Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Һөйләне [Йәғүб] беҙгә [атайым] [Ибн Исхаҡтан] һөйләне беҙгә [Хөшәйеф бин Абдуррахман Әл-Джәзәри] [Сәғит бин Джүбәйерҙән] әйтте; Мин [Ибн Ғәббәскә] әйттем; «Эй, Ибн Ғәббәс, ысынлап та, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең сәхәбәләре араһында Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең ихлалы – ниәт менән ихрамды башлау – тураһында бәхәс тыуыуы, ысынлап та, ғәжәпләндерә». Ул әйтте; — Ысынында, был турала иң яҡшы белгән кеше мин. Ысынлап та, Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән бер генә хаж булған, унан һуң шунан улар төрлө булған. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм хажға сығып китте, Зөлһүләйфәләге мәсетендә ике рәҡәғәт намаҙ уҡығанда, үҙенең йыйылышы өсөн фарыз итте, ике рәҡәғәтте уҡып бөткәс, хаж намаҙын уҡыны. Халыҡ быны туранан-тура унан ишеткән һәм унан иҫкә төшөргән, шунан ул атына менгән. Дөйәһе киткәс, ул үҙенең ихлалы -ниәт- яһаны, һәм быны бер нисә кеше белде, был кешеләрҙең яйлап килгәненән булды, шуға күрә дөйәһе киткәс, ихлалы -ниәт- яһауын ишеттеләр, шуға күрә улар әйттеләр; — Ысынлап та, Аллаһ Илсеһенең ниәте бар ине – дөйәһе киткәс. Һуңынан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм йөрөнө, бәйҙәгә параллель булғанда ниәтләнде - һәм быны бер нисә кеше белде. Шунан һуң улар; 'Ысынлап та, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең ниәте булған -дөйәһе Бәйҙәгә параллель булғанда''. Валлаһи, ул ысынында намаҙ урынында фарыз иткән, дөйәһе киткәс тә ниәте булған, Байҙа кимәленә еткәс тә ниәте булған. Ғабдуллаһ бин Ғаббастың һүҙҙәренә тоғро ҡалған кеше ике рәҡәғәтте уҡып бөтөү менән намаҙ урынында хәләл - ниәт ҡылыр.