Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Esan zigun [Yahya bin Bukair-ek] [Al Laits] ['Uqail-etik] [Ibn Shihab-ek] esan zigun, esan zidan ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin Abu Tsaur]-ek ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma]-ek esan zuela: 'Beti izan naiz gogotsu galdetzeko ['Umar] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteen artean dauden bi emakumeei buruz, zeinei Ala-k biei esan zien: -'Biok Ala-ren aurrean damutzen bazarete, orduan, hain zuzen ere, zuen bi bihotzak joera izango dute -onartzeko-... QS At-Tahrim 4-. Beraz, bisitatu egin nuen, baina saihestu egin ninduen eta jarraitu egin nion urez betetako larruzko poltsa bat neramala etorri zen arte, gero ur-poltsako ura bota nion bi eskuetan abluzioa egin zuen arte'. 'Harrituta nago zurekin, Ibn 'Abbas!, bera 'Aisyah eta Hafshah' da. Orduan, 'Umarrek hadith bat aipatu zuen, esan zuen: 'Nire Ansar bizilaguna eta biok Banu Umayyah bin Zaid herrian geunden, Medinako fedearen leinukoa, eta txandaka elkartu ginen Rasul sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Egun batean berarekin topo egin nuen, shallallahu 'alaihi wasallam, beste egun batean berak berarekin topo egin zuen, shallallahu 'alaihi wasallam. Nire txanda iritsi zenean, egun hartan jaitsi zen errebelazioari eta beste gauza batzuei buruz galdetu nion. Eta nire bizilagunaren txanda iritsi zenean, gauza bera egin zuen. Quraysh-ak gara, gure emazteak menperatu ditzakegunak, Ansarrengana iritsi ginenean, emazteek menperatutako herria zirela konturatu ginen arte. Orduan, gure emazteek berehala imitatu zituzten Ansar emakumeen ohiturak. Egun batean, nire emazteari aholkua eman nion, baina ukatu egin zidan eta debekatu egin nion nirekin eztabaidatzea, baina esan zuen: 'Zergatik debekatzen didazu zurekin eztabaidatzea?' Ala izenean, gaur Profeta sallallaahu 'alaihiwasallam-en emazteek ukatu egin dute eta batek ez zion hitz egin ere egin arratsaldera arte. Harrituta geratu nintzen hori entzutean eta orduan esan nuen: 'Oso gaitz zuek horrelako gauzak egiten dituzuenoi'. Orduan, Hafshah-ekin elkartzera joan nintzen eta galdetu nion: 'Oi Hafshah, zuetako inork ukatu al du gaur Ala-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam arratsaldera arte?' Hark erantzun zuen: 'Bai'. Nik esan nuen: 'Ai eta galera. Babestuta sentitzen zara Ala-ren haserretik, bere Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam haserretu zelako eta hil zinelako? Ez eskatu gehiegi Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i eta ez eztabaidatu berarekin ezertaz eta ez saihestu berarekin hitz egitea'. Eskatu behar duzuna eta ez izan jeloskor, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emaztea baldin badago, zure maitea, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak politagoa eta maiteagoa dena. 'Aisyah radiallahu 'anha' esan nahi zuena zen. Egun batean Ghossanak gerrarako gure oinetakoak prestatzen zituzten zapatari gisa ari ginen hizketan. Beraz, nire laguna Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam, topatzera joan zen bere txandan, eta 'Isha orduan itzuli zen nire etxea oso ozen joz eta esanez: 'Lo al dago?'. Harrituta geratu nintzen, eta berarekin topatzera joan nintzen. Esan zuen: 'Arazo handi bat egon da'. Galdetu nion: 'Zein da arazo hori? Ghassanak etorri al dira jada?'. Erantzun zidan: 'Ez, egia esan, gaia arazo hori baino garrantzitsuagoa eta luzeagoa da. Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak bere emazteak dibortziatu zituen. Umarrek esan zuen: «Zer hondamendia eta galera Hafshahrentzat. Uste nuen hau ez zela gertatuko. Beraz, arropa tolestu eta Fajr otoitza egin nuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamekin, gero gela altu batera sartu eta han isolatu zen. Beraz, negarrez ari zen Hafshahrekin topo egin nuen eta galdetu nion: «Zerk eragin dizu negar egitea, ez al dizut abisatu? Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek dibortziatu al zaitu?». Hark erantzun zuen: «Ez dakit, orain erbestean dago». Beraz, atera eta pulpitura joan nintzen eta inguruan jende asko zegoela ikusi nuen -hamar baino gutxiago- bilduta, horietako batzuk negarrez. Beraz, haiekin eseri nintzen denbora batez eta gero benetan nahi nuen Bera bizi zen erbestera joan. Aswadi, bere morroi zen mutiko txikiari, esan nion: «Eskatu baimena 'Umarrentzat?'». Beraz, sartu eta Profetarekin hitz egin zuen (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana), gero atera eta esan zuen: "Zure asmoa adierazi diot, baina isilik dago". Gero itzuli eta pulpituaren ondoko jendearekin bildu nintzen. Une bat geroago, nire nahia berriro piztu zen, beraz, mutil txikiarengana joan eta nire asmoa lehen bezala adierazi nion, eta lehen bezala erantzun zidan. Beraz, pulpituaren ondoko jendearekin eseri nintzen. Orduan, nire nahia berriro piztu zen, beraz, berriro mutil txikiarengana joan eta esan nion: "Baimena eskatu 'Umarri?' Beraz, lehen bezala erantzun zidan. Itzultzear nengoela, mutil txikiak deitu eta esan zidan: "Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana) sartzen uzten dizu". Beraz, sartu nintzen berarekin topo egitera, hondarretan etzanda zegoen ohe gisa, eta ez zegoen oherik haren eta hondarraren artean, beraz, hondarrak markak utzi zizkion alboetan, eta koko-zuntzez betetako larruzko burko batean zegoen makurtuta. Agurtu nuen eta gero zutik nengoela esan nion: "Emazteez dibortziatu al zara?". Beraz, begiratu zidan eta esan zidan: "Ez". Orduan esan nion: «Gaizki sentitzen zara ni ikusi duzulako?». Quraish herria gara, gure emazteak menperatzera ohituta gaudena. Hona etortzean, emazteek menperatzen zuten jende batekin egin genuen topo. Hala esan zuen 'Umarrek. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, irribarre egin zuen. Orduan esan nion: «Zer gertatuko litzateke Hafshah ikusten banauzu? Eta esan nion: «Ez izan jeloskor, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emaztea badago, zure maitea, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak politagoa eta maiteagoa dena». Umarrek esan nahi zuena «Aisyah radiallahu 'anha» zen. Beraz, berriro irribarre egin zuen. Gero, eseri egin nintzen irribarrez ikusi nuenean, eta gero bere etxera begiratu nuen. Allahgatik, ez nuen ezer ikusi han, nire begiek hiru aldiz baino gehiago begiratu baitzuten aurrera eta atzera. Orduan esan nuen: «Eskatu Ala-ri mundua zabaltzeko zure ummah-arentzat, pertsiarrak eta Ramawi-ak ere zabaldu eta mundua eman baitzitzaien Ala gurtzen ez bazuten ere». Garai hartan etzanda zegoen eta esan zuen: «Zalantzarik al duzu, Ibn Al Khaththob? Mundu honetako bizitzan beren ontasuna bizkortu duten pertsonak dira». Nik esan nuen: «Alaren Mezularia, eskatu barkamena niretzat». Nire esaldi horren ondorioz gertatu zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere burua isolatu zuela Hafshah-ek Aisyah radiallahu 'anha-ri jakinarazi zionean. Aurretik esan zuen: Ez naiz hilabetez haiekin egongo, Ala-k errieta egin ondoren haserretu baitzen haiekin. Hogeita bederatzi egun igaro zirenean, etorri zen lehenengo pertsona Aisyah izan zen. Beraz, Aisha-k esan zion: «Zin egin duzu hilabetez ez zarela guregana etorriko, gaur hogeita bederatzigarren gaua bakarrik igaro dugun bitartean, zenbatu dut». Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Hilabete honek hogeita bederatzi egun ditu'. Hogeita bederatzi egun ditu hilabete horretan. Orduan, 'Aisyah radiallahu 'anha-k esan zuen: 'Orduan, takhyiir bertsoa -aukera- etorri zen. Beraz, nirekin hasi zen bere emazteen lehenengoa izanik. Esan zuen: 'Egia esan, zerbait gogorarazten dizuet, hots, ez presarik izan zure gurasoen iritzia galdetu arte'. 'Aisyah radiallahu 'anha-k esan zuen: 'Badakit nire gurasoek ez zidatela agindu dibortziatzeko'. Orduan esan zuen: 'Egia esan, Ala-k esan du: - 'Oi Profeta, hitz egin zure emazteekin... bere hitzera iritsi arte... sari handia- QS Al Ahzab: 28-29-. Aisyah-ek, Ala pozik egon dadila berarekin, esan zuen: 'Hori al da nire gurasoek agindu zutena? Benetan nahiago ditut Ala, bere Mezularia eta ondorengo bizitza'. Orduan, bere emazteek gauza bera aukeratu zuten eta gero esan zuten, 'Aisyah radiallahu 'anha'k esan zuen bezala.