Hadith Representative
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Bukhari : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
Hat ús ferteld [Yahya bin Bukair] hat ús ferteld [Al Laits] fan ['Uqail] fan [Ibn Shihab] sei, hat my ferteld ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin Abu Tsaur] fan ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] sei: 'Ik wie altyd entûsjast oer de twa froulju fan' e profeet te freegjen sallallaahu 'alaihi wasallam, dy't Allah tsjin beide sei: -'As jo beide bekeare ta Allah, dan sille jo beide herten yndie oanstriid wêze -om goedens te akseptearjen- ...QS At-Tahrim 4-. Dat ik besocht him mar hy mijde my en ik folge him mei in learen tas fol mei wetter oant hy kaam, doe goot ik it wetter út de wettertas oer syn beide hannen oant er it waskjen die.' 'Ik bin fernuvere oer dy, o Ibn 'Abbas!, hy is 'Aisyah en Hafshah'. Doe neamde 'Umar in hadith, hy sei: 'Myn buorman fan 'e Ansar en ik wiene yn it doarp Banu Umayyah bin Zaid, dy't hearde ta de stam fan leauwen yn Medina en wy namen om beurten de Rasul sallallaahu 'alaihi wasallam te moetsjen. Ien dei moetsje ik him, shallallahu 'alaihi wasallam, in oare dei moetet hy him, shallallahu 'alaihi wasallam. Doe't it myn beurt wie om him te treffen, frege ik nei de iepenbiering dy't dy dei delkaam en oare dingen. En as it myn buorman oan de beurt is, docht er itselde. Wy binne de Quraysh dy't har froulju ûnderdûke kinne, oant doe't wy by de Ansar kamen, it die bliken dat se in folk wiene dat troch har froulju ûnderwurpen waard. Doe imitearren ús froulju daliks de gewoanten fan 'e Ansar-froulju. Op in dei ried ik myn frou, mar se wegere my en ik ferbea har om mei my te pleitsjen, mar se sei: 'Wêrom ferbiede jo my om mei jo te argumearjen? Troch Allah, yndie hjoed de froulju fan 'e profeet sallallaahu 'alaihiwasallam hawwe wegere Him en ien fan harren spruts net iens tsjin Him oant de jûn'. Ik skrok om dat te hearren en doe sei ik: 'Hiel wee dy fan jimme dy't dit dogge'. Doe ried ik Hafshah temjitte en doe frege ik: 'O Hafshah, hat ien fan jimme hjoed de boadskipper fan Allah sallallaahu 'alaihi wasallam oant de jûn?' Hy antwurde: 'Ja'. Ik sei: 'Wee en ferlies. Fielsto jo feilich foar Allah's grime, om't syn boadskipper sallallaahu 'alaihi wasallam lilk wie en jo omkamen? Freegje net tefolle fan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam en net mei him oer neat skele en net foarkomme om mei him te praten. Freegje my foar wat jo nedich hawwe en net oergeunstich wêze as d'r is -de frou fan 'e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam-, jo huning, dy't moaier en mear leaf is troch de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam'. Wat hy bedoelde wie 'Aisyah radiallahu 'anha. Op in dei hienen wy it oer de Ghossans as skonkers dy't ús skuon foar de oarloch tariede. Dus myn freon gie - om de boadskipper fan Allah sallallaahu 'alaihi wasallam - te moetsjen - op syn beurtdei kaam hy werom op 'Isha-tiid troch heul lûd op myn hûs te klopjen en te sizzen: 'Sliept hy?' Ik wie skrokken doe gie út te moetsjen him. Hy sei: 'Der hat in grut probleem west'. Ik frege: 'Wat is dat probleem? Binne de Ghassanen al kommen?' Hy antwurde: 'Nee, eins is de saak wichtiger en langer dan dat probleem. De profeet sallallaahu 'alaihi wasallam skiede syn froulju. 'Umar sei: 'Wat in ramp en in ferlies foar Hafshah. Ik tocht dat dit net barre soe. Dat ik folde myn klean, doe bea ik Fajr-gebed mei de profeet sallallaahu 'alaihi wa sallam ahu 'alaihi wasallam doe kaam Hy in hege keamer yn en isolearre him dêr. Dat ik moete Hafshah dy't gûlde en ik frege: 'Wat makke dy gûle, haw ik jo net warskôge? Hat Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam fan dy skieden?' Hy antwurde: 'Ik wit it net, no is er yn ballingskip'. Dat ik gyng út en gong nei de preekstoel en fûn dat der om him hinne in oantal minsken wiene - minder as tsien - dy't sammele wiene, guon fan har gûlen. Dat ik siet in skoft by harren en doe woe ik echt nei it plak fan ballingskip dêr't Er wenne. Ik sei tsjin Aswad, syn lytse feintjonge: 'Fykje tastimming foar 'Umar?' Sa gie hy yn en spriek ta de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam doe kaam út en sei: 'Ik haw ferteld jo wat jo bedoele, mar hy wie stil'. Dat doe gong ik werom en sammele mei de minsken dy't tichtby de preekstoel wiene. Even letter kaam myn begearte wer op dat ik de lytse jonge moete, doe fertelde ik him wat ik bedoelde lykas earder en hy antwurde ek as earder. Sa siet ik wer by de minsken dy't by de preekstoel wiene. Myn begearte kaam blykber wer op, dat ik gie wer nei de lytse jonge en ik sei: 'Ferstimming freegje foar 'Umar?' Dat hy antwurde ek as earder. Doe't ik werom soe, rôp de lytse jonge my en sei: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hat jo tastien om binnen te kommen'. Sa gyng ik him yn 'e mjitte, dy't doe as matras op 't sân lei, en der siet gjin matras tusken it sân en him, dat it sân wie op 'e kant fan syn lichem ôfprinte. Hy lei op in kessen makke fan lear fol mei kokos. Ik groete him doe sei ik noch steand: 'Hast jo fan jo froulju skieden'. Dat hy seach my oan en sei: 'Nee'. Doe sei ik: 'Fielst dy min omdatst my sjoen hast?' Wy binne Quraish-minsken dy't wend binne om ús froulju te ûnderwerpen. Doe't wy hjir kamen troffen wy in folk dat ûnderwurpen waard troch har froulju. Dat fertelde Umar. Doe glimke de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam. Doe sei ik: 'Wat as jo my Hafshah seagen moetsje en ik sei tsjin him: 'Wês net jaloersk as d'r -de frou fan' e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam- is, jo huning, dy't moaier is en mear leaf is troch de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam'. Wat Umar bedoelde wie 'Aisyah radiallahu 'anha. Sa glimke er wer. Doe siet ik doe't ik him glimkjen seach doe seach ik nei syn hûs. By Allah, ik seach dêr neat, want myn eagen seagen net minder as trije kear hinne en wer. Doe sei ik: 'Freegje Allah om de wrâld út te wreidzjen foar jo ummah, om't sels de Perzen en Ramawi waarden útwreide en de wrâld jûn, hoewol se Allah net oanbidden'. Op dat stuit lei er del en sei: 'Twifelje jo, o Ibn Al Khaththob? It binne in folk dat har goedens yn it libben fan dizze wrâld hastich hat.' Ik sei: 'O boadskipper fan Allah, freegje ferjouwing foar my'. It die bliken dat it wie fanwegen myn sin lykas dat dat Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam himsels isolearre doe't Hafshah it oerbrocht nei 'Aisyah radiallahu 'anha. Earder hie Er sein: Ik sil gjin moanne by har bliuwe, om't Hy ergere wie op har nei't Allah Him bestraft hie. Doe't njoggenentweintich dagen foarby wiene, wie 'Aisyah de earste persoan dy't hy kaam. Sa sei Aisha tsjin him: 'Jo hawwe sward om in moanne net by ús te kommen, wylst wy hjoed de njoggenentweintichste nacht noch mar trochbrocht hawwe, ik haw it teld'. Sa sei de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Dizze moanne hat njoggenentweintich dagen'. Pa Der binne yndie njoggenentweintich dagen yn 'e moanne. Doe sei 'Aisyah radiallahu 'anha: 'Doe kaam it fers takhyiir -choice- del. Sa begon Hy mei my as de earste fan syn froulju. Hy sei: 'Jawis, ik herinner jo wat, nammentlik net haasten oant jo de miening fan jo âlden freegje'. 'Aisyah radiallahu 'anha sei: 'Ik wit al dat myn âlden my net besteld hawwe om fan jo te skieden.' Doe sei se: 'Yndied Allah hat sein: - 'O profeet, sprek mei jo froulju ... oant jo by syn wurd komme ... in grutte beleanning- QS Al Ahzab: 28 -29-. Aisyah, mei Allah bliid wêze mei har, sei: 'Is dat wat myn âlden besteld hawwe? Wier ik leaver Allah, syn boadskipper en it hiernamaals'. Doe keas Syn froulju itselde ding en doe seine se, lykas sein 'Aisyah radiallahu 'anha.