Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

guri [Mahmud bin Ghailan] eta [Abdu bin Humaid] esan ondoren esanahia bakarra dela, esan zuten; esan digu [Abdur Razzaq]-ek [Ma'mar]-engandik [Thabit Al Bunani]-tik [Abdur Rahman bin Abu Laila]-tik [Shuhaib]-etik, esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en tradizio bat zen 'Asr otoitza egin zuenean xuxurlatu zuela, eta batzuen arabera xuxurlatu terminoa bi ezpainen mugimendua da, hitz egiten ariko balira bezala. Orduan galdetu zioten: O Ala-ren Mezularia, 'Asr otoitza egiten duzunean xuxurlatu egiten duzu. Esan zuen: 'Bazen bere herria harritu zuen profeta bat, eta orduan esan zuen: nor lehiatu daiteke haiekin? Orduan Ala-k errebelazio bat eman zion: 'Eman iezaiezu aukera bi gauzen artean, hots, zigortuko ditut edo haien etsaiak haien gainean ahaldunduko ditut?' orduan zigorra aukeratu zuten, eta gero Ala-k heriotza ezarri zien, egun batean hirurogeita hamar mila pertsona hil ziren arte'. Shuhaib-ek esan zuen; eta hadith hau kontatu zuenean, beste hadith bat kontatu zuen, esan zuen: 'Bazen behin errege bat, berarentzat xamanismoa egiten zuen xaman bat zuena, orduan xamanak esan zuen; aurkitu iezadazu azkar ulertzen duen haur bat, edo esan zuen; azkarra dena. Nire ezagutza irakatsiko diot, hiltzearen beldur naizelako, ezagutza hau moztuko baitzaizue, eta inork ez dezan jakingo'. Esan zuen: 'Orduan, aipatutako ezaugarrien araberako gazte bat aurkitu zioten, gazteari xamanarengana joan-etorria egiteko agindu zioten. Gaztea harengana joan zen, bidean gurtza leku batean monje bat zegoen bitartean'. Ma'marrek esan zuen; Ziur nago garai hartako gurtza lekuetako biztanleak musulmanak zirela. Esan zuen: 'Orduan, haurrak monjeari galdetu zion, harekin pasatzen zen bakoitzean galdetzen jarraitu zion, monjeak esan zion arte, esan zuen: Bai, Ala gurtzen dut'. Esan zuen: 'Haurra monjearen lekuan bizitzen hasi zen eta askotan berandu iristen zen xamanarengana oinez'. Xamanak mezulari bat bidali zion haurraren familiari mezuaren funtsarekin; izan ere, ia ez zen niregana etorri. Orduan, haurrak hau esan zion monjeari. Monjeak esan zion: xamanak esaten badizu; non zaude? Esan besterik ez; nire familiarekin, eta zure familiak esaten badizu; non zaude? Beraz, esan iezaiozu xamanarekin zaudela'. Esan zuen: 'Haurra egoera horretan zegoenean, bat-batean animalia batek atzera egin zuen jende talde baten ondotik pasa zen. Batzuek esan zuten animalia lehoi bat zela'. Esan zuen: 'Orduan, haurrak harri bat hartu eta esan zuen: Ai Ala, monjeak esandakoa egia bada, orduan eskatzen dizut animalia hiltzen uzteko'. Esan zuen: 'Orduan, animalia bota eta hil zuen. Orduan, jendeak galdetu zuen: nork hil zuen? Esan zuten: haurra. Beraz, jendea harrituta geratu zen eta esan zuen: Izan ere, haur honek inork ez dakien ezagutza ikasi du'. Esan zuen: 'Orduan, itsu batek hau entzun zuen, eta gero haurrari esan zion:' Nire ikusmena berreskuratzeko gai bazara, halako sari bat jasoko duzu. Haurrak esan zuen: Ez dut hau nahi zugandik, baina zer iruditzen zaizu ikusmena itzultzen bazaizu, sinetsiko al duzu itzuli dizunarengan? Hark esan zuen: Bai'. Hark esan zuen: 'Orduan, Ala-ri otoitz egin zion Ala-k pertsonaren ikusmena itzuli zion arte. Orduan itsuak sinetsi zuen, eta haien kasua erregearengana iritsi zen. Orduan, mezulariak bidali zizkien eta aurkeztu zituzten. Erregeak esan zuen: Bai, zuek guztiak hilko ditut egilearen aurka inoiz egin ez dudan hilketa batekin'. Orduan, monje bat eta itsu bat ekartzeko agindu zuen, eta ondoren, zerra bat jarri zion baten buruaren erdian eta hil egin zuen, eta bestea beste hilketa batekin hil zuen. Gero, gaztea ekartzeko agindu zuen, eta esan zuen: eraman ezazue halako mendi batera eta bota ezazue gailurretik. Gero, mendira eraman zuten. Leku hartara iritsi zirenean haurra botatzeko, menditik erori ziren, haurra izan ezik haien artean ezer geratu ez zen arte'. Esan zuen: «Orduan, haurra itzuli zen, eta erregeak itsasora eramateko eta gero itsasora botatzeko agindu zien. Haurra itsasora eraman zuten, eta Alak berarekin zegoen jendea ito eta salbatu egin zuen. Orduan, haurrak erregeari esan zion: ezin nauzu hil gurutziltzatu eta tiro egin arte; tiro egiten didazunean, esan: Ala-ren izenean, haur honen Jaunaren izenean». Gero, haurra gurutziltzatzeko agindu zuen, eta haurra gurutziltzatu zuten, eta gero tiro egin zion eta esan zion: «BISMILLAAH ROBBU HAADZAL GHULAAM», Ala-ren izenean, haur honen Jaunaren izenean. Esan zuen: «Orduan, haurrak eskua kopetan jarri zuen gezi batekin tiro egin ondoren, eta gero hil egin zen. Orduan, jendeak esan zuen: Bai, haur honek inork ez dakien ezagutza ikasi du, beraz, Jainkoarengan sinesten dugu haur honetan». Esan zuen: «Orduan, erregeari esan zioten: pazientziarik gabe zaude hiru pertsonek desadostasuna izateagatik? Gizateria osoa zure aurka jarri da». Esan zuen: «Orduan, lubaki handi bat egin zuen, eta egurra eta sua bota zituen bertara, gero jendea bildu eta esan zuen: Bere erlijiotik itzultzen dena, bakean utziko dugu, eta itzultzen ez dena, sutara botako dugu». Orduan, lubakietara botatzen hasi zen». Esan zuen: «Allah tabaraka wa ta'ala-k esan zuen historia hau dokumentatuz: Hil bitez eta madarikatuak izan daitezela egurrez pizten diren lubakiak egiten dituztenak, inguruan eserita dauden bitartean, sinestunei egiten dietena ikusten duten bitartean. Eta ez dituzte sinestunak torturatzen sinestunak Alagan, Ahalguztidunarengan, Goraipagarrienarengan sinesten ez dutelako izan ezik». -QS. Alburuj 4-8-. Esan zuen: «Haurra lurperatu dute». Eta esaten da hilerritik atera zutela Umar ibn Al Khattaben garaian, hatzak kopetan zituela, hil zutenean jarri zituen bezala. Abu Isak esan zuen, hau hasan gharib hadith bat da.