- Allah Asma’ul husnaa Al Hamid

Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

[మహమూద్ బిన్ ఘైలాన్] మరియు [అబ్దు బిన్ హుమైద్] మాకు దాని అర్థం ఒక్కటే అని చెప్పగా, వారు ఇలా అన్నారు; [అబ్దుర్ రజాఖ్] మాకు [మామర్] నుండి, అతను [థాబిత్ అల్ బునానీ] నుండి, అతను [అబ్దుర్ రహ్మాన్ బిన్ అబూ లైలా] నుండి, అతను [షుహైబ్] నుండి చెప్పగా, అతను ఇలా అన్నాడు; ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం 'అస్ర్ నమాజ్ చేసినప్పుడు గుసగుసలాడేవారని ఒక హదీస్ ఉంది, మరియు వారిలో కొందరి ప్రకారం గుసగుసలాడటం అంటే మాట్లాడుతున్నట్లుగా రెండు పెదవులను కదిలించడం. అప్పుడు ఆయనను ఇలా అడిగారు; ఓ అల్లాహ్ యొక్క సందేశవాహకా, మీరు 'అస్ర్ నమాజ్ చేసినప్పుడు గుసగుసలాడతారా? ఆయన ఇలా అన్నారు: "ఒక ప్రవక్త ఉండేవారు, ఆయన తన ప్రజలను ఆశ్చర్యపరిచారు, అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నారు; వారితో ఎవరు పోల్చగలరు? అప్పుడు అల్లాహ్ ఆయనకు ఒక వహీని పంపాడు: "వారికి రెండు విషయాల మధ్య ఒక ఎంపికను ఇవ్వు, అవి నేను వారిని శిక్షిస్తాను లేదా వారి శత్రువులను వారిపై నియంత్రిస్తాను? అప్పుడు వారు శిక్షను ఎంచుకున్నారు, అప్పుడు అల్లాహ్ వారిపై మరణాన్ని నియంత్రించాడు, చివరికి ఒక్క రోజులోనే డెబ్బై వేల మంది మరణించారు." షుహైబ్ ఇలా అన్నారు; మరియు అతను ఈ హదీసును వివరించినప్పుడు, అతను మరొక హదీసును వివరించాడు, అతను ఇలా అన్నాడు: "ఒకప్పుడు ఒక రాజు ఉండేవాడు, అతని వద్ద ఒక మాంత్రికుడు ఉండేవాడు, అతను రాజుకు మాంత్రిక విద్యను ప్రదర్శించేవాడు. అప్పుడు ఆ మాంత్రికుడు ఇలా అన్నాడు; నాకు త్వరగా అర్థం చేసుకోగల ఒక బాలుడిని వెతకండి, లేదా అతను అన్నాడు; తెలివైనవాడిని. నేను నా జ్ఞానాన్ని అతనికి బోధిస్తాను, ఎందుకంటే నేను మరణిస్తే ఈ జ్ఞానం మీ నుండి దూరం అవుతుందేమోనని, మరియు మీలో ఎవరికీ అది తెలియకుండా పోతుందేమోనని నేను భయపడుతున్నాను." అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు వారు అతను చెప్పిన లక్షణాల ప్రకారం అతని కోసం ఒక యువకుడిని వెతికారు, వారు ఆ యువకుడిని మాంత్రికుడి వద్దకు వచ్చి వెళ్ళమని ఆదేశించారు. ఆ యువకుడు అతని వద్దకు వెళ్ళాడు, ఆ బాలుడు ప్రయాణిస్తున్న సమయంలో మధ్యలో ఒక ప్రార్థనా స్థలంలో ఒక సన్యాసి ఉన్నాడు." మామర్ ఇలా అన్నాడు; ఆ కాలంలో ప్రార్థనా స్థలాలలో ఉండేవారు ముస్లింలేనని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు ఆ బాలుడు ఆ సన్యాసిని అడిగాడు, ఆ బాలుడు అతనిని దాటి వెళ్ళిన ప్రతిసారీ అడుగుతూనే ఉన్నాడు, చివరికి ఆ సన్యాసి అతనితో ఇలా చెప్పాడు; నిశ్చయంగా నేను అల్లాహ్‌ను ఆరాధిస్తాను." అతను ఇలా చెప్పాడు: "ఆ బాలుడు సన్యాసి ఇంట్లో నివసించడం మొదలుపెట్టాడు మరియు తరచుగా మాంత్రికుడి వద్దకు నడిచి వెళ్ళడానికి ఆలస్యం చేసేవాడు. అందువల్ల మాంత్రికుడు సందేశం యొక్క సారాంశంతో ఆ బాలుడి కుటుంబం వద్దకు ఒక దూతను పంపాడు; నిజానికి అతను దాదాపు నా వద్దకు రాలేదు. అప్పుడు ఆ బాలుడు ఈ విషయాన్ని సన్యాసికి చెప్పాడు. సన్యాసి అతనితో ఇలా అన్నాడు; ఒకవేళ మాంత్రికుడు నిన్ను ‘నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు?’ అని అడిగితే, ‘మా కుటుంబంతో ఉన్నాను’ అని నాకు చెప్పు, మరియు ఒకవేళ నీ కుటుంబం నిన్ను ‘నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు?’ అని అడిగితే, ‘నువ్వు మాంత్రికుడితో ఉన్నావు’ అని వారికి చెప్పు." అతను ఇలా చెప్పాడు: "ఆ బాలుడు ఈ స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా ఒక జంతువుచే ఆపబడిన కొంతమంది ప్రజల గుంపును దాటి వెళ్ళాడు. వారిలో కొందరు ఆ జంతువు సింహం అని చెప్పారు." అతను ఇలా చెప్పాడు: "అప్పుడు ఆ బాలుడు ఒక రాయిని తీసుకుని, ఇలా అన్నాడు: ఓ అల్లాహ్, సన్యాసి చెప్పింది నిజమైతే, నేను ఆ జంతువును చంపగలిగేలా నిన్ను వేడుకుంటున్నాను." అతను ఇలా చెప్పాడు: "అప్పుడు అతను ఆ జంతువును విసిరి చంపాడు. అప్పుడు ప్రజలు, 'ఎవరు చంపారు?' అని అడిగారు. వారు, 'బాలుడు' అని చెప్పారు. దాంతో ప్రజలు ఆశ్చర్యపడి, 'నిజంగా ఈ బాలుడు ఎవరికీ తెలియని జ్ఞానాన్ని నేర్చుకున్నాడు' అని అన్నారు." అతను ఇలా చెప్పాడు: "అప్పుడు ఒక అంధుడు ఇది విని, ఆ బాలుడితో, 'నువ్వు నాకు చూపును తిరిగి ఇవ్వగలిగితే, నీకు ఫలానా బహుమతి లభిస్తుంది' అని అన్నాడు. ఆ బాలుడు, 'నాకు మీ నుండి ఇది వద్దు, కానీ మీకేమనిపిస్తుంది, ఒకవేళ మీకు చూపు తిరిగి వస్తే, దాన్ని ప్రసాదించిన వాడిని మీరు విశ్వసిస్తారా?' అని అడిగాడు. అతను, 'అవును' అని చెప్పాడు." అతను ఇలా చెప్పాడు: "అప్పుడు అతను అల్లాహ్‌కు ప్రార్థన చేశాడు, చివరికి అల్లాహ్ ఆ వ్యక్తికి చూపును ప్రసాదించాడు. అప్పుడు ఆ అంధుడు విశ్వసించాడు, ఆ తర్వాత వారి విషయం రాజు వద్దకు వచ్చింది. అప్పుడు అతను వారి వద్దకు దూతలను పంపి, వారిని హాజరుపరిచారు. రాజు, 'నిజంగా నేను మీలో ప్రతి ఒక్కరినీ, నేను ఎన్నడూ చేయని హత్యతో, ఆ నేరస్థుడిపై విధిస్తాను' అని అన్నాడు." ఆ తర్వాత అతను ఒక సన్యాసిని, ఒక అంధుడిని తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు, వారిలో ఒకరి తల మధ్యలో రంపం పెట్టి చంపాడు, మరొకరిని ఇంకో హత్యతో చంపాడు. అప్పుడు అతను ఆ యువకుడిని తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు, ఆ తర్వాత ఇలా అన్నాడు; అతన్ని ఫలానా పర్వతానికి తీసుకువెళ్లి, పైనుంచి కిందకు విసిరేయండి. అప్పుడు వారు అతన్ని పర్వతానికి తీసుకువెళ్లారు. వారు ఆ బాలుడిని కిందకు విసిరేయడానికి ఆ ప్రదేశానికి చేరుకున్నప్పుడు, వారిలో ఆ బాలుడు తప్ప మరెవరూ మిగలనంత వరకు వారంతా పర్వతం పైనుంచి కిందకు పడిపోయారు. అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు ఆ బాలుడు తిరిగి వచ్చాడు, అప్పుడు రాజు అతన్ని సముద్రానికి తీసుకువెళ్లి సముద్రంలో విసిరేయమని ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ బాలుడిని సముద్రంలోకి తీసుకువెళ్లారు, అప్పుడు అల్లాహ్ అతనితో పాటు ఉన్న ప్రజలను ముంచివేసి అతన్ని రక్షించాడు. అప్పుడు ఆ బాలుడు రాజుతో ఇలా అన్నాడు; మీరు నన్ను శిలువ వేసి, బాణం వేసే వరకు నన్ను చంపలేరు, మీరు నాకు బాణం వేసేటప్పుడు ఇలా చెప్పండి; ఈ బాలుడి ప్రభువైన అల్లాహ్ పేరుతో." అప్పుడు అతను ఆ బాలుడికి శిలువ వేయమని ఆజ్ఞాపించాడు, కాబట్టి ఆ బాలుడికి శిలువ వేశారు, ఆ తర్వాత అతనికి బాణం వేసి ఇలా అన్నాడు: "ఈ బాలుడి ప్రభువైన అల్లాహ్ పేరుతో బిస్మిల్లాహ్ రబ్బు హాద్జల్ గులామ్." అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు బాణంతో కొట్టబడిన ఆ బాలుడు తన నుదుటిపై చేయి పెట్టుకొని మరణించాడు. అప్పుడు ప్రజలు ఇలా అన్నారు; నిశ్చయంగా ఈ బాలుడు ఎవరికీ తెలియని జ్ఞానాన్ని నేర్చుకున్నాడు, కాబట్టి మేము ఈ బాలుడిని అల్లాహ్ లో విశ్వసిస్తున్నాము." అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు రాజుతో ఇలా అనబడింది; ముగ్గురు వ్యక్తులు వ్యతిరేకించడానికి నువ్వు అంత తొందరపడుతున్నావా? సమస్త మానవాళి నిన్ను వ్యతిరేకించింది." అతను ఇలా అన్నాడు: "అప్పుడు అతను ఒక పెద్ద కందకాన్ని తవ్వి, అందులో కట్టెలు, నిప్పు వేశాడు. తర్వాత అతను ప్రజలను పోగుచేసి ఇలా అన్నాడు; ఎవరైతే తమ మతం నుండి తిరిగి వస్తారో, వారిని మేము వదిలేస్తాము, ఎవరైతే తిరిగి రారో, వారిని ఈ నిప్పులో పడేస్తాము. తర్వాత అతను వారిని కందకాలలోకి విసరడం ప్రారంభించాడు." అతను ఇలా అన్నాడు: "ఈ చరిత్రను నమోదు చేస్తూ అల్లాహ్ తబారక వా తఆలా ఇలా సెలవిచ్చాడు: కట్టెలతో మండుతున్న కందకాలను తవ్వి, వాటి చుట్టూ కూర్చొని, విశ్వాసులకు తాము చేసే దారుణాలను చూస్తూ ఉండే వారు నశించిపోవాలి మరియు శపించబడాలి. మరియు విశ్వాసులు సర్వశక్తిమంతుడు, అత్యంత ప్రశంసనీయుడైన అల్లాహ్ ను విశ్వసించినందువల్ల తప్ప వారు విశ్వాసులను హింసించరు." (ఖురాన్ సూరా అల్-బురూజ్ 4-8). ఆయన ఇలా అన్నారు: "ఆ బాలుడిని ఖననం చేశారు." మరియు ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ కాలంలో, అతను చంపబడినప్పుడు తన నుదుటిపై వేళ్లను ఎలా ఉంచుకున్నాడో, అలాగే ఆ వేళ్లను నుదుటిపై ఉంచి (సమాధి నుండి) బయటకు తీసుకువచ్చారని చెప్పబడింది. అబూ ఈసా ఇలా అన్నారు, ఇది ఒక హసన్ గరీబ్ హదీస్.