Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Pedzioł nōm [Yakub] pedzioł nōm [moj fater] ôd [Ibn Ishaqa] pedzioł nōm [Khuszaif bin Abdurrahman Al Jazari] ôd [Sa'ida bin Jubaira] pedzioł; Pedziołch do [Ibn Abbasa]; 'O Ibn Abbas, je prawdziwie dziwiōnco, iże spōr miyndzy kōmpaniōnami ôd Rasulullaha ô ihlalu ôd Rasulullaha - zaczynajōnc ihram z intyncyjōm - kedy ôn tego wymogoł'. Pedzioł; — W ryalności sōm ôsobōm, kero wie ô tym nojlepij. Richtich, ôd Proroka sallallaahu 'aleihi wasallam bōł ino jedyn Hajj, potym ôd tamtego były inksze. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam wyruszōł na wykōnanie hajj, kedy rzykoł sie dwie rakaty we swojim meczecie w Dzulhulaifah, stworzōł to ôbowiōnzkowe do swojigo zgromadzynio, coby po skōńczyniu wykōnanio dwōch rakatōw rzykoł rzykanie hajj. Ludzie słyszeli to dyrekt ôd niego i spamiyntali sie ôd niego, a potym ôn wziōn sie na swoja gōra. Po wyjściu jego kamela, zrobiōł swōj ihlal -zamierzōny-, a to było znane bez pora ôsōb, to było bez to, iże ludzie przichodziyli stopniowo, tak co słyszeli, jak ôn robi swōj ihlal -zamierzōny-, kej jego kamela ôpuściyła, tak pedzieli; 'Richtich, Posłańca Allaha mioł intyncyjo - kedy jego kamela ôpuściyła'. Wtynczos Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam chodziōł, a kedy bōł rōwnolygły do baida` mioł intyncyjo - i to było znane poru ôsōb. Wtynczos pedzieli; 'Richtich, Rasulullah szallallahu 'aleihi wasallam mioł intyncyjo - kedy jego kamela była rōwnoleżno do Baidy''. Bez Allaha, faktycznie uczyniōł to ôbowiōnzkowym w miyjscu rzykanio, i mioł zamiar zrobić to, kej jego kamela ôpuściyła, mioł tyż zamiar zrobić to, kej ôsiōngnie poziōm Baidy. Kto sie przistrzego słōw Abdullaha bin Abbasa, zrobi halal - zamierzo - w miyjscu rzykanio, jak ino skōńczy wykōnowanie swojich dwōch rakat.