נישט אונזער מצב, זעט איר נישט וואס איז מיט אונז געשען? האט מוסא צו זיי געזאגט: מיין רבי איז יעצט באמת אין כעס, ער איז נאך קיינמאל נישט געווען אזוי בייז און וועט נאך קיינמאל נישט זיין אזוי, איך האב אמאל גע'הרג'עט א נשמה כאטש מען האט מיר נישט באפוילן עס צו טייטן, איך, אליין, אליין, גיי צו אנדערע ווי מיר, גיי אין ישעיהו. זיי זענען געקומען צו 'ישען און געזאגט: אָ' ישע, דו ביסט דער שליח פון אללה, זיינע ווערטער זענען קאַנווייד צו מרים, אַ גייסט פון אים, איר גערעדט צו מענטשן בשעת נאָך אין די וויגעלע, געבן אונדז השתדלות צו דיין רבי, טאָן ניט זען אונדזער צושטאַנד, טאָן ניט זען וואָס איז געשען מיט אונדז? יאָשקע האט געזאגט צו זיי: מיין רבי איז טאַקע בייז איצט, ער איז קיינמאָל געווען בייז ווי אַז פריער און וועט קיינמאָל זיין אַזוי נאָך, ער דערמאנט נישט זינד, מיר, מיר, מיר, גיין צו אנדערע ווי מיר, גיין צו מוחמד. זיי זענען געקומען צו מוכאַמאַד און געזאגט: אָ מוכאַמאַד, דו ביסט דער שליח פון אַלאַ, די פּלאָמבע פון די נביאים, דיין זינד זענען פאַרגאַנגענהייט און זענען פארגעבן, שענקען אונדז השתדלות צו דיין רבי, טאָן ניט זען אונדזער צושטאַנד. דערנאָך בין איך געגאַנגען ביז איך בין אַרײַן צום דנאָ 'ערצי, איך בין געפאלן צו מיין רבי'ן, דעמאלט האט אללא אנגעהויבן מיט שבח און שבח פאר מיר וואס איז נאך קיינמאל נישט איבערגעגעבן געווארן פאר קיינעם פאר מיר, דעמאלט איז געווען א קול: אוי מוחמד, הייב אויף דיין קאפ, בעט אז מען וועט דיר געבן, געב השתדלות און מען וועט דיך דערלויבן צו שטימען. דעמאלט האב איך אויפגעהויבן דעם קאפ, איך האב געזאגט: אוי רבי, מיין אוממע, אָ רבי, מיין אוממע, אָ רבי, מיין אוממע. ער האט געזאגט: אָ מוכאַמאַד, אַרייַן די וואס זענען נישט ימפּיוטאַד פון דיין אומה דורך די רעכט טויערן פון הימל און זיי זענען אַלייז פון אַלע יומאַנז באַזונדער פון די טירן. נאָך דעם האָט ער געזאָגט: 'בשם דעם וואָס מיין נשמה איז אין זײַן האַנט, איז דער מרחק צווישן די צוויי טירן פון הימל ווי דער ווייטקייט צווישן מכה און חג'ר און ווי דער ווייטקייט צווישן מכה און בשרה'. אין דעם פאַל עס זענען ענלעך האַדיטהס פון אבו באַקאַר אַש שידדיק, אַנאַס, 'וקבאַה בין' עמיר, אבו סאַיד. אבו ישע האָט געזאָגט: דער דאָזיקער חדית איז עכט, און דער נאָמען פון אבו חייאן ביי תאימי איז יחיא בן סעיד בן חייאן, א כופי מענטש, פאַרלאָזלעך, און דער נאָמען פון אבו צורה בן עמרו בן ג'יריר איז חרים.