Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Ibinalita sa amin [si Yahya bin Bukair] na ibinalita sa amin [si Al Laits] mula kay ['Uqail] mula kay [Ibn Shihab] na nagsabi, ay nagsabi sa akin [si 'Ubaidullah bin 'Abdullah bin Abu Tsaur] mula kay ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] na nagsabi: "Ako ay palaging masigasig na magtanong kay ['Umar] tungkol sa dalawang babae sa mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na sinabi ni Allah sa kanilang dalawa: ("Kung kayo ay parehong magsisisi kay Allah, kung gayon ang inyong mga puso ay kapwa magiging hilig (na tumanggap ng kabutihan) ... QS At-Tahrim 4). Kaya't dinalaw ko siya ngunit iniwasan niya ako at sinundan ko siya dala ang isang supot na katad na puno ng tubig hanggang sa siya ay dumating, pagkatapos ay ibinuhos ko ang tubig mula sa supot ng tubig sa kanyang dalawang kamay hanggang sa siya ay mag-ablution' pagkatapos ay nagtanong ako: "O emirul mu'minin, sino ang dalawang babae mula sa mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tungkol sa kanila ay sinabi sa kanya ni Allah ("Kung kayo ay parehong magsisisi sa Allah, kung gayon tunay na ang inyong mga puso ay parehong hilig (na tumanggap ng kabutihan) ...), pagkatapos ay sumagot siya: "Nagulat ako sa iyo, O Ibn 'Abbas!, siya ay si 'Aisyah at Hafshah". Pagkatapos ay binanggit ni 'Umar ang isang hadith, sinabi niya: "Ako at ang aking kapitbahay mula sa Ansar ay nasa nayon ng Banu Umayyah bin Zaid, isa sa mga pinagkakatiwalaang tribo sa Medina at nagpalitan kami sa pakikipagkita sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah). Isang araw ay nakilala ko siya (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), sa ibang araw naman ay nakilala niya siya (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah). Nang ako na ang makipagkita sa kanya, tinanong ko siya tungkol sa rebelasyon na bumaba noong araw na iyon at iba pang mga bagay. At nang ako na ang kapitbahay, ganoon din ang ginawa niya. Kami ang mga Quraysh na kayang supilin ang kanilang mga asawa, kaya nang makarating kami sa mga Ansar, lumabas na sila ay mga taong nasupil ng kanilang mga asawa. Pagkatapos ay agad na ginaya ng aming mga asawa ang mga gawi ng mga babaeng Ansar. Isang araw ay pinayuhan ko ang aking asawa ngunit sinalungat niya ako at pinagbawalan ko siyang sumalungat sa akin ngunit sinabi niya: "Bakit mo ako pinagbabawalan na sumalungat sa iyo?" Sumpa man kay Allah, katotohanang ngayon ay sinalungat siya ng mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihiwasallam at ang isa sa kanila ay hindi man lang nakipag-usap sa kanya hanggang sa gabi." Nabigla ako nang marinig iyon at pagkatapos ay sinabi ko: "Kaawa-awa kayo na gumagawa ng mga bagay na tulad nito". Pagkatapos ay nagmadali akong salubungin si Hafshah at pagkatapos ay nagtanong ako: "O Hafshah, mayroon ba sa inyo ngayon ang tumanggi sa Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wasallam hanggang sa gabi?" Sumagot siya: "Oo". Sinasabi ko: "Kawawa at kawalan. Nakadarama ka ba ng kaligtasan mula sa poot ni Allah dahil ang Kanyang Sugo sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagalit at ikaw ay nasawi? Huwag kang humingi ng labis sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam at huwag kang makipagtalo sa kanya tungkol sa anumang bagay at huwag kang umiwas sa pakikipag-usap sa kanya. Hingin mo sa akin ang iyong mga pangangailangan at huwag kang mainggit kung mayroon (ang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam), ang iyong sinta, na mas maganda at mas minamahal ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam". Ang ibig niyang sabihin ay 'Aisyah radliallahu 'anha. Isang araw ay pinag-uusapan namin ang tribong Ghossan bilang mga sapatero na karaniwang naghahanda ng aming mga sapatos para sa digmaan. Kaya ang aking kaibigan ay pumunta (upang salubungin ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam) noong araw na iyon. Pagkatapos ay bumalik siya sa oras ng 'Isha at kumatok nang napakalakas sa aking bahay at sinabing: "Tulog na ba siya?" Nagulat ako at lumabas upang makita siya. Sinabi niya: "May malaking problema." Dumating na ba ang mga Ghassan?" Sumagot siya: "Hindi, sa katunayan ang bagay na ito ay mas mahalaga at mas mahaba pa kaysa doon. Diniborsyo ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang mga asawa. Sinabi ni 'Umar: "Isang sakuna at kawalan para kay Hafshah. Akala ko hindi ito mangyayari." Kaya't tinupi ko ang aking mga damit at saka ako nagdasal ng panalangin ng Fajr kasama ang Propeta (saws), pagkatapos ay pumasok siya sa isang mataas na silid at doon nag-isa. Kaya't nakasalubong ko si Hafshah na lumabas na umiiyak at saka ko tinanong: "Ano ang nagpaiyak sa iyo, hindi ba't binalaan na kita? Diniborsyo ka na ba ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah)?" Sumagot siya, "Hindi ko alam, siya ngayon ay nasa kanyang lugar ng pagkatapon." Kaya lumabas ako at pumunta sa pulpito at nakita kong may ilang tao (wala pang sampu) na nagtitipon sa paligid nito, ang ilan sa kanila ay umiiyak. Kaya't naupo ako kasama nila nang ilang sandali, pagkatapos ay naging sabik akong pumunta sa lugar ng pagkatapon kung saan siya nanunuluyan. Sinabi ko kay Aswad, ang batang lalaki na kanyang alipin, "Humingi ka ng pahintulot para kay 'Umar?" Kaya pumasok siya at kinausap ang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), pagkatapos ay lumabas at sinabi, "Nasabi ko na sa kanya ang ibig mong sabihin, ngunit tahimik siya." Kaya't bumalik ako at nagtipon kasama ang mga tao malapit sa pulpito. Maya-maya pa ay muling lumitaw ang aking pagnanasa, kaya't pinuntahan ko ang batang lalaki at sinabi sa kanya ang ibig kong sabihin, at sumagot siya sa parehong paraan. Kaya't umupo ako pabalik kasama ang mga tao malapit sa pulpito. Kaya't muling lumitaw ang aking pagnanasa, kaya't pinuntahan ko muli ang batang lalaki at sinabi, "Humingi ka ng pahintulot para kay 'Umar?" Kaya't sumagot siya sa parehong paraan. Nang ako'y babalik na, tinawag ako ng batang lalaki at sinabing: "Pinapayagan ka ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam na pumasok." Kaya't pumasok ako upang salubungin siya, na noong mga oras na iyon ay nakahiga sa buhangin bilang kutson, at walang kutson sa pagitan niya at ng buhangin kaya't ang buhangin ay nakatatak sa gilid ng kanyang katawan. Siya ay nakasandal sa isang unan na gawa sa katad na puno ng bunot. Binati ko siya pagkatapos ay sinabi ko habang nakatayo pa rin: "Hiniwalayan mo na ba ang iyong mga asawa?" Kaya't tumingin siya sa akin at sinabing: "Hindi". Pagkatapos ay sinabi ko: "Masama ba ang pakiramdam mo dahil nakita mo ako?" Kami ay mga taong Quraish na sanay na supilin ang aming mga asawa. Nang dumating kami rito, nakatagpo kami ng mga taong nasupil ng kanilang mga asawa." Kaya't isinalaysay ni 'Umar ang kuwento. Pagkatapos ay ngumiti ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos ay sinabi ko: "Paano kung nakita mo akong nakatagpo si Hafshah at sinabi ko sa kanya: "Huwag kang mainggit kung mayroon (ang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam), ang iyong sinta, na mas maganda at mas minamahal ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam". Ang ibig sabihin ni Umar ay 'Aisyah radiallahu 'anha. Kaya't ngumiti siyang muli. Pagkatapos ay umupo ako nang makita ko siyang nakangiti at pagkatapos ay tiningnan ko ang kanyang bahay. Sumpa man kay Allah, wala akong nakitang anuman doon, dahil ang aking mga mata ay pabalik-balik na tumingin dito nang hindi bababa sa tatlong beses. Pagkatapos ay sinabi ko: "Hilingin mo kay Allah na palawakin ang mundo para sa iyong ummah dahil ang mga Persiano at Ramawi ay pinalawak lamang at binigyan ng mundo kahit na hindi sila sumamba kay Allah." Sila ay mga taong pinabilis ang kabutihan sa buhay sa mundong ito." Sabi ko: "O Sugo ng Allah, humingi ka ng tawad para sa akin". Lumalabas na dahil sa aking ganoong hatol, ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay napunta sa pagkatapon nang iparating ito ni Hafshah kay 'Aisyah radiallahu 'anha. Dati ay sinabi niya: Hindi ako titira sa kanila nang isang buwan dahil nainis siya sa kanila matapos siyang sawayin ni Allah. Nang lumipas ang dalawampu't siyam na araw, unang beses siyang pumunta kay 'Aisyah. Kaya sinabi ni 'Aishah sa kanya: "Nangako kang hindi pupunta sa amin nang isang buwan, samantalang ngayon ay lumipas pa lamang tayo ng ika-dalawampu't siyam na gabi, binilang ko na ito." Kaya sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Ang buwang ito ay dalawampu't siyam na araw." Kaya sinimulan Niya ako bilang una sa Kanyang mga asawa. Sinabi niya: "Katotohanan, ipinapaalala ko sa iyo ang isang bagay, samakatuwid, huwag kang magmadali hangga't hindi mo hinihingi ang opinyon ng iyong mga magulang." Sinabi ni 'Aisyah radiallahu 'anha: "Alam ko na na hindi ako sinabihan ng aking mga magulang na hiwalayan ka." Pagkatapos ay sinabi niya: "Katotohanan, sinabi ng Allah: ("O Propeta, makipag-usap kayo sa inyong mga asawa... hanggang sa makarating kayo sa Kanyang salita... isang malaking gantimpala) QS Al Ahzab: 28 -29). Sinabi ni Aisyah, kalugdan nawa siya ng Allah: "Iyan ba ang iniutos ng aking mga magulang? Tunay na mas gusto ko ang Allah, ang Kanyang Sugo at ang buhay sa kabilang buhay." Pagkatapos ay pinili ng Kanyang mga asawa ang parehong bagay at pagkatapos ay sinabi nila, gaya ng sinabi ni 'Aisyah radiallahu 'anha.