Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Al à dit [Yahya bin Bukair] al à dit [Al Laits] di ['Uqail] di [Ibn Shihab] al à dit, al à dit a mi [Ubaidullah bin Abdullah bin Abu Tsaur] di [Abdullah bin Abbas Radliallah Anhuma] al à dit: 'O jeri come simpri entusiasmât su lis dôs feminis di] Profete sallam che Allah al à dit a ducj i doi: -'Se voi doi si pentis a Allah, alore invezit ducj i doi i vôs cûrs a son inclinâts -a acetâ la bontât- ...QS At-Tahrim 4-. Duncje o lu ai visitât ma lui al mi à evitât e o lu ai seguît cuntune sache di cuâl plene di aghe fin che al rivà, daspò o ai sburtât la aghe de sache di aghe su lis sôs dôs mans fin che al à fat la abluzion’ daspò o ai domandât: ‘O emirul mu’minin, cuai che a son lis dôs feminis des feminis dal Profete Wasallahum che al à dit a rivuart di lui. pentîsi a Allah, alore invezit i vôs cûrs a saran ducj i doi inclinâts -a acetâ la bontât-...-, alore al rispuindè: ‘O soi maraveât di te, o Ibn Abbas! , e je Aisyah e Hafshah. Po dopo Umar al menzonà un hadith, al disè: ‘I miei vicins dai Ansar e jo o jerin tal paîs di Banu Umayyah bin Zaid, che al apartignive ae tribù religjose di Medine e o si jerin cjapâts di volte a cjatâ il Profete. Un dì o lu cjati, un altri dì al lu cjate. Cuant che al fo il mê turni di cjatal, o domandà la rivelazion che e je vignude jù chê dì e altris robis. E cuant che e je la volte dal me vicin, al fâs la stesse robe. Noi o sin i Quraysh che a puedin sotmetisi lis lôr feminis, fin che cuant che o rivàrin ai Ansar, al è vignût fûr che a jerin un popul che al jere sotmetût des lôr feminis. Dopo lis nestris feminis a imitarin subit lis abitudins des feminis Ansar. Un dì o ai conseât a mê femine ma jê e mi à refudât e o ai proibît di discuti cun me ma jê e mi à dit: ‘Parcè mi proibis di discuti cun te? Par Allah, invezit vuê lis feminis dal Profete a lu àn refudât e une di lôr no lu à nancje fevelât fin ae serade. O soi stât colpît di sintîlu e daspò o ai dit: ‘Guai par chei di voi che a fasin robis come chestis’. Dopo o ai corût a cjatâ Hafshah e dopo o ai domandât: ‘O Hafshah, al è stât cualchidun di voi che vuê al à refudât il Messazîr di Allah fin ae serade?’ Lui al rispuindè: ‘Sì’. O ai dit: ‘Gui e pierdite. Si sint al sigûr de râf di Allah parcè che il So Messazîr al jere inrabiât e tu sês muart? No domandâ masse al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e no discuti cun lui su nuie e no evitâ di fevelâ cun lui. Dumandami ce che tu âs bisugne e no jessi gjelôs se e je - la femine dal Profete -, la tô miele, che e je plui biele e plui amade dal Messazîr di Allah'. Ce che al voleve dî al jere Aisyah. Un dì o fevelavin dai Ghossan come calçadôrs che a preparavin lis nestris scarpis pe vuere. Duncje il me amì al le - a cjatâ il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam - al so turni e daspò al tornà al timp di 'Isha butant une vore a plene bocje a cjase mê e disint: 'Al durmìs?' O soi stât colpît e po dopo o jessì a cjatal. Lui al disè: ‘Al è stât un grant probleme’. O ai domandât: ‘Cuâl al è chel probleme? I Ghassan a son ancjemò rivâts? Al à rispuindût: ‘No, di fat la cuistion e je plui impuartante e plui lungje di chel probleme. Il Rasulullah al divorzià des sôs feminis. Umar al disè: ‘Cje disastri e pierdite par Hafshah. O pensavi che chest nol varès sucedût. Duncje o ai piegât i miei vistîts e po dopo o ai preât la preiere dal Fajr cul Profete u Al jentrà intune cjamare alte e si ritirà li. Duncje o ai cjatât Hafshah che al cjantave e o ai domandât: ‘Cje che ti à fat cjantâ, no ti ai avertît? Ti à divorziât? Al rispuindè: ‘No lu so, cumò al è in esili’. Duncje o jessì e o jeri lât al pulpit e o cjatà che ator di lui a jerin un numar di personis - mancul di dîs - che a jerin cjapadis dongje, cualchidun di lôr al cjacarave. Duncje o mi soi sielzût cun lôr par un moment e daspò o voleve lâ tal lûc di esili dulà che Al viveve. O ai dit a Aswad, il so piçul servidôr: “Domandi il permès di Umar?” Duncje al jentrà e al fevelà cul Profete sallallaahu alaihi wasallam daspò al vignì fûr e al disè: ‘O ti ai dit ce che tu âs di dî ma al tacà a zirâ’. Duncje dopo o tornavi e o mi cjatavi dongje cu la int che e jere dongje dal pulpit. Un moment dopo il me desideri al tornà a saltâ fûr cussì o ai cjatât il frut piçul e daspò o ai dit ce che o voleve dî come prime e lui al à rispuindût come prime ancje lui. Duncje o mi tornà a sielzi cun la int che e jere dongje dal pulpit. Par dî la veretât il me desideri al tornà a vignî fûr, cussì o tornà a lâ al frut piçul e o disè: ‘Domandi il permès di Umar?’. Duncje al rispuindè come prime ancje lui. Cuant che o jeri daûr a tornâ, il frut piçul al mi clamà e al disè: ‘Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à permetût di jentrâ’. Duncje o jentrà a cjatal, che in chel timp al jere distirade sul savalon come un materas, e nol jere un materas jenfri il savalon e lui cussì il savalon al jere stampât sul flanc dal so cuarp. Al si apontave suntun cussin fat di cuâl plen di cocôr. O lu saludà e po dopo o disè intant che o jeri ancjemò in pins: ‘O ai divorziât lis vôs feminis’. Duncje al mi cjalà e al disè: ‘No’. Dopo o ai dit: ‘Ti sintis mâl parcè che mi âs viodût?’. O sin int coraish che e je abituade a someti lis nestris feminis. Cuant che o jerin rivâts culì o vin cjatât un popul che al jere sometût des lôr feminis. Duncje al i contà Umar. Alore il Profete al soridè. Dopo o ai dit: ‘E se tu m’as viodût cjatâ Hafshah e o ai dit: ‘No jessi gjelôs se e je -la femine dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam-, la tô miel, che e je plui biele e plui amade dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam’. Ce che Umar al voleve dî al jere Aisyah. Duncje al soridè di gnûf. Po dopo o mi soi sielzût cuant che o lu viodevi soridint po dopo o ai cjalât la sô cjase. Par Allah, no viodivi nuie li, parcè che i miei voi a cjalavin indenant e indaûr no mancul di trê voltis. Dopo o ai dit: ‘Domandi a Allah di slargjâ il mont pe tô ummah parcè che ancje i persians e i Ramawi a son stâts slargjâts e dâts il mont ancje se a no adoravin Allah’. In chel timp al jere sdraiât e al disè: ‘Tu dubis, o Ibn Al Khaththob? A son un popul che al à sveltît la sô bontât inte vite di chest mont. O ai dit: ‘O Messazîr di Allah, domandemi il pardon’. Al è vignût fûr che al è stât par vie de mê frase cussì che il Rasulullah al si è isolât cuant che Hafshah lu à comunicât a Aisyah Radliallah Anha. Prime Al veve dit: No starai cun lôr par un mês parcè che Al jere inrabiât cun lôr dopo che Allah Lu veve rimproverât. Cuant che a jerin passâts vincj-e-nûf dîs, la prime persone che al rivà e fo Aisyah. Duncje Aisyah i disè: ‘Tu âs jurât di no vignî daûr di nô par un mês, invezit vuê o vin passât dome la vincjesim novesime gnot, o lu ai contât’. Duncje il Profete al disè: ‘Chest mês al à vincj-e-nûf dîs’. In chel mês a jerin invezit vincj s nûf dîs. Alore Aisyah Radliallahu Anha e disè: “Dopo il verset takhyiir -sielte- al è vignût jù. Duncje Al scomençà cun me come la prime des sôs feminis. Al disè: ‘Invezit, o ti ricuardìn di alc, ven a stâi, no fâs corse fintant che no domandis la opinion dai to gjenitôrs’. Aisyah Radliallahu Anha e disè: ‘O sai za che i miei gjenitôrs no mi àn dit di divorziâ di te’ Dopo e disè: ‘Invezit Allah al à dit: -’O Profete, fevelâ cu lis vôs feminis...fin che no rivis ae Sue peraule...une grande ricompense- QS Al Ahzab: 28 -29-. Aisyah Radliallahu Anha e disè: ‘Il è ce che i miei gjenitôrs a àn ordenât? Invezit o preferis Allah, il So Messazîr e la vite dopo la muart’. Po dopo lis sôs feminis a àn sielzût la stesse robe e daspò a àn dit, come che e à dit Aisyah Radliallahu Anha.