Hadits Perwakilan
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
इमाम बुखारी : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
आम्हाला [यह्या इब्न बुकैर] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [अल-लायथ] यांनी सांगितले, ['उकै्ल] यांच्याकडून, [इब्न शिहाब] यांच्याकडून, म्हणाले: मला ['उबैदुल्लाह इब्न 'अब्दुल्लाह इब्न अबू थौर्] यांनी सांगितले, ['अब्दुल्लाह इब्न 'अब्बास] यांच्याकडून (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो), म्हणाले: "मी नेहमीच विचारण्याची उत्सुकता बाळगत असे 'उमर] पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या दोन पत्न्यांबद्दल, ज्यांच्याबद्दल अल्लाहने म्हटले: ("जर तुम्ही दोघींनी अल्लाहकडे तौबा केली, तर खरोखरच तुमची हृदये (सद्गुणांकडे) झुकली आहेत … सुरह तहरीम 4). मग मी त्याच्याकडे गेलो, पण त्याने मला टाळले, आणि मी त्याचा पाठलाग केला, हातात चामड्याचा पाण्याचा मशक घेऊन, तो येईपर्यंत; मग मी त्या मशकातून त्याच्या हातांवर पाणी ओतले जेणेकरून तो वुजू करू शकेल, मग मी विचारले: 'हे धर्मनिष्ठ लोकांचे सेनापती, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्या कोणत्या दोन पत्नींबद्दल अल्लाहने (जर तुम्ही दोघींनी अल्लाहकडे तौबा केली, तर खरोखरच तुमची हृदये (भल्याकडे) झुकली आहेत…) असे म्हटले आहे?" आणि त्याने उत्तर दिले: "अरे इब्न अब्बास, मला तुझ्यावर आश्चर्य वाटते! त्या म्हणजे आयशा आणि हफ्सा." मग 'उमर यांनी एक हदीस सांगितली: "अंसारपैकी माझा शेजारी आणि मी मदीनातील एका जमाती, बानू उमय्या बिन ज़ैद या गावात होतो, आणि आम्ही पाळीने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायचो. एक दिवस मी त्यांना भेटायचो, आणि दुसऱ्या दिवशी ते त्यांना भेटायचे. जेव्हा भेट देण्याची पाळी माझी असायची, तेव्हा मी त्या दिवशी अवतरित झालेल्या वचनाबद्दल आणि इतर बाबींबद्दल विचारत असे. आणि जेव्हा माझ्या शेजाऱ्याची पाळी असायची, तेव्हा तोही तसेच करायचा. आम्ही कुरैश होतो, जे आपल्या पत्नींना वश करू शकत होतो, पण जेव्हा आम्ही अंसारकडे गेलो, तेव्हा आढळले की ते लोक त्यांच्या पत्नींच्या ताब्यात आहेत. मग आमच्या स्त्रियांनी लगेचच अंसार स्त्रियांच्या चालीरितींची नक्कल करायला सुरुवात केली. एके दिवशी मी माझ्या पत्नीला सल्ला दिला, पण तिने माझ्याशी वाद घातला, आणि मी तिला माझ्याशी वाद घालण्यास मनाई केली, पण तिने म्हटले: 'तू मला तुझ्याशी वाद घालण्यापासून का रोखतोस? अल्लाहच्या शपथाने, आज पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नींनी त्यांच्याशी खरोखरच वाद घातला आहे, आणि खरंच त्यापैकी एकाने संध्याकाळ होईपर्यंत त्यांच्याशी एकही शब्द बोलला नाही.' हे ऐकून मला धक्का बसला, म्हणून मी म्हणालो: "तुमच्यापैकी जो कोणी असे करेल, त्याला धिक्कार असो." मग मी घाईघाईने हाफ्साकडे गेलो आणि विचारले: "अरे हाफ्सा, आज तुमच्यापैकी कोणी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याशी संध्याकाळपर्यंत वाद केला का?" तिने उत्तर दिले: "होय." मी म्हणाले: "तुला लाज वाटली पाहिजे, तुला लाज वाटली पाहिजे. तुला काय वाटतं, अल्लाहचा संदेशवाहक, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, रागावला आहे आणि तू नाश पावणार नाहीस? अल्लाहच्या संदेशवाहकांकडून, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, जास्त मागण्या करू नकोस, त्याच्याशी कोणत्याही गोष्टीवर वाद घालू नकोस, आणि त्याच्याशी बोलणं टाळू नकोस. तुला जे काही हवे आहे ते माझ्याकडे मागा, आणि जर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या एखाद्या पत्नीबद्दल, जी तुझी सहधर्मिणी आहे, ती तुझ्यापेक्षा अधिक सुंदर आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अधिक प्रिय असेल, तरीही तुला ईर्ष्या होऊ देऊ नकोस." ते 'आयशा' (रजिअल्लाहु ताआला अन्हा) यांच्याबद्दल बोलत होते, ज्यांच्यावर अल्लाह खुशाल होवो. एक दिवस आम्ही घस्सान जमातीबद्दल बोलत होतो, जे बहुतेकदा आमचे युद्धपादरी तयार करणारे पादरीकाम करणारे होते. मग माझा साथीदार (पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना भेटायला) गेला, आणि तो इशाच्या वेळी परत आला, माझ्या दारावर जोरात ठोठावत म्हणाला: "तो झोपला का?" मी घाबरून बाहेर आलो. त्याने म्हटले: "एक मोठी गोष्ट घडली आहे." मी विचारले: "काय झाले? घस्सान जमात आली का?" त्याने उत्तर दिले: "नाही, ही गोष्ट त्यापेक्षा अधिक महत्त्वाची आणि गंभीर आहे. अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी आपल्या पत्नींशी तलाक घेतला आहे." उमर म्हणाले: "हाफ्सासाठी वाईट झाले; तिने खरोखरच हरली आहे. मला वाटले होते की हे कधीच घडणार नाही. मग मी माझे कपडे गोळा केले, नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत फाज्रची नमाज अदा केली, आणि ते वरच्या कक्षात जाऊन तपस्या करण्यासाठी एकांतवास घेतले. मग मी हाफ्सा (रज़ियल्लाहु अनहा) यांच्याकडे गेले, त्या रडत होत्या, आणि मी विचारले: 'तू का रडतेस? मी तुला इशारा दिला नव्हता का? "तुम्हाला अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी घटस्फोट दिला आहे का?" तिने उत्तर दिले: "मला माहीत नाही; तो सध्या एकांतवासात आहे." मग मी बाहेर निघून मंचजवळ पोहोचलो; तिथे दहापेक्षा कमी लोक जमा झाले होते, त्यापैकी काही रडत होते. मग मी त्यांच्यासोबत काही वेळ बसलो, नंतर मला तो ज्या एकांतवासाच्या ठिकाणी होता तिथे जाण्याची तीव्र इच्छा झाली. मी त्याच्या सेवेत असलेल्या असवाद नावाच्या तरुण मुलाला म्हटले, 'उमरसाठी परवानगी मागा.' तो आत गेला आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याशी बोलला, नंतर बाहेर आला आणि म्हणाला, 'मी तुमची विनंती पोहोचवली, पण ते गप्प राहिले.' मग मी परतलो आणि मंचजवळ असलेल्या लोकांमध्ये सामील झालो. थोड्याच वेळात, मला पुन्हा तीच इच्छा झाली, म्हणून मी त्या लहान मुलाकडे गेलो आणि मागीलप्रमाणेच माझा हेतू त्याला सांगितला, आणि त्यानेही अगदी पूर्वीप्रमाणेच उत्तर दिले. म्हणून मी परत मंचजवळ असलेल्या लोकांमध्ये बसलो. मग मला पुन्हा तीच गरज भासली, म्हणून मी पुन्हा त्या लहान मुलाकडे गेलो आणि म्हणालो: 'उमरसाठी परवानगी मागा.' त्याने अगदी पूर्वीसारखेच उत्तर दिले. मी निघणार होतो, तेवढ्यात त्या लहान मुलाने मला हाक मारून म्हटले: 'अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तुम्हाला प्रवेश करण्याची परवानगी दिली आहे.' मग मी त्याच्याकडे आत गेलो; त्या वेळी तो वाळूवरच पलंगाप्रमाणे झोपलेला होता, आणि वाळू व त्याच्यात कोणतीही गादी नव्हती, त्यामुळे वाळूने त्याच्या बाजूला ठसे सोडले होते; तो ताडपत्रीने भरलेली चामड्याची उशी लावून आडवलेला होता. मी त्याला अभिवादन केले आणि मग उभे राहूनच म्हणालो: 'तुम्ही तुमच्या पत्नींना घटस्फोट दिला आहे का?' त्याने माझ्याकडे पाहिले आणि म्हणाले: "नाही." मग मी म्हणालो: "माझ्याशी बोलताना तुला अस्वस्थ वाटते का?" आम्ही कुरैश आहोत, जे आपल्या पत्नींवर वर्चस्व गाजवण्यास सवयलेले आहोत. जेव्हा आम्ही इथे आलो, तेव्हा आम्हाला असे लोक भेटले जे त्यांच्या पत्नींच्या ताब्यात आहेत." मग उमर यांनी हे सांगितले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हसले. मग मी म्हणालो: "जर तुम्ही मला हफ्साशी भेटताना पाहिलंत आणि मी तिला म्हटलं, 'जर (पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या) एखाद्या पत्नीपेक्षा, तुमची प्रतिस्पर्धी, जी अधिक सुंदर आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना अधिक प्रिय आहे, ती असेल तर मत्सर करू नकोस'." उमर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांचा अर्थ 'आयशा' (रज़िअल्लाहु अन्हु) होत्या. मग तो पुन्हा हसला. त्याला हसताना पाहून मी बसलो आणि त्याच्या घराकडे पाहिले. अल्लाहच्या शपथाने, मला तिथे काहीच दिसले नाही, कारण माझ्या डोळ्यांनी तीन वेळा परत परत पाहिले. मग मी म्हटले: "अल्लाहकडे माग की तो आपल्या उम्माहला (समुदायाला) संसारिक राज्य देो, कारण पर्शियनांना आणि रोमनांना संसारिक राज्य देण्यात आले आहे, जरी ते अल्लाहची उपासना करत नसले तरी." त्या क्षणी ते झोपले होते आणि म्हणाले: "तुला शंका आहे का, ऐ इब्न अल-खत्ताब? तेच लोक आहेत ज्यांच्या चांगल्या कर्मांचे फळ या संसारिक जीवनातच त्यांना लवकर देण्यात आले आहे." मी म्हटले: "अल्लाहच्या पैगंबरा, कृपया माझ्यासाठी क्षमा माग." असे घडले की माझ्या शब्दांमुळे अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्यापासून दूर गेले, जेव्हा हफ्साने ते आयशा (रज़िअल्लाहु तआला अन्हा) यांना सांगितले. यापूर्वी त्यांनी म्हटले होते: "मी त्यांच्यासोबत एक महिना राहणार नाही," कारण अल्लाहने त्यांना फटकारल्यानंतर त्यांच्यावर राग आला होता. जेव्हा नऊवीस दिवस पूर्ण झाले, तेव्हा त्याने प्रथम 'आयशा' यांच्याकडे भेट दिली. म्हणून 'आयशा' यांनी त्याला म्हटले: "तुम्ही शपथ घेतली होती की तुम्ही एक महिना आमच्याकडे येणार नाही, पण आज आपण फक्त नऊवीस रात्र पूर्ण केली आहे; मी त्यांची मोजणी केली आहे." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "या महिन्यात नऊवीस दिवस आहेत." खरंच, त्या महिन्यात नऊवीस दिवस होते. मग 'आयशा (रजिअल्लाहु ता'आला अन्हा) म्हणाली: "मग 'इच्छा' (तखय्यिर) ची आयत अवतरित झाली. त्यामुळे त्याने आपल्या पत्नींपैकी मला प्रथम निवडले. त्याने म्हटले: 'खरोखर, मी तुम्हाला एका गोष्टीची आठवण करून देतो: तुमच्या पालकांचा सल्ला घेतल्याशिवाय घाई करू नका.'" 'आयशा (रा.) म्हणाल्या: "मला आधीच माहीत होतं की माझे पालक मला तुझ्यापासून घटस्फोट घेण्यास सांगणार नाहीत." मग त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, अल्लाहने म्हटले आहे: ('हे नबी, आपल्या पत्नींना सांगा…' जोपर्यंत तो म्हणतो… 'एक महान प्रतिफळ') [सूरह अल-अह्जाब: २८–२९]." 'आयशा (रज़ियल्लाहु अन्हा) म्हणाली: "माझ्या पालकांनी हेच सांगितले होते का? खरोखरच, मला अल्लाह, त्याचा प्रेषित आणि परलोक अधिक प्रिय आहेत." मग त्यांच्या इतर पत्नींनीही तसेच निवडले आणि 'आयशा (रज़ियल्लाहु अन्हा) यांनी सांगितल्याप्रमाणेच त्या म्हणाल्या.