Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Ahmad : 217

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } حَتَّى حَجَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ عَنْهُ قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي قَالَ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ مِنْكِ يُرِيدُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمًا ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ وَمَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ الرَّسُولُ نِسَاءَهُ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ هَذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ فَأَتَيْتُ غُلَامًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَخَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ ح و حَدَّثَنَاه يَعْقُوبُ فِي حَدِيثِ صَالِحٍ قَالَ رُمَالِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرُّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلَّا أَهَبَةً ثَلَاثَةً فَقُلْتُ ادْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وُسِّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Ibinalita sa amin [si Abdurrazzaq] ay nagsabi sa amin [si Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin Abu Tsaur] mula kay [Ibn Abbas] sinabi niya; Paulit-ulit kong tinatanong [si Umar Bin Al Khaththab] ang tungkol sa dalawang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tinutukoy sa mga salita ng Allah Ta'ala: "Kung kayo'y parehong magsisisi sa Allah, tunay ngang ang inyong mga puso ay parehong hilig (tumanggap ng kabutihan)" (QS At Tahrim talata 4), hanggang noong isinagawa ni Umar ang Hajj, ako rin ay nagsagawa ng Hajj kasama niya, habang nasa kalagitnaan ng paglalakbay, huminto si Umar na may dalang sisidlan at sinamahan ko siya, pagkatapos ay dumumi siya at pagkatapos noon ay lumapit siya sa akin pagkatapos ay ibinuhos ko ito sa kanyang mga kamay pagkatapos ay nag-ablution siya, tinanong ko; "O Amirul Mukminin, sino ang dalawang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tinutukoy sa mga salita ni Allah: "Kung kayo'y kapwa magsisisi sa Allah, tunay ngang ang inyong mga puso ay kapwa hilig (tumanggap ng kabutihan)" (QS At Tahrim talata 4)?" Kaya't sumagot si Umar: "Nakakagulat ka nga, O Ibn Abbas," -sabi ni Az Zuhri; Sumpa man sa Allah, hindi nagustuhan ni Umar ang tinanong sa kanya ni Ibn Abbas at hindi niya ito inilihim- sagot ni Umar; "Siya ay sina Hafshah at Aisyah." Sabi ni Ibn Abbas; "Pagkatapos ay sinimulang banggitin ni Umar ang hadith, aniya; "Kami, ang mga taong Quraish, ay mga taong may kapangyarihan sa kanilang mga asawa, pagkatapos nang dumating kami sa Medina, natagpuan namin ang isang tao na ang mga asawa ay may kapangyarihan sa kanilang mga asawa, at halos ginaya ng aming mga asawa ang kanilang mga asawa," sabi ni Umar; "Noong panahong iyon, ang aking bahay ay nasa lugar ng Awali sa nayon ng Bani Umaiyah Bin Zaid, isang araw ay nagalit ako sa aking asawa, ngunit lumabas na siya ay laban sa akin, kaya itinanggi ko ang kanyang pagtutol kaya nagtanong siya; "Bakit mo itinatanggi ang aking pagtutol sa iyo, alang-alang sa Allah, ang mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nilabanan pa siya, isang araw ay lumayo pa nga sa kanya ang isa sa kanila hanggang gabi." Sabi ni Umar; pagkatapos ay pumunta ako at lumapit kay Hafshah at nagtanong; "Nakipaglaban ka ba sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam?" Sumagot siya; "Oo" tanong ko muli; "At ang isa sa inyo ay lumayo sa kanya mula sa liwanag ng araw hanggang gabi?" Sumagot siya; "Oo" sabi ko; "Tunay ngang isang pag-aaksaya at kawalan para sa sinuman sa inyo na gagawa nito, mayroon ba sa inyo ang makakaramdam ng kaligtasan mula sa poot ng Allah dahil ang Kanyang Sugo ay nagalit sa inyo, kung gayon sa katunayan ay siya ay nasawi na, huwag kayong lumaban sa Sugo ng Allah at huwag kayong humingi ng anumang bagay sa kanya, at humingi kayo sa akin ng inyong mga pangangailangan, huwag kayong mainggit kung ang inyong kapitbahay ay mas maganda kaysa sa inyo at mas minamahal ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam." Ang ibig niyang sabihin ay si Aisyah, sabi ni Umar; "Mayroon akong kapitbahay mula sa Ansar at kami ay nagpapalitan ng pagbisita sa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, isang araw ay naroon siya at isang araw ay naroon ako, pagkatapos ay lumapit siya sa akin na may dalang balita ng mga rebelasyon at iba pang mga problema, at pumunta rin ako sa kanya nang ganoon." sabi ni Umar; "At pinag-usapan namin ang tungkol kay Ghassan na naghanda sila ng mga kabalyeriya upang labanan kami. Isang araw, ang aking kaibigan na bumibisita (ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam) ay lumapit sa akin noong oras ng Isha at kumatok sa aking pintuan, pagkatapos ay tinawag niya ako kaya lumabas ako upang salubungin siya, pagkatapos ay sinabi niya; "Isang napakalaking pangyayari ang nangyari." Nagtanong ako; "Ano ang dala mo tungkol sa balita tungkol kay Ghassan?" Sumagot siya; "Hindi, kahit ang balita ay mas malaki at mas mahaba pa roon, lalo na ang balita na ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nakipaghiwalay sa kanyang mga asawa." Kaya sinabi ko; "Si Hafsah ay walang kabuluhan at nawala at dati ko nang hinala na mangyayari ito." Pagkatapos kong matapos ang panalangin sa madaling araw, hinigpitan ko ang aking mga damit at pagkatapos ay pumunta kay Hafsah at nalaman kong umiiyak siya, kaya tinanong ko; "Diniborsyo ka na ba ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam?" Sumagot siya; "Hindi ko alam, nag-iisa na siya ngayon sa isang inuman." Kaya nakilala ko ang alipin ng Sugo ng Allah na nakaitim at sinabi ko; "Humingi ng pahintulot para kay Umar," pagkatapos ay ang Pumasok ang isang alipin at pagkatapos ay bumalik at nagsabi; "Ipinaalam ko na kayo sa kanya ngunit siya ay tahimik." Pagkatapos ay pumunta ako sa pulpito at nakita kong maraming tao ang nakaupo sa paligid nito at ang ilan sa kanila ay umiiyak, kaya umupo ako sandali, ngunit ang aking nararanasan ay napigilan ako kaya pumunta ako sa alipin ng Sugo ng Allah at sinabi ko; "Humingi ng pahintulot para kay Umar," pagkatapos ay pumasok siya at bumalik sa akin at sinabi; "Ipinaalam ko na kayo sa kanya ngunit siya ay tahimik." Pagkatapos ay lumabas ako at umupo sa pulpito ngunit ang aking nararanasan ay napigilan ako kaya pumunta ako muli sa alipin at sinabi ko; "Humingi ng pahintulot para kay Umar." Pagkatapos ay pumasok siya at bumalik sa akin at sinabi; "Ipinaalam ko na kayo sa kanya ngunit siya ay tahimik." Sa wakas ay iniwan ko siya, ngunit biglang tinawag ako ng alipin at sinabi; "Tuloy kayo at binigyan ka niya ng pahintulot." Kaya pumasok ako at binati ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, habang siya ay nakasandal sa isang burdadong banig." At isinalaysay niya sa amin [Ya'qub] mula sa hadith [Salih] na sinabi niya; "Na ang Propeta ay sumandal sa isang hinabing banig kaya't nag-iwan ito ng marka sa gilid ng kanyang katawan," pagkatapos ay nagtanong ako (Umar); "O Sugo ng Allah, hiniwalayan mo na ba ang iyong mga asawa?" Itinaas niya ang kanyang ulo sa akin at sinabing; "Hindi," pagkatapos ay nag-takbir ako "Allahu Akbar (Dakila ang Allah), kung nakikita mo kami O Sugo ng Allah, at kaming mga Quraysh ay mga taong may kapangyarihan sa kanilang mga asawa, ngunit pagkatapos naming makarating sa Medina ay nakatagpo kami ng mga taong ang mga asawa ay may kapangyarihan sa kanilang mga asawa, at halos ginagaya ng aming mga asawa ang kanilang mga asawa, pagkatapos ay isang araw ay nagalit ako sa aking asawa, ngunit lumabas na tinutulan niya ako, itinanggi ko ang kanyang pagtutol sa akin kaya nagtanong siya; "Bakit mo itinatanggi ang aking pagtutol sa iyo, sa pamamagitan ng Allah, ang mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay tumutol pa nga sa kanya, kahit isa sa kanila ay isang araw na lumayo sa kanya hanggang sa gabi. Kaya sinabi ko; "Tunay ngang isang pag-aaksaya at kawalan para sa sinuman sa kanila na gagawa nito, kung ang isa sa kanila ay makakaramdam ng kaligtasan mula sa poot ng Allah dahil sa galit ng Kanyang Sugo, kung gayon ay sana'y siya ay nasawi," ngumiti ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, sabi ko; "O Rasulullah, nakilala ko si Hafshah at sinabi ko; "Huwag kang mainggit kung ang iyong kapitbahay ay mas maganda kaysa sa iyo at mas minamahal ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam," Ngumiti siyang muli, at sinabi ko: "Payagan mo ako, O Sugo ng Allah." Sumagot ang Propeta: "Oo." Pagkatapos ay umupo ako at itinaas ang aking ulo sa itaas ng bahay, pagkatapos, sa ngalan ng Allah, wala akong nakitang makapaglilihis ng aking mga mata maliban sa tatlong piraso ng balat, kaya sinabi ko; "Manalangin ka, O Sugo ng Allah, para sa kasaganaan ng iyong ummah dahil ang mga Persiano at Romano ay nagbigay ng espasyo para sa kanila, kahit na hindi sila sumasamba sa Allah." Itinuwid niya ang kanyang upuan at sinabi: "Mayroon ka bang anumang pagdududa, O Ibnul Khaththab, sila ay mga taong nagmamadali sa kanilang mga kasiyahan sa makamundong buhay." Sinabi ko; "Patawarin mo ako, O Sugo ng Allah," at sumumpa siyang hindi pupunta sa kanyang asawa sa loob ng isang buwan dahil sa labis niyang galit sa kanila kaya't pinagsabihan siya ng Allah."