Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Ya'qub rääkis meile, mu isa rääkis meile, Ibn Ishaq rääkis meile, Khushaif bin Abdurrahman Al-Jazari rääkis meile, Sa'id bin Jubair ütles, ma ütlesin Ibn Abbasile: "Oo Ibn Abbas, on hämmastav, et Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) kaaslased olid eriarvamusel Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) ihrami seisundi rikkumise osas, kui ta selle kohustuslikuks tegi." Ta ütles: „Mina olen selles osas kõige teadlikum. Allahi Sõnumitoojal (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) oli ainult üks hadž ja siis nad olid selles eriarvamusel. Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) asus hadžile ja kui ta palvetas oma mošees Dhul-Hulaifas kaks rak'at, tegi ta selle oma koguduseliikmete koguduses kohustuslikuks ning kui ta oli kaks rak'at palvetanud, tegi ta selle endale kohustuslikuks. Inimesed kuulsid seda temalt ja mäletasid seda temalt, seejärel istus ta oma hobuse selga. Pärast seda, kui tema kaamel teele asus, tegi ta kavatsuse ja mõned inimesed teadsid sellest, sest inimesed tulid järk-järgult, kuni nad kuulsid teda kavatsust tegemas, kui tema kaamel teele asus, nii et nad ütlesid: „Tõesti, Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) tegi kavatsuse, kui tema kaamel teele asus.“ Seejärel kõndis Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) ja kui ta oli Baidaga ühel joonel, tegi ta kavatsuse ning mõned inimesed teadsid sellest. Seejärel ütlesid nad: „Tõepoolest, Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) tegi kavatsuse, kui tema kaamel oli Baidaga ühel joonel. Allahi nimel, ta tegi selle oma palvekohas kohustuslikuks ja ta tegi kavatsuse, kui tema kaamel teele asus, ja ta tegi kavatsuse ka siis, kui ta Baidasse jõudis. Kes iganes tugineb oma väitele Abdullah ibn Abbase ütlustele, see tegi kavatsuse oma palvekohas kohe, kui ta oli lõpetanud oma kahe raka sooritamise.“