Hadits Perwakilan
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Имам Бұхари : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
Бізге [Яхья бин Букайр] бізге [Әл-Ләйтс] ['Уқайлдан] [Ибн Шиһабтан] ['Убайдулла бин Абдулла бин Әбу Цаурдан] ['Абдулла бин Аббастан радиаллаһу ъанһума] [мындай] хадис айтты: «Мен [Омардан] Пайғамбардың (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) әйелдерінің ішіндегі екі әйел туралы сұрауға әрқашан құлшыныспен құмар едім, оларға Аллаһ Тағала былай деді: «Егер екеуің де Аллаһқа тәубе етсеңдер, онда екеуіңнің де жүректерің (жақсылыққа) бейім болады...» (Тахрим сүресі, 4-аят). Мен оған бардым, бірақ ол менен аулақ болды, мен ол келгенше суға толы былғары қапшығын көтеріп, оның соңынан ердім, содан кейін ол дәрет алғанша су қапшығындағы суды екі қолына құйдым», - деп сұрадым. Содан кейін мен: «Уа, мүміндер әмірі, Аллаһ Тағала оған: «Егер екеуің де Аллаһқа тәубе етсеңдер, онда екеуіңнің де жүректерің (жақсылыққа) бейім болады...» деп айтқан Пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) әйелдерінен шыққан екі әйел кімдер?» - деп сұрадым. Сонда ол: «Мен сенен таң қалдым, Ибн Аббас! Ол Айша мен Хафша», - деп жауап берді. Содан кейін Омар хадисті айтып, былай деді: «Мен және менің ансар көршім Мединадағы сенімді тайпалардың бірі Бану Умайя бин Зайд ауылында болдық және біз Алла Елшісімен (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) кезектесіп кездестік. Бір күні мен онымен (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) кездестім, келесі күні ол онымен (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) кездесті. Менің кезегім келгенде, мен одан сол күні түскен уахи және басқа да мәселелер туралы сұрадым. Ал көршім де кезек келгенде, ол да солай істеді. Біз әйелдерін бағындыра алатын құрайыштармыз, сондықтан біз ансарларға келгенде, олар әйелдері бағындырған халық болып шықты. Содан кейін біздің әйелдеріміз бірден ансар әйелдерінің әдеттеріне еліктеді. Бір күні мен әйеліме кеңес бердім, бірақ ол маған қарсы шықты, мен оған маған қарсы шығуға тыйым салдым, бірақ ол: «Неге маған өзіңе қарсы шығуға тыйым саласың?» деді. Аллаһпен ант етемін, бүгін Пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) әйелдері оған қарсы шықты, ал біреуі кешке дейін онымен сөйлеспеді». Мен мұны естігенде таң қалдым да: «Осындай істермен айналысатындарға өте өкінішті!» - дедім. Содан кейін мен Хафшаға жүгіріп барып: «Уа, Хафша, бүгін кешке дейін Аллаһ Елшісін (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) жоққа шығарғандарыңыз бар ма?» - деп сұрадым. Ол: «Иә», - деп жауап берді. Мен: «Қайғы мен шығын. Аллаһ Елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) ашуланып, сен қаза тапқаның үшін Аллаһтың қаһарынан амансың ба? Аллаһ Елшісінен (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) көп сұрамаңдар және онымен ештеңе туралы дауласпаңдар және онымен сөйлесуден жалтармаңдар», - дедім. Менен не қажет екенін сұраңыз, егер сіздің балыңыз (Пайғамбардың صلى الله عليه وسلم әйелі) болса, қызғанбаңыз, ол Аллаһ Елшісінің صلى الله عليه وسلم сүйгенінен де сұлу және сүйкімдірек болса. Ол Айша (радыял-лаһу ъанһа) дегенді айтқысы келді. Бір күні біз Ғоссан тайпасы туралы әңгімелесіп отырдық, олар әдетте соғысқа аяқ киімімізді дайындайды. Сондықтан досым сол күні (Расулаллаһ صلى الله عليه وسلمмен кездесуге) барды. Содан кейін ол құптан уақытында қайтып келіп, үйімді қатты қағып: «Ол ұйықтап жатыр ма?» - деп сұрады. Мен таң қалып, оны көруге шықтым. Ол: «Үлкен мәселе болды», - деді. Ғассандар келді ме?» - деп жауап берді. Ол: «Жоқ, шын мәнінде, мәселе бұдан да маңызды және ұзақ. Пайғамбар صلى الله عليه وسلم әйелдерімен ажырасты. Омар: «Хафша үшін қандай апат және шығын. Мен бұл болмайды деп ойладым», - деді. Содан кейін мен киімдерімді бүктеп, таң намазын Пайғамбармен (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) бірге оқыдым, сонда ол биік бөлмеге кіріп, сол жерде оқшауланды. Содан кейін мен жылап жатқан Хафшаны кездестірдім, содан кейін мен: «Сені не жылатты, мен ескертпедім бе? Аллаһ Елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) сені талақ етті ме?» - деп сұрадым. Ол: «Білмеймін, ол қазір жер аударылған жерінде», - деп жауап берді. Мен шығып, мінберге бардым, оның айналасында бірнеше адам (оннан аз) жиналып тұрғанын көрдім, олардың кейбіреулері жылап отыр екен. Содан кейін мен олармен біраз отырдым, содан кейін ол тұрған жер аударылған жерге баруға қатты асыға бастадым. Мен оның қызметшісі кішкентай бала Әсуадқа: «Омарға рұқсат сұраңызшы?» - дедім. Ол кіріп, Пайғамбармен (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) сөйлесті, содан кейін шығып: «Мен оған не айтқыңыз келгенін айттым, бірақ ол үндемейді», - деді. Содан кейін мен қайтып барып, мінбердің жанындағы адамдармен жиналдым. Біраз уақыттан кейін менің құмарлығым қайтадан оянды, сондықтан мен кішкентай балаға барып, не айтқым келгенін айттым, ол да солай жауап берді. Сонымен мен мінбердің жанындағы адамдармен бірге отырдым. Сонымен менің құмарлығым қайтадан оянды, сондықтан мен кішкентай балаға барып: «Омарға рұқсат сұраңызшы?» - деп сұрадым. Ол да солай жауап берді. Мен қайтып бара жатқанда, кішкентай бала мені шақырып алып: «Расулаллаһ саллаллаһу алейһи уә сәлләм сізге кіруге рұқсат береді», - деді. Мен онымен кездесуге кірдім, ол сол кезде құмда төсек ретінде жатқан еді, ал құм мен оның арасында төсек болмағандықтан, құм оның денесінің бүйіріне басылған еді. Ол жүнмен толтырылған былғары жастыққа сүйеніп тұрды. Мен онымен амандасып, тұрып: «Әйелдеріңізбен ажырастыңыз ба?» - дедім. Ол маған қарап: «Жоқ», - деді. Содан кейін мен: «Мені көргеніңізге өзіңізді жаман сезініп тұрсыз ба?» - дедім. Біз әйелдерімізді бағындыруға үйренген құрайыш халқымыз. «Біз мұнда келгенде әйелдері бағындырған бір халықты кездестірдік». Омар оқиғаны айтып берді. Содан кейін Пайғамбар (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) күлімсіреді. Содан кейін мен: «Егер менің Хафшамен кездескенімді көрсең ше?» – дедім. Мен оған: «Егер сенің балың (Пайғамбардың игілігі мен сәлемінің әйелі) болса, ол Аллаһ Елшісінің игілігі мен сәлеміне көбірек ұнайтын болса, қызғанба», – дедім. Омардың айтқысы келгені Айша (радиаллаһу ъанһа) болды. Ол тағы да күлімсіреді. Содан кейін мен оның күлімсірегенін көргенде отырдым да, үйіне қарадым. Аллаһпен ант етемін, мен онда ештеңе көрмедім, себебі көзім үш рет қарады. Содан кейін мен: «Аллаһтан үмметің үшін әлемді кеңейтуін сұра, өйткені парсылар мен рамауилер Аллаһқа құлшылық етпесе де, тек кеңейіп, әлемге ие болды», – дедім. Олар бұл дүниеде жақсылығы асығыс жасалған халық». Мен: «Уа, Аллаһтың Елшісі, мен үшін кешірім сұра», - дедім. Менің осындай сөзім үшін Аллаһтың Елшісі (с.ғ.с.) Хафша Айшаға (радиаллаһу ъанһа) айтқан кезде жер аударылған болып шықты. Бұрын ол: «Мен олармен бір ай қалмаймын, себебі Аллаһ оны сөгіс бергеннен кейін оларға ашуландым», - деген болатын. Жиырма тоғыз күн өткенде, Ол алғаш рет Айшаға келді. Сонда Айша оған: «Сен бізге бір ай келмеуге ант бергенсің, ал бүгін біз жиырма тоғызыншы түнді ғана өткіздік, мен оны санадым», - деді. Сонда Пайғамбар (с.ғ.с.): «Бұл ай жиырма тоғыз күн», - деді. Сонымен Ол мені әйелдерінің алғашқысы ретінде бастады. Ол: «Расында, мен сендерге бір нәрсені еске саламын, атап айтқанда, ата-анаңның пікірін сұрамайынша асықпа», - деді. Айша (радиаллаһу ъанһа): «Мен мұны білемін», - деді. «Ата-анам маған сенен ажырасуды айтпады», - деді. Содан кейін ол: «Расында, Аллаһ былай деді: («Уа, Пайғамбар, әйелдеріңмен... Оның сөзіне жеткенше... үлкен сыйақы») Әл-Ахзаб сүресі: 28-29). Айша, Аллаһ оған разы болсын, былай деді: «Ата-анам осылай бұйырды ма? Шын мәнінде, мен Аллаһты, Оның Елшісін және ақырет өмірін қалаймын». Содан кейін Оның әйелдері де солай таңдады, содан кейін олар: «Айша, радиаллаһу ъанһа», - деді.