Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Ya'qub sagði okkur það, faðir minn sagði okkur það, Ibn Ishaq sagði okkur það, Khushaif bin Abdurrahman Al-Jazari sagði okkur það, Sa'id bin Jubair sagði, ég sagði við Ibn Abbas: „Ó, Ibn Abbas, það er ótrúlegt að félagar sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hafi verið ósammála um að sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hafi brotið gegn ihram-reglunni þegar hann gerði hana skyldubundna.“ Hann sagði: „Ég er sá sem veit best um þetta. Það var aðeins ein hátíð frá sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og þeir voru ósammála um það. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) lagði af stað til hátíðarinnar og þegar hann bað tvær rak'ah í mosku sinni í Dhul-Hulaifa gerði hann það skyldubundið í samkomu sinni og þegar hann hafði lokið við að biðja tvær rak'ah gerði hann það skyldubundið fyrir hann. Fólkið heyrði þetta frá honum og það mundi það eftir honum, síðan steig hann á bak sitt. Eftir að úlfaldinn hans lagði af stað gerði hann fyrirætlunina og sumir vissu af því því fólk kom smám saman þar til það heyrði hann gera fyrirætlunina þegar úlfaldinn hans lagði af stað og sögðu: „Sannarlega gerði sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrirætlunina þegar úlfaldinn hans lagði af stað.“ Þá gekk sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og þegar hann var kominn í beina línu við Baida` gerði hann fyrirætlunina og sumir vissu af því. Þá sögðu þeir: „Sannarlega gerði sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrirætlunina þegar úlfaldi hans var kominn í beina línu við Baida`. Fyrir Allah, hann hafði gert það skyldubundið á bænastað sínum og hann gerði fyrirætlunina þegar úlfaldi hans lagði af stað og hann gerði einnig fyrirætlunina þegar hann kom til Baida`. Sá sem byggir fullyrðingu sína á fullyrðingu Abdullah ibn Abbas, gerði fyrirætlunina á bænastað sínum um leið og hann lauk tveimur rak'ah-bænum sínum.“