Χαντίθ
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Bukhari : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
Μας είπε [ο Γιαχία μπιν Μπουκάιρ], μας είπε [ο Αλ Λάιτς] από τον [Ουκάιλ] από τον [Ιμπν Σιχάμπ], μου είπε [ο Ουμπάιντουλάχ μπιν Αμπντουλάχ μπιν Αμπού Τσάουρ] από τον [Αμπντουλάχ μπιν Άμπας ραντλίαλαχου άνχουμα]: «Πάντα ενθουσιαζόμουν να ρωτάω [τον Ουμάρ] για τις δύο γυναίκες μεταξύ των συζύγων του Προφήτη ﷺ, στον οποίο ο Αλλάχ είπε και στους δύο: -«Αν μετανοήσετε και οι δύο στον Αλλάχ, τότε πράγματι και οι δύο καρδιές σας θα κλίνουν -να δεχτούν το καλό- ...QS Ατ-Ταχρίμ 4-. Έτσι τον επισκέφτηκα, αλλά με απέφυγε και τον ακολούθησα κρατώντας μια δερμάτινη σακούλα γεμάτη με νερό μέχρι που ήρθε, έπειτα έριξα το νερό από την σακούλα με το νερό στα δύο χέρια του μέχρι που έκανε νίψη». «Είμαι έκπληκτος μαζί σου, ω Ιμπν Άμπας!, είναι η Αΐσια και η Χάφσαχ». Τότε ο Ούμαρ ανέφερε ένα χαντίθ, είπε: «Ο γείτονάς μου από τους Ανσάρ κι εγώ ήμασταν στο χωριό Μπάνου Ουμάγια μπιν Ζάιντ, που ανήκε στη φυλή της πίστης στη Μεδίνα και συναντούσαμε με τη σειρά τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε όλους). Μια μέρα τον συνάντησα, «σαλλαλλαχου αλάιχι ουά σαλάμ», μια άλλη μέρα τον συνάντησε, «σαλλαλλαχου αλάιχι ουά σαλάμ». Όταν ήρθε η σειρά μου να τον συναντήσω, ρώτησα για την αποκάλυψη που κατέβηκε εκείνη την ημέρα και για άλλα πράγματα. Και όταν ήρθε η σειρά του γείτονά μου, έκανε το ίδιο πράγμα. Είμαστε οι Κουράις που μπορούμε να υποτάξουμε τις γυναίκες τους, μέχρι που όταν φτάσαμε στους Ανσάρ, αποδείχθηκε ότι ήταν ένας λαός που ήταν υποταγμένος από τις γυναίκες τους. Τότε οι γυναίκες μας μιμήθηκαν αμέσως τις συνήθειες των γυναικών Ανσάρ. Μια μέρα συμβούλεψα τη γυναίκα μου, αλλά με αρνήθηκε και της απαγόρευσα να μαλώσει μαζί μου, αλλά είπε: «Γιατί μου απαγορεύεις να μαλώσω μαζί σου;» Μα τον Αλλάχ, πράγματι σήμερα οι σύζυγοι του Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) Τον αρνήθηκαν και μία από αυτές δεν Του μίλησε καν μέχρι το βράδυ. Σοκαρίστηκα όταν το άκουσα αυτό και μετά είπα: «Αλίμονο σε όσους από εσάς κάνουν τέτοια πράγματα». Έτρεξα να συναντήσω τον Χαφσάχ και μετά ρώτησα: «Ω, Χαφσάχ, έχει κανείς από εσάς αρνηθεί σήμερα τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) μέχρι το βράδυ;» Απάντησε: «Ναι». Είπα: «Αλίμονο και απώλεια. Νιώθετε ασφαλείς από την οργή του Αλλάχ επειδή ο Αγγελιοφόρος Του (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) θύμωσε και εσείς χαθήκατε; Μην ζητάτε πάρα πολλά από τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) και μην διαφωνείτε μαζί του για τίποτα και μην αποφεύγετε να του μιλάτε.» Ρώτα με για ό,τι χρειάζεσαι και μην ζηλεύεις αν υπάρχει -η σύζυγος του Προφήτη (ειρήνη και ευγνωμοσύνη σε αυτόν)-, η αγάπη σου, που είναι πιο όμορφη και αγαπημένη από τον Προφήτη (ειρήνη και ευγνωμοσύνη σε αυτόν). Αυτό που εννοούσε ήταν «Αίσια (radiallahu anha). Μια μέρα μιλούσαμε για τους Γκοσάν ως τσαγκάρηδες που συνήθιζαν να ετοίμαζαν τα παπούτσια μας για τον πόλεμο. Έτσι, ο φίλος μου πήγε - να συναντήσει τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευγνωμοσύνη σε αυτόν)- την ημέρα της γέννησής του και μετά επέστρεψε την ώρα της Ισά χτυπώντας πολύ δυνατά το σπίτι μου και λέγοντας: «Κοιμάται;» Σοκαρίστηκα και μετά βγήκα να τον συναντήσω. Είπε: «Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα». Ρώτησα: «Ποιο είναι αυτό το πρόβλημα; Ήρθαν οι Γκασάν ακόμα;» Απάντησε: «Όχι, στην πραγματικότητα το θέμα είναι πιο σημαντικό και μεγαλύτερο από αυτό το πρόβλημα. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευγνωμοσύνη σε αυτόν) χώρισε τις γυναίκες του». Ο Ουμάρ είπε: «Τι καταστροφή και απώλεια για τον Χάφσαχ. Νόμιζα ότι αυτό δεν θα συνέβαινε. Έτσι, δίπλωσα τα ρούχα μου και προσευχήθηκα την προσευχή του Φατζρ με τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) και μετά μπήκε σε ένα ψηλό δωμάτιο και απομονώθηκε εκεί. Έτσι συνάντησα τον Χάφσαχ που έκλαιγε και τον ρώτησα: «Τι σε έκανε να κλάψεις, δεν σε προειδοποίησα; Σε χώρισε ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν);» Απάντησε: «Δεν ξέρω, τώρα είναι στην εξορία». Έτσι βγήκα έξω και πήγα στον άμβωνα και διαπίστωσα ότι γύρω του υπήρχαν αρκετά άτομα - λιγότεροι από δέκα - που ήταν μαζεμένα, μερικοί από τους οποίους έκλαιγαν. Έτσι κάθισα μαζί τους για λίγο και μετά ήθελα πραγματικά να πάω στον τόπο της εξορίας όπου ζούσε. Είπα στον Ασουάντ, το μικρό αγόρι που τον υπηρετούσε, «Ζήτα άδεια για τον «Ούμαρ;»» Μπήκε μέσα και μίλησε στον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες του Αλλάχ ας είναι πάνω του), μετά βγήκε έξω και είπε: «Μετέφερε την πρόθεσή σου, αλλά σιωπά». Έπειτα επέστρεψα και συγκεντρώθηκα με τον κόσμο κοντά στον άμβωνα. Λίγο αργότερα, η επιθυμία μου ξύπνησε ξανά, οπότε πήγα στο μικρό αγόρι και μετέφρασα την πρόθεσή μου όπως πριν, και απάντησε όπως πριν. Έπειτα κάθισα ξανά με τον κόσμο κοντά στον άμβωνα. Τότε η επιθυμία μου ξύπνησε ξανά, οπότε πήγα ξανά στο μικρό αγόρι και είπα: «Ζήτα άδεια για τον «Ούμαρ;»» Απάντησε όπως πριν. Όταν επρόκειτο να γυρίσω πίσω, το μικρό αγόρι με φώναξε και είπε: «Ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ ας είναι πάνω του, σου επιτρέπει να μπεις». Έτσι μπήκα μέσα να τον συναντήσω, ο οποίος ήταν ξαπλωμένος στην άμμο ως κρεβάτι του, και δεν υπήρχε κρεβάτι ανάμεσα σε αυτόν και την άμμο, οπότε η άμμος άφησε σημάδια στα πλευρά του. Ακουμπούσε σε ένα μαξιλάρι φτιαγμένο από δέρμα γεμισμένο με ίνες καρύδας. Τον χαιρέτησα και μετά του είπα, ενώ ήμουν ακόμα όρθιος: «Χώρισες τις γυναίκες σου;». Με κοίταξε και είπε: «Όχι». Τότε του είπα: «Νιώθεις άσχημα που με είδες;» Είμαστε ο λαός των Κουράις που έχουμε συνηθίσει να υποδουλώνουμε τις γυναίκες μας. Όταν ήρθαμε εδώ, συναντήσαμε έναν λαό που ήταν υποταγμένος από τις γυναίκες του. Έτσι είπε ο Ομάρ. Τότε ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε όλους) χαμογέλασε. Τότε είπα: «Τι θα γινόταν αν με έβλεπες να συναντώ τον Χαφσάχ;» Του είπα: «Μην ζηλεύεις αν υπάρχει -η σύζυγος του Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε όλους)-, η αγάπη σου, που είναι πιο όμορφη και αγαπημένη από τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε όλους). Αυτό που εννοούσε ο Ομάρ ήταν «Αίσια (ραδιαλλάχου)». Έτσι χαμογέλασε ξανά. Μετά κάθισα και τον είδα να χαμογελάει και μετά κοίταξα το σπίτι του. Μα τον Αλλάχ, δεν είδα τίποτα εκεί, γιατί τα μάτια μου κοίταξαν πέρα δώθε τουλάχιστον τρεις φορές. Τότε είπα: «Παρακαλέστε τον Αλλάχ να επεκτείνει τον κόσμο για την ούμμα σας, επειδή ακόμη και οι Πέρσες και οι Ραμαουί επεκτάθηκαν και τους δόθηκε ο κόσμος, παρόλο που δεν λάτρευαν τον Αλλάχ». Εκείνη τη στιγμή ήταν ξαπλωμένος και είπε: «Αμφιβάλλεις, ω Ιμπν Αλ Χαθθούμπ; Είναι ένας λαός που έχει επιταχύνει την καλοσύνη του στη ζωή αυτού του κόσμου». Είπα: «Ω Αγγελιοφόρο του Αλλάχ, ζήτησε συγχώρεση για μένα». Αποδείχθηκε ότι εξαιτίας αυτής της ποινής μου, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) απομονώθηκε όταν ο Χάφσαχ την μετέφερε στην Άισια (radiallahu anha). Προηγουμένως είχε πει: Δεν θα μείνω μαζί τους για ένα μήνα επειδή ενοχλήθηκε μαζί τους αφού ο Αλλάχ τον επέπληξε. Όταν πέρασαν είκοσι εννέα ημέρες, το πρώτο άτομο στο οποίο ήρθε ήταν η Άισια. Έτσι η Άισα του είπε: «Ορκίστηκες να μην έρθεις σε εμάς για ένα μήνα, ενώ σήμερα έχουμε περάσει μόνο την εικοστή ένατη νύχτα, την έχω μετρήσει». Έτσι ο Προφήτης (ειρήνη και ευγνωμοσύνη στον Αλλάχ) είπε: «Αυτός ο μήνας έχει είκοσι εννέα ημέρες». Υπάρχουν είκοσι εννέα ημέρες σε αυτόν τον μήνα. Τότε η Άισια (radiallahu 'anha) είπε: «Τότε κατέβηκε το εδάφιο τακχιίρ -επιλογή-. Έτσι ξεκίνησε με εμένα ως την πρώτη από τις συζύγους Του. Είπε: «Πράγματι, σας υπενθυμίζω κάτι, δηλαδή, μην βιάζεστε μέχρι να ρωτήσετε τη γνώμη των γονιών σας». Η Άισια (radiallahu 'anha) είπε: «Ξέρω ήδη ότι οι γονείς μου δεν με διέταξαν να σας χωρίσω». Τότε είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ είπε: - «Ω, Προφήτη, μιλήστε στις συζύγους σας... μέχρι να φτάσετε στον λόγο Του... μια μεγάλη ανταμοιβή - QS Al Ahzab: 28-29-». Η Άισια (ειρήνη και ευχαρίστηση στον Αλλάχ) είπε: «Αυτό διέταξαν οι γονείς μου; Πράγματι, προτιμώ τον Αλλάχ, τον Αγγελιοφόρο Του και τη μετά θάνατον ζωή». Τότε οι σύζυγοί Του επέλεξαν το ίδιο πράγμα και μετά είπαν, όπως είπε «Άισια (radiallahu 'anha).»