Hadith Representative
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Bukhari : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
Povedal nam je [Jahja bin Bukair], ki nam je povedal [Al Laits] od [Ukaila], ki je rekel [Ibn Šihab], ki je rekel, mi je povedal [Ubaidullah bin Abdullah bin Abu Tsaur] od [Abdullaha bin Abbasa, mir z njim]: »Vedno sem bil navdušen, da sem [Umarja] vprašal o dveh ženah preroka, mir z njim, jima je Allah rekel: - 'Če se oba pokesata Allahu, bosta vajini srci resnično nagnjeni -k sprejemanju dobrote- QS At-Tahrim 4-. Obiskal sem ga, vendar se mi je izogibal in sem mu sledil z usnjeno vrečko, napolnjeno z vodo, dokler ni prišel, nato pa sem mu vodo iz vrečke polil po obeh rokah, dokler se ni umil.' »Čudi me, o Ibn Abbas! On je 'Aišja in Hafša'.« Nato je Umar omenil hadis, v katerem je rekel: »Z mojim sosedom Ansarjem sva bila v vasi Banu Umaja bin Zaid, ki pripada plemenu vere v Medini, in izmenično sva se srečevala s poslancem, mir in blagoslov z njim. Nekega dne sem ga srečal jaz, mir in blagoslov z njim, drugi dan pa on, mir in blagoslov z njim. Ko je bil na vrsti moj sosed, sem ga vprašal o razodetju, ki je prišlo tistega dne, in o drugih stvareh. In ko je bil na vrsti moj sosed, je storil isto. Mi smo Kurejši, ki si lahko podjarmimo svoje žene, dokler se ni, ko smo prišli k Ansarjem, izkazalo, da so oni ljudstvo, ki so si ga podjarmile njihove žene. Potem so naše žene takoj posnemale navade ansarskih žensk. Nekega dne sem svetoval svoji ženi, a me je zanikala in sem ji prepovedal, da se prepira z mano, vendar je rekla: 'Zakaj mi prepoveduješ, da se prepiram s tabo?'« Pri Allahu, danes so žene preroka, mir in blagoslov z njim, zanikale njega in ena od njih se z njim sploh ni pogovarjala do večera.« Bil sem šokiran, ko sem to slišal, in potem sem rekel: »Gorje tistim, ki počnete takšne stvari.« Nato sem stekel naproti Hafsi in vprašal: »O Hafsa, ali je katera od vas danes zanikala Allahovega poslanca, mir in blagoslov z njim, do večera?« Odgovoril je: »Da.« Rekel sem: »Gorje in izguba. Se počutite varne pred Allahovo jezo, ker se je Njegov poslanec, mir in blagoslov z njim, razjezil in ste poginili? Ne zahtevajte preveč od Poslanca, mir in blagoslov z njim, in se z njim ne prepirajte o ničemer ter se ne izogibajte pogovoru z njim.« Prosi me za to, kar potrebuješ, in ne bodi ljubosumen, če je tam - žena preroka, mir z njim, tvoja draga, ki je lepša in jo prerok, mir z njim, bolj ljubi. Mislil je: 'Aisyah radiallahu anha'. Nekega dne sva se pogovarjala o Ghossanih kot čevljarjih, ki so nam pripravljali čevlje za vojno. Moj prijatelj je šel na srečanje z Allahovim poslancem, mir z njim, na njegov dan, nato pa se je vrnil ob iši, glasno potrkal na mojo hišo in rekel: 'Ali spi?' Bil sem šokiran, nato sem šel ven, da bi ga srečali. Rekel je: 'Prišlo je do velike težave.' Vprašal sem: 'Kaj je to za težavo? So Ghassani že prišli?' Odgovoril je: 'Ne, pravzaprav je zadeva pomembnejša in daljša od te težave.' Prerok, mir in blagoslov z njim, se je ločil od svojih žena. Umar je rekel: »Kakšna nesreča in izguba za Hafšo. Mislil sem, da se to ne bo zgodilo. Zato sem zložil oblačila in z njim zmolil fadžr (popoldansko molitev), nato pa je vstopil v visoko sobo in se tam osamil. Srečal sem Hafšo, ki je jokala, in jo vprašal: »Zakaj si jokala, ali te nisem opozoril? Se je Poslanec, mir in blagoslov z njim, ločil od tebe?« Odgovoril je: »Ne vem, zdaj je v izgnanstvu.« Šel sem ven in šel do prižnice ter ugotovil, da je okoli njega zbranih nekaj ljudi – manj kot deset –, nekateri so jokali. Nekaj časa sem sedel z njimi in potem sem si resnično želel iti na kraj izgnanstva, kjer je živel. Rekel sem Asvadu, majhnemu dečku, ki mu je stregel: "Prosiš za dovoljenje za Umarja?" Šel je noter in se pogovoril s prerokom (naj bo mir in blagoslov z njim), nato pa je prišel ven in rekel: "Povedal sem mu tvoj namen, vendar molči." Nato sem se vrnil in se zbral z ljudmi blizu prižnice. Trenutek kasneje se je moja želja spet pojavila, zato sem šel k dečku in mu povedal svojo namero kot prej, on pa je odgovoril kot prej. Nato sem spet sedel z ljudmi blizu prižnice. Potem se je moja želja spet pojavila, zato sem spet šel k dečku in rekel: "Prosiš za dovoljenje za Umarja?" Odgovoril je kot prej. Ko sem se hotel vrniti, me je deček poklical in rekel: "Allahov poslanec, naj bo mir in blagoslov z njim, ti dovoljuje vstop." Šel sem noter, da bi ga srečal, ki je ležal na pesku kot njegova postelja, in med njim in peskom ni bilo postelje, zato je pesek puščal sledi na njegovih straneh. Naslonjen je bil na blazino iz usnja, napolnjeno s kokosovimi vlakni. Pozdravil sem ga in še vedno stal, ko sem rekel: »Ste se ločili od svojih žena?« Pogledal me je in rekel: »Ne.« Potem sem rekel: »Se počutite slabo, ker ste me videli?« Smo Kurejši, ki smo navajeni podrejati svoje žene. Ko smo prišli sem, smo srečali ljudstvo, ki so si bile podrejene od svojih žena. Tako je povedal Umar. Potem se je prerok, mir in blagoslov z njim, nasmehnil. Potem sem rekel: »Kaj če bi me videl srečati Hafšaha in bi mu rekel: 'Ne bodi ljubosumen, če je tam – žena preroka, mir in blagoslov z njim – tvoja draga, ki je lepša in jo prerok, mir in blagoslov z njim, bolj ljubi.'« Umar je s tem mislil: »Aisyah radiallahu anha.« Spet se je nasmehnil. Nato sem se usedel, ko sem ga videl, da se smeji, in nato pogledal njegovo hišo. Pri Allahu, tam nisem videl ničesar, ker so se moje oči vsaj trikrat ozrle naprej in nazaj. Nato sem rekel: 'Prosi Allaha, naj razširi svet za tvojo ummo, saj so se celo Perzijci in Ramawi razširili in jim je bil svet dan, čeprav niso častili Allaha.' Takrat je ležal in rekel: 'Ali dvomiš, o Ibn Al Khatthob? To so ljudje, ki so pospešili svojo dobroto v življenju na tem svetu.' Rekel sem: 'O Allahov Poslanec, prosi odpuščanja zame.' Izkazalo se je, da se je zaradi takšne moje izjave Poslanec Muhammed, mir in blagoslov z njim, osamil, ko ga je Hafša sporočila Aisi, mir z njim. Pred tem je rekel: 'Ne bom ostal z njimi en mesec, ker je bil jezen nanje, potem ko ga je Allah oštel.' Ko je minilo devetindvajset dni, je bila prva oseba, h kateri je prišel, Aisi. Aiša mu je rekla: 'Prisegel si, da ne boš prišel k nam en mesec, medtem ko smo danes prešteli šele devetindvajseto noč.' Prerok, mir in blagoslov z njim, je rekel: 'Ta mesec ima devetindvajset dni.' V tem mesecu je devetindvajset dni. Nato je Aiša, mir z njim, rekla: 'Potem je prišel verz tahyiir - izbira -. Zato je začel z mano kot prvo od svojih žena. Rekel je: 'Resnično te opominjam na nekaj, in sicer, ne hiti, dokler ne vprašaš za mnenje svojih staršev.' Aiša, mir z njim, je rekla: 'Vem že, da mi starši niso ukazali, naj se ločim od tebe.' Nato je rekla: 'Resnično je Allah rekel: - 'O prerok, govori s svojimi ženami dokler ne prideš do Njegove besede velika nagrada - QS Al Ahzab: 28 -29-.' Aišja, naj bo Allah zadovoljen z njo, je rekla: »Ali so mi to naročili starši? Resnično imam raje Alaha, Njegovega Poslanca in posmrtno življenje.« Nato so se njegove žene odločile za isto in rekle: »Aišja radiallahu 'anha«.