Hadith Representative
Al Hamid
Imam Tirmidzi : 3263حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Wën se uns [Mahmud bin Ghailan] un [Abdu bin Humaid] kesaat hon tas ti petaytung is eens, hon se kesaat; hot uns fertseelt [Abdur Razzaq] fon [Ma’mar] fon [Thabit Al Bunani] fon [Abdur Rahman bin Abu Laila] fon [Shuhaib], hot er kesaat; Es waar en tratitsioon fom Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam tas wën eyer tas ‘Asr’ kepeet kemacht hat, hot eyer kefërept, un te term “fluuch” noo etliche fon tëne is ti bewegung fon te tswaay lipe wii wën se xpreche teete. Tan, waar er kefroot kep; O Messenger fon Allah, wëns tuu tas Asr kepeet machst tuust tuu xprëche. Tee hot kesaat: ‘Es waar een profeet woo hot sayn folek ferwunert, tan hot eyer kesaat; weer khan mit tëne konkurriire? Tan hot Allah tëm en ophelung kep: ‘Tuu tëne en raus suuche tswixe tswaay tinge, neekst imer ich tuun se xtroof ore ich tuun tëne sayn faynte iwer tëne macht?’ tan hon se ti xtroof raus kesuucht, tan hot Allah te toot iwer tëne rechiirt, pis in en taach waare es siwe hunert tausent layt woo kextorep sin’. Shuhaib hot kesaat; un wii eyer tiise hadith fertseelt hot, hot eyer noch en anere hadith fertseelt, hot eyer kesaat: ‘Een mool waar en kheenich woo en xaman hat woo fer iim xamanismus kemacht hot, tan hot te xaman kesaat; fine mich en khint woo xnel ferxteet, orer hot er kesaat; te kluuch een. Ich tuun mayn khëntnis tëm in lërne, wayl ich hon pang fon te xtërwe, tas tiise khëntnis fon aych ap kexnit wërt, un nimant fon aych tuut tas wise’. Tee hot kesaat: ‘Tan, hon se een yung man fer tëm kefun noo tëm ti karakteristike woo eyer kesaat hat, un hon te yung man kexikt fer tsum xaman khome un keen. Te yung man is tsu tëm kang, wii eyer uf em weech waar, waar en mënx in en aanpeetung plats.’ Ma’mar hot kesaat; Ich sin sicher tas ti inwanerer fon te aanpeetung plëtse in tee tsayt moslims waare. Er saat: ‘Tan hot tas khint te mënx kefroot, yeete mool woo tas khint foer tëm kang is, hot er imer noch kefroot, pis te mënx tëm kesaat hot, hot er kesaat; In woerheet, ich aan peete Allah’. Tee hot kesaat: ‘Tas khint hot aan kefang in tëm mënx sayn plats se leepe un waar oft mools xpeeter am keen fer tsu tëm xaman kang. Soo, hot te xaman en xraywer kexikt fer ti familye fom khint mit te esensia fon te pexeet; in woerheet, tee is xon neekst net tsu mich khom. Tan hot tas khint tas fer te mënx fertseelt. Te mënx hot tëm kesaat; wën te xaman tich saat; woo pist tuu? Ploos saan tas; mit mayn familye, un wën tayn familye tich saat; woo pist tuu? Soo, saat tëm tas tuu mit tëm xaman pist’. Tee hot kesaat: ‘Wii tas khint in tiise xtel waar, is eyer uf mool foer een krup fon layt kang woo fon een tier kehal kep waar. Ëtliche fon tëne hon kesaat tas tas tier een leewe waar’. Tee hot kesaat: ‘Tan, hot te khint een xteen kehool un hot kesaat; O Allah, wën was te mënx kesaat hot woer is tan ferlange ich tas tuu mich tas tier um pringe lost’. Tee hot kesaat: ‘Tan, hot eyer tas fii kexmis un um keprung. Tan hon ti layt kesaat; weer hot tee um keprung? Tii hon kesaat; tas khint. Soo hon ti layt sich ferwunert un hon kesaat; In woerheet, tas khint hot khëntnis kelërnt woo nimant wees.’ Tee hot kesaat: ‘Tan, een xpits puup hot tas kehëyert, un hot fer tas khint kesaat; Wën teyer in kontitsioon sayt fer mayn siich tsurik pringe tan kriit teyer soo un soo en bonus. Tas khint saat; Ich wil tas net fon aych hon, awer was tënkst tuu wën tayn siich tsurik khomt, tuust tuu klaawe an tee woo es tsurik keprung hot? Tee hot kesaat; Yaa'. Tee hot kesaat: ‘Tan, hot eyer fer Allah kepeet, pis Allah ti persoon sayn kesicht tsurik keprung hot. Tan hot te pliinte man keklaapt, tan is tëne sayn sache pis Ra . ja. Tan, hot ëyer ëngel fer tëne kexikt un tii sin foer kextëlt këp. Te kheenich saat; In woerheet, ich tuun yeete eene fon aych um pringe mit en murmel woo ich nii keeche te persoon woo tas kemacht hot, kemacht hon.’ Tan hot er kexikt en mënx un en xpits puup se pringe, tan hot er en xpits puup in te mite fom khop fon eene fon tëne kexmis un hot em um keprung, un hot te anere mit en anere murmel um keprung. Tan hot er kexikt tas te yunge man pringe solt, tan hot er kesaat; nëmt tee wëch uf soo en berg, un xmayst tee fon te top. Tan, hon se em wayter uf te përich kenom. Wii se tat khom sin fer tas khint fon tëm wëch xmayse, sin se fom përich runer kefal, pis es niks mee tswixich tëne keplip is, ploos tas khint.’ Tee hot kesaat: ‘Tan, is tas khint tsurik kang, un te kheenich hot kexikt tas se tee ins meer nëme teete un tan ins meer xmayse teete’. Tas khint waar ins meer kenom kep, tan hot Allah tas folek mit tëm ferxwun un hot em keret. Tan saat tas khint fer te kheenich; tuu khanst mich net um pringe pis tuu mich xmayst un mich xmayst, wëns tuu mich xmayst tan saat; im naame fon Allah, te Hër fon tëm khint’. Tan hot er kexikt tas tas khint uf kexpant weyer, soo tas te khint uf kexpant weyer, tan hot er em kexmis un saat; 'BISMILLAH ROBBU HAADZAL GHULAAM' im naame fon Allah, te Hër fon tëm khint'. Tee hot kesaat: ‘Tan, hot tas khint sayn hant uf sayn xteen kexmis noo tëm eyer mit een phëyerche kexmis këp is, tan is eyer kextorep. Tan hon ti layt kesaat; In woerheet, tas khint hot khëntnise kelërnt woo nimant wees, tan klaawe mer an Kot tas khint’. Tee hot kesaat: ‘Tan, waar tas fer te kheenich kesaat; sin se unketultich fer fon tray layt net eenich sin? Ti kans mënxheet hot sich keeche tich kextëlt’. Tee hot kesaat: ‘Tan hot eyer een kroos kraap kemacht, tan hot eyer hols un fayer kexmis, tan hot eyer tas folek samer ketuun un hot kesaat; Weer fon sayn relichioon tsurik khomt, tuun mer tee lose, un weer net tsurik khomt, tuun mer tee in tiise fayer xmayse. Tan, hot eyer aan kefang se in ti xteke xmayse’. Er saat: ‘Allah tabaraka wa ta’ala hot kesaat, am dokumenteere tiise kexicht: Ferxwint un ferfluucht sin tii woo xtroose mache, woo mit fayer hols kefërept sin, wën se um tëm rom sitse, wën se tsayer sin was se mache fer ti klaawe. Un tii tuun net ti klaawe tortureere, ekstra wayl ti klaawe klaawe an Allah, te Ale Mëchtiche, te Amëchtiche’. -QS. Alburuj tas 4-8-. Tee hot kesaat: ‘Tas khint is kexmis këp’. Un es kept kesaat tas er raus kehool kep waar - fom friithoof - in te tsayt fon Umar bin Al Khathab, wii sayn fingere uf em khop waare, wii er se kexmis hot wii er um keprung kep waar. Abu Isa hot kesaat, tas is en hadith fon Hasan Gharib.
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 1323, 1621, 15993, 16450, 16455, 17409, 17410, 17425, 17431, 21320, 22090, 25521
Imam Bukhari : 3118, 3119, 5880, 5883
Imam Muslim : 613, 614, 615, 4910
Imam Abu Dawud : 830, 831, 832
Imam Tirmidzi : 3144, 3263
Imam Nasa'i : 1268, 1270, 1271, 1272, 1273, 1274
Imam Ibnu Majah : 894, 895
Imam Malik : 357, 358
Imam Darimi : 1308, 1309