- Allah Asma’ul husnaa Al Hamid

Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

បន្ទាប់ពីបានប្រាប់យើង [Mahmud bin Ghailan] និង [Abdu bin Humaid] អត្ថន័យគឺមួយ ពួកគេបាននិយាយថា បានប្រាប់យើង [Abdur Razzaq] ពី [Ma'mar] ពី [Thabit Al Bunani] ពី [Abdur Rahman bin Abu Laila] ពី [Shuhaib] គាត់បាននិយាយថា វាជាប្រពៃណីរបស់ព្យាការី sallalaahu 'alaihi wasallam ថា នៅពេលដែលគាត់បានធ្វើការអធិស្ឋាន 'Asr' គាត់បានខ្សឹបខ្សៀវ ហើយពាក្យខ្សឹបខ្សៀវយោងទៅតាមពួកគេខ្លះគឺជាចលនានៃបបូរមាត់ទាំងពីរដូចជាពួកគេកំពុងនិយាយ។ បន្ទាប់មកគាត់ត្រូវបានគេសួរថា ឱអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ នៅពេលដែលអ្នកធ្វើការអធិស្ឋាន 'Asr' អ្នកខ្សឹបខ្សៀវ។ គាត់បាននិយាយថា៖ 'មានព្យាការីម្នាក់ដែលធ្វើឱ្យប្រជាជនរបស់គាត់ភ្ញាក់ផ្អើល បន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយថា តើអ្នកណាអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយពួកគេបាន? បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានប្រទានវិវរណៈមួយដល់គាត់ថា៖ 'ផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវជម្រើសរវាងរឿងពីរ គឺខ្ញុំនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ ឬខ្ញុំនឹងផ្តល់អំណាចដល់សត្រូវរបស់ពួកគេលើពួកគេ?' បន្ទាប់មកពួកគេបានជ្រើសរើសការដាក់ទណ្ឌកម្ម បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានគ្រប់គ្រងសេចក្តីស្លាប់លើពួកគេ រហូតដល់ក្នុងមួយថ្ងៃមានមនុស្សចិតសិបពាន់នាក់បានស្លាប់'។ Shuhaib បាននិយាយថា៖ ហើយនៅពេលដែលលោកបានរៀបរាប់អំពីហាទីសនេះ លោកបានរៀបរាប់អំពីហាទីសមួយទៀត លោកបាននិយាយថា៖ «កាលមួយមានស្តេចមួយអង្គដែលមានគ្រូមន្តអាគមម្នាក់ដែលធ្វើពិធីមន្តអាគមសម្រាប់ព្រះអង្គ បន្ទាប់មកគ្រូមន្តអាគមបាននិយាយថា ចូររកក្មេងដែលយល់បានលឿនមកឲ្យខ្ញុំ ឬលោកបាននិយាយថា ក្មេងឆ្លាត។ ខ្ញុំនឹងបង្រៀនចំណេះដឹងរបស់ខ្ញុំដល់ព្រះអង្គ ព្រោះខ្ញុំខ្លាចស្លាប់ ដូច្នេះចំណេះដឹងនេះនឹងត្រូវកាត់ផ្តាច់ចេញពីអ្នក ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដឹងទេ»។ លោកបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ពួកគេបានរកឃើញយុវជនម្នាក់សម្រាប់គាត់ ស្របតាមលក្ខណៈដែលលោកបានរៀបរាប់ ពួកគេបានបញ្ជាឲ្យយុវជននោះមករកគ្រូមន្តអាគម។ យុវជននោះបានទៅរកលោក នៅពេលដែលលោកកំពុងធ្វើដំណើរ មានព្រះសង្ឃមួយអង្គនៅកន្លែងសក្ការៈបូជា»។ ម៉ាម៉ារបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំប្រាកដថាអ្នករស់នៅក្នុងកន្លែងសក្ការៈបូជានៅពេលនោះគឺជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម។ លោកបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ក្មេងនោះបានសួរព្រះសង្ឃ រាល់ពេលដែលក្មេងនោះដើរកាត់លោក គាត់តែងតែសួរលោក រហូតដល់ព្រះសង្ឃប្រាប់លោកថា ពិតណាស់ ខ្ញុំគោរពបូជាអល់ឡោះ»។ លោកបាននិយាយថា៖ «ក្មេងនោះបានចាប់ផ្តើមរស់នៅក្នុងកន្លែងរបស់ព្រះសង្ឃ ហើយជារឿយៗយឺតពេលក្នុងការដើរទៅរកគ្រូមន្តអាគម»។ ដូច្នេះ គ្រូធ្មប់បានបញ្ជូនអ្នកនាំសារម្នាក់ទៅកាន់ក្រុមគ្រួសាររបស់កុមារជាមួយនឹងខ្លឹមសារនៃសារ។ តាមពិតគាត់ស្ទើរតែមិនបានមករកខ្ញុំទេ។ បន្ទាប់មកកុមារបានប្រាប់រឿងនេះទៅកាន់ព្រះសង្ឃ។ ព្រះសង្ឃបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា ប្រសិនបើគ្រូធ្មប់សួរអ្នកថា តើអ្នកនៅឯណា? គ្រាន់តែនិយាយវាទៅ ជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ហើយប្រសិនបើក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកសួរអ្នកថា តើអ្នកនៅឯណា? ដូច្នេះប្រាប់គាត់ថា អ្នកនៅជាមួយគ្រូធ្មប់។ គាត់បាននិយាយថា៖ «ពេលកុមារស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនេះ ស្រាប់តែគាត់បានឆ្លងកាត់ក្រុមមនុស្សមួយក្រុមដែលត្រូវបានសត្វចាប់។ អ្នកខ្លះនិយាយថា សត្វនោះជាសត្វតោ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មកកុមារបានយកថ្មមួយដុំ ហើយនិយាយថា ឱព្រះអាឡស់ ប្រសិនបើអ្វីដែលព្រះសង្ឃបាននិយាយជាការពិត នោះខ្ញុំសូមអង្វរព្រះអង្គឱ្យអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំសម្លាប់សត្វនោះ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មកគាត់បានគប់ និងសម្លាប់សត្វនោះ។ បន្ទាប់មកមនុស្សបាននិយាយថា អ្នកណាសម្លាប់គាត់? ពួកគេបាននិយាយថា ក្មេងនោះ។ ដូច្នេះមនុស្សមានការភ្ញាក់ផ្អើល ហើយនិយាយថា ពិតណាស់ ក្មេងនេះបានរៀនចំណេះដឹងដែលគ្មាននរណាម្នាក់ដឹង»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក បុរសខ្វាក់ម្នាក់បានឮរឿងនេះ បន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយទៅកាន់កុមារថា ប្រសិនបើអ្នកអាចស្តារការមើលឃើញរបស់ខ្ញុំឡើងវិញបាន នោះអ្នកនឹងទទួលបានប្រាក់រង្វាន់យ៉ាងច្រើន។ ក្មេងនោះបាននិយាយថា ខ្ញុំមិនចង់បានរឿងនេះពីអ្នកទេ ប៉ុន្តែតើអ្នកគិតយ៉ាងណាប្រសិនបើការមើលឃើញរបស់អ្នកបានត្រឡប់មកវិញ តើអ្នកនឹងជឿលើព្រះអង្គដែលបានស្តារវាឡើងវិញទេ? គាត់បាននិយាយថា យល់ព្រម។ គាត់បាននិយាយថា ហើយបន្ទាប់មកគាត់បានអធិស្ឋានដល់អល់ឡោះរហូតដល់អល់ឡោះបានស្តារការមើលឃើញរបស់មនុស្សនោះឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកបុរសខ្វាក់បានជឿ បន្ទាប់មកករណីរបស់ពួកគេបានទៅដល់ព្រះមហាក្សត្រ។ បន្ទាប់មកគាត់បានចាត់អ្នកនាំសារទៅពួកគេ ហើយពួកគេត្រូវបានគេបង្ហាញ។ ព្រះមហាក្សត្រមានបន្ទូលថា ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់អ្នករាល់គ្នាដោយឃាតកម្មដែលខ្ញុំមិនដែលប្រព្រឹត្តចំពោះជនល្មើសឡើយ។ បន្ទាប់មកគាត់បានបញ្ជាឱ្យនាំព្រះសង្ឃមួយអង្គ និងបុរសខ្វាក់ម្នាក់មក បន្ទាប់មកគាត់បានដាក់កាំបិតនៅចំកណ្តាលក្បាលរបស់ពួកគេម្នាក់ ហើយសម្លាប់គាត់ ហើយសម្លាប់ម្នាក់ទៀតដោយឃាតកម្មមួយផ្សេងទៀត។ បន្ទាប់មកគាត់បានបញ្ជាឱ្យនាំយុវជននោះមក បន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយថា យកគាត់ទៅភ្នំមួយ ហើយបោះគាត់ពីលើកំពូល។ បន្ទាប់មកពួកគេបាននាំគាត់ទៅភ្នំ។ នៅពេលដែលពួកគេបានទៅដល់កន្លែងនោះដើម្បីបោះកុមារចេញពីវា ពួកគេបានធ្លាក់ពីលើភ្នំរហូតដល់គ្មានអ្វីនៅសល់ក្នុងចំណោមពួកគេក្រៅពីកុមារនោះទេ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ក្មេងនោះបានត្រឡប់មកវិញ ហើយស្តេចបានបញ្ជាឱ្យពួកគេយកគាត់ទៅសមុទ្រ រួចបោះគាត់ចូលទៅក្នុងសមុទ្រ។ ក្មេងនោះត្រូវបានគេនាំចូលទៅក្នុងសមុទ្រ បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានលង់ទឹកប្រជាជនជាមួយគាត់ ហើយបានជួយសង្គ្រោះគាត់។ បន្ទាប់មក ក្មេងនោះបាននិយាយទៅកាន់ស្តេចថា អ្នកមិនអាចសម្លាប់ខ្ញុំបានទេ រហូតដល់អ្នកឆ្កាងខ្ញុំ ហើយបាញ់ខ្ញុំ ពេលអ្នកបាញ់ខ្ញុំ ចូរនិយាយថា ក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះ ជាព្រះអម្ចាស់នៃក្មេងនេះ»។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានបញ្ជាឱ្យគេឆ្កាងក្មេងនោះ ដូច្នេះក្មេងនោះត្រូវបានគេឆ្កាង រួចគាត់បាញ់គាត់ ហើយនិយាយថា «ប៊ីស្មីឡាហ៍ រ៉ូបប៊ូ ហាដហ្សាល ហ្គូឡាម» ក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះ ជាព្រះអម្ចាស់នៃក្មេងនេះ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ក្មេងនោះបានដាក់ដៃរបស់គាត់ទៅលើថ្ងាសរបស់គាត់ បន្ទាប់ពីត្រូវបានបាញ់ដោយព្រួញ រួចគាត់ក៏ស្លាប់។ បន្ទាប់មក មនុស្សបាននិយាយថា ពិតណាស់ ក្មេងនេះបានរៀនចំណេះដឹងដែលគ្មាននរណាម្នាក់ដឹង ដូច្នេះយើងជឿលើព្រះលើក្មេងនេះ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក មានគេនិយាយទៅកាន់ស្តេចថា តើអ្នកអន្ទះសារទេដែលមនុស្សបីនាក់មិនយល់ស្រប? មនុស្សជាតិទាំងអស់បានងាកមកប្រឆាំងនឹងអ្នក»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មកគាត់បានធ្វើប្រឡាយធំមួយ រួចបោះអុស និងភ្លើងចូលទៅក្នុងនោះ រួចគាត់បានប្រមូលប្រជាជនមកជួបជុំគ្នា ហើយនិយាយថា៖ អ្នកណាដែលត្រឡប់មកពីសាសនារបស់គាត់ យើងនឹងទុកគាត់ចោល ហើយអ្នកណាដែលមិនត្រឡប់មក យើងនឹងបោះគាត់ចូលទៅក្នុងភ្លើងនេះ។» បន្ទាប់មកគាត់ចាប់ផ្តើមបោះវាចូលទៅក្នុងប្រឡាយ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «អល់ឡោះ តាបារ៉ាកា វ៉ា តាអាឡា បានមានបន្ទូលដោយកត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រនេះថា៖ អ្នកណាដែលធ្វើប្រឡាយ ដែលត្រូវបានដុតដោយអុស ខណៈពេលដែលពួកគេអង្គុយជុំវិញវា ខណៈពេលដែលពួកគេឃើញអ្វីដែលពួកគេធ្វើចំពោះអ្នកជឿ ចូរវិនាស ហើយត្រូវបណ្តាសា។ ហើយពួកគេមិនធ្វើទារុណកម្មអ្នកជឿទេ លើកលែងតែអ្នកជឿជឿលើអល់ឡោះ ដែលជាព្រះដ៏មានឫទ្ធានុភាព ជាព្រះដ៏គួរឱ្យសរសើរបំផុត»។ -QS. Alburuj 4-8-។ គាត់បាននិយាយថា៖ «ក្មេងនោះត្រូវបានគេបញ្ចុះហើយ»។ ហើយគេនិយាយថា គាត់ត្រូវបានគេយកចេញពីទីបញ្ចុះសពក្នុងសម័យ Umar ibn Al Khattab ដោយម្រាមដៃរបស់គាត់នៅលើថ្ងាស ដូចដែលគាត់បានដាក់វានៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានគេសម្លាប់។ Abu Isa បាននិយាយថា នេះគឺជាហាឌីត Hasan Gharib។