- Allah Asma’ul husnaa Al Hamid

Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

Potem ko sta nam povedala [Mahmud bin Ghailan] in [Abdu bin Humaid], da je pomen en, sta rekla; povedal nam je [Abdur Razzaq] od [Ma'marja] od [Thabita Al Bunanja] od [Abdur Rahmana bin Abu Laile] od [Shuhaiba], je rekel: Izročilo preroka, sallallaahu 'alejhi ve sellem, je bilo, da je po opravljanju molitve 'Asr zašepetal, izraz šepetanje pa je po mnenju nekaterih gibanje obeh ustnic, kot da bi govorili. Nato so ga vprašali: 'O Allahov Poslanec, ko opravljaš molitev 'Asr, zašepetaš.' Rekel je: 'Nekoč je bil prerok, ki je presenetil svoje ljudstvo, nato pa je rekel: 'Kdo se lahko kosa z njimi?' Potem mu je Allah dal razodetje: 'Daj jim izbiro med dvema stvarema, in sicer jih bom kaznoval ali pa bom njihove sovražnike okrepil nad njimi?' Nato so izbrali kazen, nato pa jim je Allah odredil smrt, dokler v enem dnevu ni umrlo sedemdeset tisoč ljudi.' Šuhaib je rekel; In ko je pripovedoval ta hadis, je pripovedoval še enega hadisa, v katerem je rekel: »Nekoč je bil kralj, ki je imel šamana, ki mu je izvajal šamanizem, nato pa je šaman rekel: 'Poiščite mi otroka, ki hitro razume,' ali je rekel: 'Pametnega. Poučil ga bom o svojem znanju, ker se bojim smrti, da vam bo to znanje odvzeto in ga nihče od vas ne bo poznal.' Rekel je: »Nato so mu našli mladeniča, ki je imel značilnosti, ki jih je omenil, in mu ukazali, naj pride k šamanu. Mladenič je šel k njemu, medtem ko je bil na poti menih v čaščenju.« Ma'mar je rekel: »Prepričan sem, da so bili takrat prebivalci čaščenj muslimani.« Rekel je: »Otrok je vprašal meniha, vsakič, ko je šel mimo njega, ga je spraševal, dokler mu menih ni povedal, in ta je rekel: 'Resnično, častim Alaha.'« Rekel je: »Otrok je začel živeti v menihovem prostoru in je pogosto zamujal s hojo k šamanu.« Šaman je torej poslal glasnika k otrokovi družini z bistvom sporočila; pravzaprav skoraj ni prišel k meni. Nato je otrok to povedal menihu. Menih mu je rekel: »Če te šaman vpraša, kje si? Samo povej; z mojo družino, in če te tvoja družina vpraša, kje si? Torej mu povej, da si s šamanom.« Rekel je: »Ko je bil otrok v tem stanju, je nenadoma šel mimo skupine ljudi, ki jih je zadrževala žival. Nekateri so rekli, da je žival lev.« Rekel je: »Tedaj je otrok vzel kamen in rekel: 'O Alah, če je to, kar je menih rekel, res, potem te prosim, da mi dovoliš ubiti žival.' Rekel je: »Nato je vrgel in ubil žival.« Potem so ljudje rekli: 'Kdo ga je ubil?' Rekli so: 'Otroka.' Ljudje so bili presenečeni in so rekli: 'Resnično, ta otrok se je naučil znanja, ki ga nihče ne pozna.' Rekel je: »Potem je to slišal slepec in rekel otroku: ' Če mi boš lahko povrnil vid, boš dobil to in to nagrado. Otrok je rekel: 'Tega nočem od tebe, ampak kaj misliš, če se ti bo vid vrnil, ali boš verjel v Tistega, ki ti ga je povrnil?' Rekel je: 'Da.' Rekel je: 'Nato je molil k Alahu, dokler mu Allah ni povrnil vid. Nato je slepi mož verjel in njegov primer je prišel do kralja. Nato je k njim poslal sle in so jih predstavili. Kralj je rekel: 'Resnično, vsakega od vas bom ubil z umorom, ki ga še nikoli nisem storil storil.' Nato je ukazal, naj pripeljejo meniha in slepega moža, nato je enemu od njiju zabodel žago v sredino glave in ga ubil, drugega pa ubil z drugim umorom. Nato je ukazal, naj pripeljejo mladeniča, nato pa je rekel: 'Odpeljite ga na to in to goro in ga vrzite z vrha.' Nato so ga odpeljali na goro. Ko so prišli do tistega kraja, da bi z njega vrgli otroka, so padli z gore, dokler med njimi ni ostalo ničesar razen otroka.' Rekel je: »Nato se je otrok vrnil in kralj jim je ukazal, naj ga odpeljejo v morje in ga nato vržejo vanj. Otroka so odpeljali v morje, nato pa je Allah utopil ljudi z njim in ga rešil. Nato je otrok rekel kralju: 'Ne moreš me ubiti, dokler me ne križaš in ustreliš, ko me ustreliš, reci: 'V imenu Alaha, Gospoda tega otroka.' Nato je ukazal, naj otroka križajo, zato so otroka križali, nato pa ga je ustrelil in rekel: 'BISMILLAAH ROBBU HAADZAL GHULAAM' v imenu Alaha, Gospoda tega otroka.' Rekel je: »Nato si je otrok, potem ko je bil ustreljen s puščico, položil roko na čelo in umrl. Potem so ljudje rekli: 'Resnično se je ta otrok naučil znanja, ki ga nihče ne pozna, zato verjamemo v Boga, tega otroka.' Rekel je: »Potem so kralju rekli: 'Ali si nestrpen, da se s tabo ne strinjajo trije ljudje? Vse človeštvo se je obrnilo proti tebi.'« Rekel je: »Nato je naredil velik jarek, vanj vrgel drva in ogenj, nato pa je zbral ljudi in rekel: 'Kdor se vrne od svoje vere, ga bomo pustili pri miru, in kdor se ne vrne, ga bomo vrgli v ta ogenj.' Nato jih je začel metati v jarke.' Rekel je: »Allah tabaraka wa ta'ala je rekel, dokumentirajoč to zgodbo: 'Poginite in prekleti bodo tisti, ki naredijo jarke, ki jih kurijo z drvmi, medtem ko sedijo okoli njih in so priča temu, kar počnejo vernikom. In vernikov ne mučijo, razen zato, ker verniki verujejo v Alaha, Vsemogočnega, Najbolj hvalevrednega.'« - QS. Alburuj 4-8-. Rekel je: »Otrok je bil pokopan.' In pravijo, da so ga v času Omerja ibn Al-Hattaba odnesli s pokopališča s prsti na čelu, tako kot jih je položil, ko je bil ubit. Abu Isa je rekel: To je hadis, ki je zelo pomemben.